ଏବ୍ରୀ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ଅତଏବ, ଏତେ ବୃହତ୍ ସାକ୍ଷୀମେଘ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବେଷ୍ଟନ କରିଥିବାରୁ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାର ଓ ନିବିଡ଼ଭାବେ ଲାଗି ରହୁଥିବା ପାପ ତ୍ୟାଗ କରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥାପିତ ଦୌଡ଼ରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଦୌଡ଼ୁ। ²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସର ଆଦିକର୍ତ୍ତା ଓ ସିଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ରଖି; ସେ ଆପଣା ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥାପିତ ଆନନ୍ଦ ନିମନ୍ତେ ଲଜ୍ଜା ତୁଚ୍ଛ କରି କ୍ରୁଶଯନ୍ତ୍ରଣା ସହ୍ୟ କଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସିଂହାସନର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି। ³ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି କ୍ଳାନ୍ତ ନ ହୁଅ କିମ୍ବା ସାହସ ନ ହରାଅ, ଏଥିପାଇଁ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଏତେ ବିରୋଧ ସେ କିପରି ସହ୍ୟ କଲେ, ତାହା ବିବେଚନା କର।

⁴ପାପ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ତପାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିରୋଧ କରି ନାହଁ। ⁵ପୁଣି, ପୁତ୍ର ବୋଲି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଥିବା ଆଶ୍ଵାସନା ବାକ୍ୟ କʼଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାସୋରି ଅଛ? “ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶାସନକୁ ତୁଚ୍ଛ କର ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କଲେ ସାହସ ହରାଅ ନାହିଁ। ^a a v5 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶାସନ ଯେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରେମର ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଚିହ୍ନ, ଏହା ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଏବ୍ରୀ ଗ୍ରନ୍ଥ ହିତୋପଦେଶରୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଅଛି — ସେ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଜଣେ ପିତା ସଦୃଶ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି, କଦାପି ଜଣେ ଦୂରସ୍ଥ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ସଦୃଶ ନୁହେଁ। ⁶କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହାକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ପୁଣି ଯେଉଁ ପୁତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି।”

⁷ଶାସନ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସହ୍ୟ କରୁଅଛ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୁତ୍ର ବୋଲି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର କରୁଅଛନ୍ତି; କାରଣ ପିତା ଶାସନ ନ କରନ୍ତି, ଏପରି ପୁତ୍ର କିଏ ଅଛି? ⁸ଯଦି ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ପାଉଥିବା ଶାସନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ନ ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାରଜ ସନ୍ତାନ, ପୁତ୍ର ନୁହଁ। ⁹ଆହୁରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଶାରୀରିକ ପିତାମାନେ ଥିଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲୁ। ତେବେ ଆତ୍ମାଗଣର ପିତାଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ବହୁତ ଅଧିକ ବଞ୍ଚିବୁ ନାହିଁ? ¹⁰ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ବିବେଚନାନୁସାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ପବିତ୍ରତାର ଅଂଶୀ ହୋଇ ପାରୁ, ଏଥିପାଇଁ ଶାସନ କରନ୍ତି। ¹¹ବର୍ତ୍ତମାନ ସମସ୍ତ ଶାସନ ଆନନ୍ଦଜନକ ନ ହୋଇ ବରଂ ଦୁଃଖଜନକ ଦେଖାଯାଏ, ମାତ୍ର ପରେ ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହା ଧାର୍ମିକତାର ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ¹²ଏଣୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅବସନ୍ନ ହସ୍ତ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଜାନୁକୁ ସବଳ କର, ¹³ପୁଣି ଆପଣା ଆପଣା ପାଦ ନିମନ୍ତେ ସଳଖ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଯେପରି ଖଞ୍ଜ ଅଙ୍ଗ ଉଚ୍ଚାଟିତ ନ ହୋଇ ବରଂ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ।

