ڇپيل
ڪتاب

يسوع ڏانهن نهاريندي ڊوڙ ڊوڙو

انهيءَ ميڙ جي نظرن هيٺ، ڊوڙو. سختيءَ کي اسان جي پيءُ جي تربيت طور نئين نظر سان ڏٺو وڃي ٿو، جيڪا هاڻي ڏکوئيندڙ پر پوءِ ميويدار آهي. عيسو، جنهن پنهنجو پهريائپ جو حق هڪ ماني جي بدلي وڪڻي ڇڏيو ۽ ان کي واپس نه وٺي سگهيو، خبرداري آهي. اهي ڪنهن ڊپ ڏياريندڙ جبل وٽ نه پر صيون جبل وٽ آيا آهن.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 26

باب 12.

تنهنڪري جڏهن اسان جي چوڌاري شاهدن جو ايڏو وڏو ڪڪر گھيريل آهي، تڏهن اچو تہ هر بار ۽ سخت چنبڙيل گناهه کي لاهي ڇڏيون، ۽ پنهنجي اڳيان رکيل ڊوڙ کي صبر سان ڊوڙون. اسان جي ايمان جي باني ۽ ڪامل ڪندڙ يسوع ڏانهن نهاريندا رهون؛ جنهن پنهنجي اڳيان رکيل خوشيءَ لاءِ شرم کي حقير ڄاڻي صليب کي برداشت ڪيو، ۽ هاڻي اسان جي پيءُ جي تخت جي ساڄي پاسي ويٺل آهي. غور ڪريو تہ هن گنهگارن جي طرفان پنهنجي خلاف اهڙي دشمني ڪيئن برداشت ڪئي، تہ جيئن اوهين ٿڪجي ۽ همت هارجي نہ وڃو.

گناهه جي خلاف پنهنجي ڪشمڪش ۾ اوهان اڃا رت وهڻ جي حد تائين مقابلو نہ ڪيو آهي. ڇا اوهان کي اها همٿ ڏياريندڙ نصيحت وسري وئي آهي، جيڪا اوهان کي پٽ سڏي چوي ٿي تہ ”اي منهنجا پٽ، اسان جي پيءُ جي تاديب کي ڪمتر نہ سمجھ، ۽ جڏهن هو توکي سڌاري تڏهن همت نہ هار. a a v5 عبرانين جي ڪتاب ۾ امثال جو حوالو ڏنل آهي، جنهن مان ظاهر ٿئي ٿو تہ اسان جي پيءُ جو تاديب سندس پيار جو اڻميٽ نشان آهي — هو پنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي پيءُ وانگر سڌاري ٿو، ڪڏهن بہ ڏورانهي منصف وانگر نہ. ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ جنهن سان پيار ڪري ٿو، تنهن کي تاديب ڏئي ٿو، ۽ جنهن پٽ کي قبول ڪري ٿو، تنهن کي ڏنڊ ڏئي ٿو.“

اوهان جيڪو سهو ٿا سو تاديب لاءِ آهي. اسان جو پيءُ اوهان سان پٽن وانگر سلوڪ ڪري ٿو؛ ڇاڪاڻ تہ اهڙو ڪهڙو پٽ آهي جنهن کي سندس پيءُ تاديب نہ ڏئي؟ جيڪڏهن اوهان کي اهو تاديب نصيب نہ ٿيو آهي جنهن ۾ سڀ ٻار شريڪ آهن، تہ اوهين حرامي آهيو، پٽ ناهيو. ان کان سواءِ، اسان جا جسماني پيءُ هئا جن اسان کي تاديب ڏنو، ۽ اسان سندن عزت ڪئي. تہ پوءِ ڇا اسان روحن جي پيءُ جي تمام گھڻو وڌيڪ تابعداري نہ ڪريون ۽ جيئرا نہ رهون؟ هنن ٿوري وقت لاءِ پنهنجي سمجھه موجب اسان کي تاديب ڏنو؛ پر هو اسان جي ڀلائي لاءِ تاديب ڏئي ٿو، تہ جيئن اسين سندس پاڪائيءَ ۾ شريڪ ٿيون. هينئر تہ هر تاديب خوشگوار ٿيڻ بدران ڏکوئيندڙ لڳي ٿو، پر پوءِ جن کي انهيءَ سان تربيت ملي آهي، تن کي اهو سچائيءَ جو پرامن ميوو ڏئي ٿو. تنهنڪري پنهنجا ڍريل هٿ مٿي کڻو ۽ ڪمزور گوڏا مضبوط ڪريو، پنهنجن پيرن لاءِ سڌا رستا ٺاهيو، تہ جيئن لنگڙو عضوو جوڙ تان نہ لهي، بلڪ شفا لهي.

