Nou ook in druk

Hebreërs 11 FHB Father's Heart Bible™

VaderJesusGees
15% afslag op jou eerste bestelling →
Boek

Wat Geloof Is

Geloof is sekerheid oor die onsienlike — ons Vader se woord het die heelal gevorm — en dan gedemonstreer deur 'n lang naamlys: Abel, Noag, Abraham wat vertrek sonder 'n bestemming, Moses wat mishandeling kies, Ragab. Dit eindig nie in triomf nie. Baie is gemartel, middeldeur gesaag, en het gesterf sonder die belofte.

Hoofstuk 11.

Geloof is nou die versekering van die dinge waarop ons hoop, die oortuiging van die dinge wat ons nie sien nie. Want deur die geloof het die mense van ouds goedkeuring ontvang. Deur die geloof verstaan ons dat ons Vader se woord die heelal gevorm het, sodat wat gesien word, nie uit die sigbare ontstaan het nie.

Deur die geloof het Abel vir ons Vader ’n beter offer as Kain gebring, en daardeur is hy as regverdig bewys, want ons Vader het hom goedgekeur deur sy gawes te aanvaar. Al het hy gesterf, praat hy nog deur sy geloof.

Deur die geloof is Henog weggeneem sodat hy die dood nie gesien het nie, en hy is nie gevind nie, omdat ons Vader hom weggeneem het. Voor sy wegneming het hy die getuienis ontvang dat hy vir ons Vader welgevallig was. Sonder geloof is dit onmoontlik om hom te behaag, want wie ook al na ons Vader toe kom, moet glo dat hy bestaan en dat hy dié beloon wat hom opreg soek.

Deur die geloof het Noag, nadat hy gewaarsku is oor wat nog nie sigbaar was nie, met eerbied ’n ark gebou om sy huisgesin te red. Daardeur het hy die wêreld veroordeel en ’n erfgenaam geword van die geregtigheid wat deur die geloof kom.

Deur die geloof was Abraham gehoorsaam aan die roeping om na ’n plek te gaan wat hy as erfenis sou ontvang, en hy het vertrek sonder om te weet waarheen hy op pad was. Deur die geloof het hy hom in die land van die belofte gaan vestig soos in ’n vreemde land, en in tente gewoon saam met Isak en Jakob, mede-erfgename van dieselfde belofte. Want hy het uitgesien na die stad met fondamente, waarvan ons Vader die ontwerper en bouer is.

Deur die geloof het Sara self die krag ontvang om swanger te word, al was sy te oud, omdat sy vertrou het dat hy wat dit beloof het, getrou was. So is daar uit een man — wat so goed as dood was — soveel nakomelinge gebore soos die sterre aan die hemel, so ontelbaar soos die sand aan die seekus.

Hulle almal het in die geloof gesterf sonder om te ontvang wat beloof is, maar hulle het dit van ver af gesien en verwelkom, en erken dat hulle vreemdelinge en bywoners op die aarde was. Want dié wat so praat, wys dat hulle ’n eie vaderland soek. As hulle aan die land gedink het wat hulle verlaat het, sou hulle ’n kans gehad het om terug te keer. Maar nou verlang hulle na ’n beter land — ’n hemelse een. Daarom is ons Vader nie skaam om hulle Vader genoem te word nie, want hy het vir hulle ’n stad gereed gemaak. a a v16 Hebreërs weerklink die Ou Testament se verbondsformule — “Ek sal hulle God wees, en hulle sal my volk wees” — wat ons Vader altyd in familieterme bedoel het: “Ek sal hulle Vader wees, en hulle sal my kinders wees.” Hy is nie skaam vir die familienaam nie.

Deur die geloof het Abraham, toe hy op die proef gestel is, vir Isak geoffer; hy wat die beloftes ontvang het, was besig om sy enigste seun te offer,

van wie gesê is: “Deur Isak sal daar vir jou ’n nageslag genoem word.”

Hy het geredeneer dat ons Vader hom selfs uit die dood kon opwek — en, figuurlik gesproke, het hy hom van daar af teruggekry.

Deur die geloof het Isak vir Jakob en Esau geseën met die oog op die toekoms.

Deur die geloof het Jakob, toe hy op sterwe gelê het, elkeen van Josef se seuns geseën en aanbid terwyl hy op die punt van sy kierie geleun het.

Deur die geloof het Josef, toe hy op sterwe gelê het, die uittog van die seuns van Israel vermeld en bevele oor sy beendere gegee.

Deur die geloof het Moses se ouers hom ná sy geboorte drie maande lank weggesteek, omdat hulle gesien het dat hy ’n mooi kind was, en hulle was nie bang vir die koning se bevel nie.

Deur die geloof het Moses, toe hy groot geword het, geweier om die seun van die farao se dogter genoem te word, en hy het verkies om saam met ons Vader se volk mishandel te word eerder as om die verbygaande genot van die sonde te geniet. Hy het die smaad van Christus as groter rykdom beskou as die skatte van Egipte, omdat hy na die beloning uitgesien het. Deur die geloof het hy Egipte verlaat sonder om bang te wees vir die koning se woede, want hy het volhard asof hy ons Vader sien, wat onsigbaar is. Deur die geloof het hy die Pasga en die bloedbesprenkeling gehou, sodat die verderwer van die eersgeborenes hulle nie sou aanraak nie.

Deur die geloof het hulle deur die Rooisee getrek soos oor droë grond; en toe die Egiptenaars dieselfde probeer, is hulle verswelg.

Deur die geloof het die mure van Jerigo geval nadat hulle sewe dae lank omsingel is.

Deur die geloof het Ragab die prostituut nie saam met die ongehoorsames omgekom nie, omdat sy die verkenners in vrede ontvang het.

Wat meer kan ek sê? Die tyd ontbreek my om te vertel van Gideon, Barak, Simson, Jefta, Dawid en Samuel en die profete, wat deur die geloof koninkryke oorwin het, geregtigheid gehandhaaf het, beloftes verkry het, die bekke van leeus toegesluit het, die krag van vuur geblus het, die skerpte van die swaard vrygespring het, uit swakheid sterk geword het, magtig geword het in die oorlog, en vreemde leërs laat terugwyk het. Vroue het hulle dooies deur die opstanding teruggekry; ander is gemartel en wou nie vrygelaat word nie, sodat hulle ’n beter opstanding kon verkry. Nog ander het bespotting en geseling verduur, en selfs kettings en gevangenskap. Hulle is gestenig, in twee gesaag, met die swaard doodgemaak. Hulle het rondgeswerf in skaapvelle en bokvelle — behoeftig, verdruk, mishandel. Die wêreld was hulle nie werd nie — hulle het rondgeswerf in woestyne en berge en grotte en gate in die grond.

En hoewel hulle almal oor hulle geloof getuienis ontvang het, het hulle nie ontvang wat beloof is nie, omdat ons Vader vir ons iets beters voorsien het, sodat hulle nie sonder ons volmaak sou word nie.