ଶାନ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତାର ଅନୁଧାବନ କର

¹⁴ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତି, ପୁଣି ଯେଉଁ ପବିତ୍ରତା ବିନା କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇବ ନାହିଁ, ତାହାର ଅନୁଧାବନ କର। ¹⁵ସାବଧାନ ହୁଅ, ଯେପରି କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ବଞ୍ଚିତ ନ ହୁଏ, ଯେପରି ତିକ୍ତତାର କୌଣସି ମୂଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ କ୍ଳେଶ ନ ଜନ୍ମାଏ ଓ ଅନେକଙ୍କୁ ଅଶୁଚି ନ କରେ, ¹⁶ପୁଣି ଯେପରି କେହି ବ୍ୟଭିଚାରୀ ଅବା ଏଷୌ ସଦୃଶ ଅପବିତ୍ର ନ ହୁଏ, ଯେ କି ଗୋଟିଏ ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ବିକ୍ରୟ କଲା। ¹⁷ତୁମ୍ଭେମାନେ ତ ଜାଣ ଯେ, ପରେ ଆଶୀର୍ବାଦର ଅଧିକାରୀ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ମଧ୍ୟ ସେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ହେଲା, କାରଣ ସେ ଅଶ୍ରୁପାତ ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲେ ହେଁ, ସେହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାର କୌଣସି ଉପାୟ ପାଇଲା ନାହିଁ। ^b b v17 ଏଷୌ ଗୋଟିଏ ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ବିନିମୟ କଲା (ଆଦି ୨୫) ଓ ପରେ ଅଶ୍ରୁପାତ କଲେ ହେଁ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ପାରିଲା ନାହିଁ (ଆଦି ୨୭:୩୪–୩୮)।

¹⁸କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସ୍ପର୍ଶଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ଧକାର, ବିଷାଦ ଓ ଝଡ଼ ନିକଟକୁ ଆସି ନାହଁ, ¹⁹କିଅବା ତୂରୀଧ୍ଵନି ଓ ବାକ୍ୟର ଏପରି ରବ ନିକଟକୁ ଆସି ନାହଁ, ଯାହା ଶ୍ରବଣକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଉ କିଛି ନ କହିବା ପାଇଁ ବିନତି କଲେ। ²⁰କାରଣ “ଯଦି ଗୋଟିଏ ପଶୁ ହେଁ ସେହି ପର୍ବତ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତେବେ ତାହା ପଥର ଫିଙ୍ଗାଯାଇ ବଧ କରାଯିବ,” ଏହି ଆଜ୍ଞା ସେମାନେ ସହ୍ୟ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ²¹ବସ୍ତୁତଃ, ସେହି ଦର୍ଶନ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ଯେ, ମୋଶା କହିଲେ, “ମୁଁ ଭୟରେ କମ୍ପୁଅଛି।”

²²ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ସିୟୋନ ପର୍ବତ, ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ନଗର, ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଯିରୂଶାଲମ, ଆଉ ଆନନ୍ଦୋତ୍ସବରେ ସମବେତ ଅସଂଖ୍ୟ ଦୂତଗଣ ନିକଟକୁ, ²³ପୁଣି ସ୍ଵର୍ଗରେ ଲିଖିତ ପ୍ରଥମଜାତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମାଜ, ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ପୁଣି ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ଆତ୍ମାଗଣ ନିକଟକୁ, ²⁴ଆଉ ନୂତନ ନିୟମର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଯୀଶୁ, ପୁଣି ହେବଲଙ୍କ ରକ୍ତ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା ସେଚିତ ରକ୍ତ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛ।

²⁵ସାବଧାନ ହୁଅ, ଯେପରି ଯେ କହୁଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ନ କର। କାରଣ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଚେତନା ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି ରକ୍ଷା ପାଇଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଚେତନା ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ବିମୁଖ ହେଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ କେତେ ଅଧିକ ରକ୍ଷା ପାଇବୁ ନାହିଁ!

²⁶ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ରବ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲା; ମାତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛନ୍ତି, “ଆଉ ଥରେ ଆମ୍ଭେ କେବଳ ପୃଥିବୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରିବା।” ^c c v26 ହାଗୟ ୨:୬ରୁ ଉଦ୍ଧୃତ — ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ଗୋଟିଏ ଅନ୍ତିମ, ଅଧିକ ମହତ୍‍ କମ୍ପନ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା।

²⁷“ଆଉ ଥରେ” ଏହି ବାକ୍ୟ କମ୍ପିତ ବସ୍ତୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ସୃଷ୍ଟ ବସ୍ତୁର ଅପସାରଣକୁ ସୂଚାଇ ଦିଏ, ଯେପରି ଅକମ୍ପିତ ବସ୍ତୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ। ²⁸ଅତଏବ, ଅକମ୍ପନୀୟ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ କୃତଜ୍ଞତା ଧରି ରଖୁ, ପୁଣି ଭକ୍ତି ଓ ଭୟ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗ୍ରହଣୀୟ ଆରାଧନା କରୁ, ²⁹କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଗ୍ରାସକାରୀ ଅଗ୍ନିସ୍ଵରୂପ ଅଟନ୍ତି।