سلامتيءَ ۽ پاڪائيءَ جي پٺيان لڳو

سڀني سان سلامتيءَ جي پٺيان لڳو، ۽ انهيءَ پاڪائيءَ جي بہ، جنهن کانسواءِ ڪوبہ اسان جي پيءُ کي نہ ڏسندو. خيال رکو تہ ڪوبہ اسان جي پيءُ جي فضل کان محروم نہ رهي، ۽ ڪا تلخيءَ جي پاڙ اُڀري تڪليف پيدا نہ ڪري ۽ گھڻن کي ناپاڪ نہ ڪري، ڪوبہ حرامڪار يا عيسو جھڙو بي دين نہ ٿئي، جنهن هڪ ماني لاءِ پنهنجو پهرين ڄاول ٿيڻ جو حق وڪڻي ڇڏيو. اوهان ڄاڻو ٿا تہ پوءِ جڏهن هن برڪت جو وارث ٿيڻ چاهيو، تڏهن رد ڪيو ويو، ڇاڪاڻ تہ جيتوڻيڪ هن ڳوڙهن سان برڪت ڳولي، تڏهن بہ کيس فيصلو بدلائڻ جو ڪو موقعو نہ مليو. b b v17 عيسو هڪ ماني بدران پنهنجو پهرين ڄاول ٿيڻ جو حق وڪڻي ڇڏيو (پيدائش 25) ۽ پوءِ پنهنجي پيءُ جي برڪت کي ٻيهر حاصل نہ ڪري سگهيو، ايستائين جو ان لاءِ روئيو (پيدائش 27:34–38).

ڇالاءِ جو اوهين ڇهي سگهجندڙ شيءِ وٽ، ٻرندڙ باھ، اونداهي، ڪاراڻ ۽ طوفان وٽ نہ آيا آهيو، توتاريءَ جي ڌماڪي ۽ ڳالهائيندڙ آواز وٽ بہ نہ، جنهن کي ٻڌندڙن منٿ ڪئي تہ هنن کي وڌيڪ ڪجھ نہ چيو وڃي. ڇالاءِ جو هو انهيءَ حڪم کي برداشت نہ ڪري سگھيا تہ ”جيڪڏهن ڪو جانور بہ جبل کي هٿ لڳائي تہ کيس پٿر هڻي ماريو وڃي.“ ها، منظر ايترو خوفناڪ هو جو موسيٰ چيو تہ ”آءٌ خوف کان ڏڪان ٿو.“

پر اوهين صيون جبل وٽ، جيئري پيءُ جي شهر، يعني آسمان واري يروشلم وٽ، ۽ خوشيءَ ۾ ڀريل مجلس ۾ گڏيل بيشمار فرشتن وٽ آيا آهيو، انهن پهرين ڄاولن جي مجلس وٽ جن جا نالا آسمان ۾ لکيل آهن، سڀني جي منصف اسان جي پيءُ وٽ، ۽ ڪامل ڪيل سچارن جي روحن وٽ، نئين عهد جي وچولي يسوع وٽ، ۽ انهيءَ ڇنڊيل رت وٽ جيڪو هابيل جي رت کان بھتر ڳالهه ٿو چوي.

خبردار رهو تہ ڳالهائيندڙ کي رد نہ ڪريو. جيڪڏهن زمين تي خبردار ڪندڙ کي رد ڪندڙ بچي نہ سگھيا، تہ جيڪڏهن اسين آسمان کان خبردار ڪندڙ کان منهن موڙينداسين تہ ڪيتري نہ گھٽ بچي سگھنداسين.

ان وقت سندس آواز زمين کي لوڏي ڇڏي؛ هاڻي هن واعدو ڪيو آهي تہ ”هڪ ڀيرو وڌيڪ آءٌ نہ رڳو زمين کي، پر آسمانن کي بہ لوڏيندس.“ c c v26 حجي 2:6 مان ورتل آهي — اسان جي پيءُ جو واعدو تہ سڄي مخلوق کي آخر ۾ وڌيڪ وڏي لوڏي ڏني ويندي.

”هڪ ڀيرو وڌيڪ“ وارو جملو انهيءَ ڳالهه جو اشارو آهي تہ لوڏيل شيون، يعني ٺاهيل شيون هٽايون وينديون، تہ جيئن نہ لڏندڙ شيون قائم رهن. تنهنڪري جڏهن اسان کي اهڙي بادشاهي ملي رهي آهي جيڪا لوڏي نہ سگھبي، تڏهن اچو تہ شڪرگذاريءَ کي مضبوطيءَ سان جھليون، ۽ ادب ۽ خوف سان اسان جي پيءُ کي مقبول عبادت پيش ڪريون، ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ ڀسم ڪندڙ باھ آهي.