ዕብራውያን 12

12 ¹እንግዲህ፣ እንዲህ ያለ ታላቅ የምስክሮች ደመና ከቦናልና፣ ሸክምን ሁሉና ተጣብቆ የሚይዘንን ኀጢአት አስወግደን በፊታችን የተዘረጋውን ሩጫ በጽናት እንሩጥ። ²ለእምነታችን ራስና ፈጻሚ የሆነውን ኢየሱስን እየተመለከትን፤ እርሱ በፊቱ ስላለው ደስታ ውርደቱን ንቆ መስቀልን ታግሦ፣ በአባታችን ዙፋን ቀኝ ተቀምጧል። ³እንዳትደክሙና ተስፋ እንዳትቈርጡ፣ ከኀጢአተኞች በራሱ ላይ የደረሰበትን እንዲህ ያለ ተቃውሞ እንዴት እንደ ታገሠ አስቡ።

⁴ከኀጢአት ጋር ባደረጋችሁት ተጋድሎ፣ ደማችሁ እስኪፈስ ድረስ ገና አልተቃወማችሁም። ⁵እንደ ልጆች የሚያናግራችሁን ማጽናኛ ረስታችሁታልን? “ልጄ ሆይ፣ የአባታችንን ተግሣጽ አታቃልል፤ በሚገሥጽህም ጊዜ ተስፋ አትቍረጥ፤ ^a a v5 ዕብራውያን ይህን ከምሳሌ ጠቅሶ የአባታችን ተግሣጽ የፍቅሩ ግልጽ ምልክት መሆኑን ያሳያል፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቹን እንደ ሩቅ ዳኛ ሳይሆን እንደ አባት ያሠለጥናቸዋል። ⁶አባታችን የሚወደውን ይገሥጻልና፣ የሚቀበለውንም ልጅ ሁሉ ይቀጣል።”

⁷የምትጸኑት ለተግሣጽ ነው። አባታችን እንደ ልጆች ያደርግላችኋል፤ አባቱ የማይገሥጸው ልጅ የትኛው ነው? ⁸ልጆች ሁሉ የሚካፈሉት ተግሣጽ ከሌላችሁ፣ ዲቃላዎች እንጂ ልጆች አይደላችሁም። ⁹ደግሞም የሚገሥጹን ሥጋዊ አባቶች ነበሩን፤ እነርሱንም እናከብር ነበር። እንግዲያውስ ለመናፍስት አባት ይበልጥ ተገዝተን አንኖርምን? ¹⁰እነርሱ መልካም መስሎ በታያቸው መጠን ለጥቂት ጊዜ ገሠጹን፤ እርሱ ግን ከቅድስናው እንድንካፈል ለበጎአችን ይገሥጸናል። ¹¹ተግሣጽ ሁሉ ለጊዜው የሚያሳዝን እንጂ ደስ የሚያሰኝ አይመስልም፤ በኋላ ግን በእርሱ ለተለማመዱት ሰላማዊውን የጽድቅ ፍሬ ያፈራል። ¹²ስለዚህ የላሉትን እጆቻችሁን አንሡ፤ የደከሙትንም ጕልበቶቻችሁን አበርቱ፤ ¹³አንካሳው ብልት ከመጋጠሚያው እንዳይወጣ ይልቁን እንዲፈወስ፣ ለእግሮቻችሁ ቀጥተኛ መንገድ አድርጉ።

