ବିଶ୍ଵାସ କʼଣ

ବିଶ୍ୱାସ ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚୟତା — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଜଗତ ଗଠନ କଲା — ତାହାପରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ନାମତାଲିକା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶିତ: ହେବଲ, ନୋହ, ଗନ୍ତବ୍ୟ ନ ଜାଣି ବାହାରିଯାଇଥିବା ଅବ୍ରହାମ, ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ବାଛିନେଇଥିବା ମୋଶା, ରାହାବ। ଏହା ବିଜୟରେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ। ଅନେକେ ନିର୍ଯାତିତ ହେଲେ, କରତରେ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରାଗଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନ ପାଇ ମଲେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 11।

ବିଶ୍ଵାସ ହେଉଛି ଆଶାକୃତ ବିଷୟର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟତା, ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟର ପ୍ରତ୍ୟୟ। କାରଣ ଏହି ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ପୂର୍ବକାଳର ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତମ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ବୁଝୁ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିଶ୍ଵବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଗଠନ କଲା, ତେଣୁ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟ, ତାହା ଦୃଶ୍ୟ ବସ୍ତୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନାହିଁ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ହେବଲ କୟିନର ବଳିଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ବଳି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲା, ଆଉ ସେଥିଦ୍ଵାରା ସେ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରି ତାହାକୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ। ସେ ମୃତ ହେଲେ ହେଁ ଆପଣା ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଏବେ ସୁଦ୍ଧା କହୁଅଛି।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ହନୋକ ମୃତ୍ୟୁ ନ ଦେଖି ଉପରକୁ ନିଆଗଲା, ଆଉ ସେ ଆଉ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲା ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ତାହାକୁ ନିଆଯିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷଜନକ ବୋଲି ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ବିଶ୍ଵାସ ବିନା ତାହାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅସମ୍ଭବ; କାରଣ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସେ, ସେ ତାହାଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ତରିକ ଭାବରେ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ଦେବା କଥା ଅବଶ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ କରିବା ଉଚିତ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ନୋହ ଯାହା ସେତେବେଳେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ନ ଥିଲା, ସେହି ବିଷୟରେ ଚେତାବନୀ ପାଇ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଆପଣା ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଜାହାଜ ନିର୍ମାଣ କଲା। ଏହା ଦ୍ଵାରା ସେ ଜଗତକୁ ଦୋଷୀ କଲା ଓ ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଲଭ୍ୟ ଧାର୍ମିକତାର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲା।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଅବ୍ରହାମ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସ୍ଵରୂପେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ସେଠାକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଆହ୍ୱାନ ପାଇ ଆଜ୍ଞାବହ ହେଲେ, ଆଉ କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ତାହା ନ ଜାଣି ବାହାରିଗଲେ। ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ଯେପରି ବିଦେଶରେ, ସେହିପରି ବାସ କଲେ, ଆଉ ସେହି ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ସହ-ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଇସ୍‌ହାକ ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ସହିତ ତମ୍ବୁରେ ବାସ କଲେ। କାରଣ ସେ ଯେଉଁ ନଗରର ଭିତ୍ତିମୂଳ ଅଛି, ଯାହାର ରଚନାକର୍ତ୍ତା ଓ ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସେହି ନଗରର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସାରା ନିଜେ ବୟସ ଗତ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, କାରଣ ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ସେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ବୋଲି ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ଏଣୁ ଜଣେ ଲୋକଠାରୁ—ଯେ ମୃତ ତୁଲ୍ୟ ଥିଲେ—ଆକାଶର ତାରାଗଣ ପରି ଅସଂଖ୍ୟ ଓ ସମୁଦ୍ର କୂଳର ବାଲି ପରି ଅଗଣିତ ବଂଶଧର ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଏସମସ୍ତେ ବିଶ୍ଵାସରେ ମଲେ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବିଷୟ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହୋଇ—ତଥାପି ଦୂରରୁ ତାହା ଦେଖି ଓ ଅଭିନନ୍ଦନ କରି, ପୁଣି ପୃଥିବୀରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶୀ ଓ ପ୍ରବାସୀ ବୋଲି ସ୍ଵୀକାର କରି ମଲେ। କାରଣ ଯେଉଁମାନେ ଏହା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିଜସ୍ଵ ସ୍ଵଦେଶ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଯଦି ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଦେଶ ସ୍ମରଣ କରିଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ଫେରିଯିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥାଆନ୍ତେ। ମାତ୍ର ବାସ୍ତବରେ ସେମାନେ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ଦେଶ, ଅର୍ଥାତ୍ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଦେଶ ବାଞ୍ଛା କରନ୍ତି। ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ପିତା ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବାକୁ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; କାରଣ ସେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ନଗର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛନ୍ତି। ^a

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଅବ୍ରହାମ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବା ସମୟରେ ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ; ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାସବୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ଆପଣା ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିଲେ,

ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଥିଲା, “ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭର ବଂଶ ଖ୍ୟାତ ହେବ।”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୁଦ୍ଧା ଉଠାଇ ପାରନ୍ତି ବୋଲି ସେ ବିବେଚନା କଲେ—ଆଉ ରୂପକ ଅର୍ଥରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଫେରି ପାଇଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଇସ୍‌ହାକ ଯାକୁବ ଓ ଏଷୌଙ୍କ ପ୍ରତି ଭବିଷ୍ୟତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଯାକୁବ ମରଣ ସମୟରେ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ଓ ଆପଣା ଯଷ୍ଟିର ଅଗ୍ରଭାଗ ଉପରେ ଆଉଜି ଉପାସନା କଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଯୋଷେଫ ମରଣ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ ଓ ଆପଣା ଅସ୍ଥି ବିଷୟରେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ମୋଶାଙ୍କ ପିତାମାତା ତାହାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପରେ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବାଳକ ବୋଲି ଦେଖି ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ, ଆଉ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଭୟ କଲେ ନାହିଁ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ମୋଶା ବଡ଼ ହେବା ପରେ ଫାରୋଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁତ୍ର ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ, ଆଉ ପାପର କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ସୁଖଭୋଗ ଅପେକ୍ଷା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ଭୋଗ କରିବାକୁ ବାଛି ନେଲେ। ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅପମାନକୁ ମିସରର ଧନଭଣ୍ଡାର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସମ୍ପତ୍ତି ବୋଲି ଗଣନା କଲେ, କାରଣ ସେ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିଲେ। ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସେ ରାଜାଙ୍କ କ୍ରୋଧକୁ ଭୟ ନ କରି ମିସର ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ, କାରଣ ଯେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଯେପରି ଦେଖୁଥିବା ପରି ସେ ସ୍ଥିର ରହିଲେ। ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସେ ନିସ୍ତାର ପର୍ବ ଓ ରକ୍ତ-ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାଳନ କଲେ, ଯେପରି ପ୍ରଥମଜାତମାନଙ୍କ ବିନାଶକ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ଶୁଷ୍କ ଭୂମି ଉପରେ ଗଲା ପରି ସୂଫ ସାଗର ପାର ହେଲେ; ମାତ୍ର ମିସରୀୟମାନେ ସେହିପରି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଗ୍ରାସିତ ହେଲେ।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ଯିରୀହୋର ପ୍ରାଚୀର ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଷ୍ଟିତ ହେବା ପରେ ପତିତ ହେଲା।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ରାହାବ ବେଶ୍ୟା ଅନାଜ୍ଞାବହ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ବିନଷ୍ଟ ହେଲା ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଚରମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିରେ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା କରିଥିଲା।

ମୁଁ ଆଉ କʼଣ କହିବି? ଗିଦିୟୋନ, ବାରାକ, ଶାମ୍‌ଶୋନ, ଯିପ୍ତହ, ଦାଉଦ ଓ ଶାମୁୟେଲ ଆଉ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପାଇଁ ମୋତେ ସମୟ ଅଭାବ, ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ରାଜ୍ୟସବୁ ଜୟ କଲେ, ନ୍ୟାୟ ସାଧନ କଲେ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାସବୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ସିଂହମାନଙ୍କ ମୁଖ ବନ୍ଦ କଲେ, ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତି ନିର୍ବାଣ କଲେ, ଖଡ୍ଗର ଧାରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଲେ, ଦୁର୍ବଳତାରୁ ବଳବାନ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମୀ ହେଲେ, ଆଉ ବିଦେଶୀ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ହଟାଇ ଦେଲେ। ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ଆପଣା ମୃତମାନଙ୍କୁ ଫେରି ପାଇଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ନିମନ୍ତେ ମୁକ୍ତି ଅସ୍ଵୀକାର କରି ନିର୍ଯାତନା ଭୋଗ କଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ବିଦ୍ରୂପ ଓ କୋରଡ଼ା ମାଡ଼, ଏପରିକି ଶିକୁଳି ଓ କାରାବାସ ସୁଦ୍ଧା ଭୋଗ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତରେ ହତ ହେଲେ, ଦ୍ଵିଖଣ୍ଡିତ ହୋଇ କରତରେ କଟାଗଲେ, ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ହେଲେ। ସେମାନେ ମେଷ-ଚର୍ମ ଓ ଛାଗ-ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଭ୍ରମଣ କଲେ—ନିଃସ୍ଵ, ଯନ୍ତ୍ରଣାଗ୍ରସ୍ତ ଓ ଦୁର୍ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ। ଜଗତ ସେମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ନ ଥିଲା—ସେମାନେ ପ୍ରାନ୍ତର, ପର୍ବତ, ଗହ୍ଵର ଓ ଭୂମିର ଗର୍ତ୍ତରେ ଭ୍ରମଣ କଲେ।

ଆଉ ଏସମସ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ବିଶ୍ଵାସ ହେତୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ହେଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ବିଷୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କିଛି ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ଯୋଗାଇ ରଖିଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିନା ସିଦ୍ଧ ନ ହୁଅନ୍ତି।