Hebreërs 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Daarom, terwyl so ’n groot wolk van getuies ons omring, kom ons stroop elke las af, en die sonde wat so dig aan ons vasklou, en hardloop met volharding die wedloop wat voor ons uitgelê is. ²Met die oog op Jesus, die begin en voleinder van ons geloof, wat ter wille van die vreugde wat voor hom gestel is, die kruis verdra het en die skande daarvan verag het, en wat sit aan die regterhand van ons Vader se troon. ³Dink na oor hoe hy sulke vyandigheid van sondaars teen homself verdra het, sodat julle nie moeg word of moedeloos raak nie.

⁴In julle stryd teen die sonde het julle nog nie weerstand gebied tot op die punt van bloedvergieting nie. ⁵Het julle die bemoediging vergeet wat julle as seuns aanspreek? “My seun, moenie ons Vader se tug gering ag nie, en moenie moedeloos raak wanneer hy jou teregwys nie. ^a a v5 Hebreërs haal Spreuke aan om te wys dat ons Vader se tug die onmiskenbare teken van sy liefde is — hy leer sy seuns en dogters op soos ’n Vader, nooit soos ’n veraf regter nie. ⁶Want ons Vader tug die een vir wie hy lief is, en straf elke seun wat hy aanneem.”

⁷Dit is ter wille van tug dat julle verduur. Ons Vader behandel julle as seuns; want watter seun is daar vir wie sy vader nie tug nie? ⁸As julle die tug ontbreek wat alle kinders deel, dan is julle onwettig en nie seuns nie. ⁹Boonop het ons aardse vaders gehad wat ons getug het, en ons het hulle gerespekteer. Behoort ons nie veel meer aan die Vader van die geeste te onderwerp en te lewe nie? ¹⁰Hulle het ons ’n kort rukkie getug soos hulle goed gedink het; hy tug ons tot ons beswil, sodat ons in sy heiligheid kan deel. ¹¹Vir die oomblik lyk alle tug pynlik eerder as aangenaam, maar later lewer dit die vreedsame vrug van geregtigheid vir dié wat daardeur geoefen is. ¹²Tel daarom julle slap hande op en versterk julle swak knieë, ¹³en maak reguit paaie vir julle voete, sodat die lam ledemaat nie uit lit raak nie, maar eerder genees word.

Streef na vrede en heiligheid

¹⁴Streef na vrede met almal, en na die heiligheid waarsonder niemand ons Vader sal sien nie. ¹⁵Pas op dat niemand van ons Vader se genade afdwaal nie, dat geen wortel van bitterheid opgroei om moeilikheid te veroorsaak en baie te verontreinig nie, ¹⁶dat niemand seksueel onsedelik of onheilig is soos Esau nie, wat sy eersgeboortereg vir een maaltyd verkoop het. ¹⁷Julle weet dat hy daarna, toe hy die seën wou erf, verwerp is, want hy het geen geleentheid gevind om die besluit terug te draai nie, al het hy die seën met trane gesoek. ^b b v17 Esau het sy eersgeboortereg vir een enkele maaltyd verruil (Gen 25) en kon later nie sy vader se seën terugkry nie, al het hy daaroor gehuil (Gen 27:34–38).

¹⁸Want julle het nie gekom na dit wat aangeraak kan word nie, en na brandende vuur, en duisternis, en donkerte, en storm, ¹⁹en ’n trompetgeskal, en ’n stem van woorde, waarvan die hoorders gesmeek het dat niks meer vir hulle gesê moet word nie. ²⁰Want hulle kon nie die bevel verdra nie: “As selfs ’n dier die berg aanraak, moet dit gestenig word.” ²¹Trouens, so skrikwekkend was die gesig dat Moses gesê het: “Ek bewe van vrees.”

²²Maar julle het gekom na die berg Sion, die stad van die lewende Vader, die hemelse Jerusalem, en na ontelbare engele in vreugdevolle vergadering, ²³en na die vergadering van die eersgeborenes wat in die hemel opgeskryf is, en na ons Vader, die regter van almal, en na die geeste van die regverdiges wat volmaak gemaak is, ²⁴en na Jesus, die middelaar van ’n nuwe verbond, en na die besprinkelde bloed wat ’n beter woord spreek as die bloed van Abel.

²⁵Sorg dat julle nie die Een wat spreek, verwerp nie. As dié wat die Een verwerp het wat hulle op aarde gewaarsku het, nie ontkom het nie, hoeveel minder sal ons ontkom as ons ons afkeer van die Een wat uit die hemel waarsku.

²⁶Destyds het sy stem die aarde geskud; nou het hy belowe: “Nog een maal sal ek nie net die aarde nie, maar ook die hemele skud.” ^c c v26 Aangehaal uit Haggai 2:6 — ons Vader se belofte van ’n finale, groter skudding van die hele skepping.

²⁷Die uitdrukking “Nog een maal” dui op die verwydering van die geskudde dinge — dit wil sê, geskape dinge — sodat die ongeskudde dinge kan bly. ²⁸Daarom, terwyl ons ’n onwankelbare koninkryk ontvang, kom ons hou vas aan dankbaarheid en bring aan ons Vader aanneemlike aanbidding, met eerbied en ontsag, ²⁹want ons Vader is ’n verterende vuur.