ሰላምንና ቅድስናን ተከታተሉ

¹⁴ከሰው ሁሉ ጋር ሰላምን ተከታተሉ፤ ያለ እርሷም ማንም አባታችንን የማያይባትን ቅድስና ተከታተሉ። ¹⁵ማንም ከአባታችን ጸጋ እንዳይጎድል፤ የመረረ ሥርም በቅሎ ሁከት እንዳያመጣና ብዙዎችን እንዳያረክስ ተጠንቀቁ፤ ¹⁶ማንም እንደ ዔሳው ሴሰኛ ወይም ርኩስ እንዳይሆን፤ እርሱም ስለ አንዲት ምግብ ብኵርናውን ሸጠ። ¹⁷ከዚያም በኋላ በረከቱን ሊወርስ ወዶ እንደ ተጣለ ታውቃላችሁ፤ በእንባም በረከቱን ፈልጎ ቢሆንም ውሳኔውን የሚመልስበትን ዕድል አላገኘምና። ^b b v17 ዔሳው ብኵርናውን ስለ አንዲት ምግብ ለወጠ (ዘፍ 25)፤ በኋላም እያለቀሰ እንኳ የአባቱን በረከት መመለስ አልቻለም (ዘፍ 27፥34-38)።

¹⁸ወደሚዳሰሰውና ወደ ነደደ እሳት፣ ወደ ጨለማም፣ ወደ ድቅድቅ ጨለማ፣ ወደ ዐውሎ ነፋስ አልቀረባችሁምና፤ ¹⁹ወደ መለከት ድምፅና ወደ ቃላት ድምፅ አልቀረባችሁም፤ ሰሚዎቹም ከዚያ በላይ ነገር እንዳይነገራቸው ለመኑ። ²⁰“እንስሳ እንኳ ተራራውን ቢነካ፣ በድንጋይ ይወገር” የሚለውን ትእዛዝ ሊሸከሙት አልቻሉምና። ²¹በእርግጥም ትርኢቱ እጅግ አስፈሪ ስለ ነበር ሙሴ፣ “እጅግ ፈርቼ እንቀጠቀጣለሁ” አለ።

²²እናንተ ግን ወደ ጽዮን ተራራ፣ ወደ ሕያው አባታችን ከተማ፣ ወደ ሰማያዊቱ ኢየሩሳሌም፣ ወደ አእላፋት መላእክትም በደስታ ጉባኤ ቀርባችኋል፤ ²³በሰማይም ወደ ተመዘገቡት የበኵር ልጆች ጉባኤ፣ የሁሉም ዳኛ ወደሆነው ወደ አባታችን፣ ፍጹማን ወደ ተደረጉት ወደ ጻድቃን መናፍስትም ቀርባችኋል፤ ²⁴የአዲስ ኪዳንም መካከለኛ ወደ ሆነው ወደ ኢየሱስ፣ ከአቤል ደም ይልቅ መልካምን ነገር ወደሚናገረው ወደ ተረጨው ደም ቀርባችኋል።

²⁵የሚናገረውን እምቢ እንዳትሉ ተጠንቀቁ። በምድር ላይ የሚያስጠነቅቃቸውን እምቢ ያሉት ካላመለጡ፣ ከሰማይ የሚያስጠነቅቀውን ብንተወው እኛ ይበልጥ እንዴት እናመልጣለን?

²⁶በዚያን ጊዜ ድምፁ ምድርን አንቀጠቀጠ፤ አሁን ግን፣ “አንድ ጊዜ ደግሞ ምድርን ብቻ ሳይሆን ሰማያትንም አናውጣለሁ” ብሎ ተስፋ ሰጥቷል። ^c c v26 ከሐጌ 2፥6 የተጠቀሰ ነው — ፍጥረትን ሁሉ በመጨረሻ ይበልጥ አጥብቆ የሚያናውጥበት የአባታችን ተስፋ።

²⁷ይህ “አንድ ጊዜ ደግሞ” የሚለው ቃል የማይናወጠው ጸንቶ እንዲኖር የሚናወጡት ነገሮች ማለትም የተፈጠሩት ነገሮች መወገዳቸውን ያመለክታል። ²⁸ስለዚህ የማይናወጥ መንግሥት ስለተቀበልን፣ ምስጋናን አጥብቀን እንያዝ፤ ለአባታችንም በአክብሮትና በፍርሃት ተቀባይ የሆነ አምልኮን እናቅርብ፤ ²⁹አባታችን የሚባላ እሳት ነውና።