Îbranî 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Loma, madem ku ewrekî wisa mezin ê şahidan li dora me heye, bila em her giraniyê û gunehê ku ewqas ziq pêve dizeliqe ji xwe bavêjin, û bi sebir di pêşbaziya ku li ber me hatiye danîn de bazin. ²Em li Îsa binêrin, destpêker û kamilkerê baweriya me, yê ku ji bo şahiya ku li ber wî hatiye danîn li ber xaçê sebir kir, şerma wê piçûk dît, û niha li aliyê rastê yê textê Bavê me rûniştiye. ³Bifikirin ka wî çawa li ber ewqas dijminahiya gunehkaran a li dijî xwe sebir kir, da ku hûn betilî nebin û bêhêvî nebin.

⁴Di têkoşîna xwe ya li dijî gunehê de, we hê heta rijandina xwîna xwe berxwedan nedaye. ⁵Ma we ew şîreta ku weke kuran xîtabî we dike ji bîr kir? “Kurê min, terbiyeya Bavê me piçûk mebîne, û gava ku ew te serrast dike bêhêvî mebe. ^a a v5 Îbranî ji Gotinên Silêman neqil dike da ku nîşan bide ku terbiyeya Bavê me nîşana zelal a hezkirina wî ye — ew kur û keçên xwe weke Bavekî perwerde dike, qet weke dadgerekî dûr na. ⁶Çimkî Bavê me kesê ku jê hez dike terbiye dike, û her kurê ku qebûl dike ceza dike.”

⁷Ji bo terbiyeyê ye ku hûn sebir dikin. Bavê me weke kuran bi we re tevdigere; çimkî kîjan kur heye ku bavê wî terbiyeya wî nake? ⁸Heke ew terbiyeya ku hemû zarok para xwe jê digirin li we nebe, hûn ne kur in, lê hûn nerewa ne. ⁹Wekî din jî, bavên me yên bedenî hebûn ku me terbiye dikirin, û me rêz li wan digirt. Ma divê em hê bêtir xwe nedin ber Bavê ruhan, û nejîn? ¹⁰Wan em ji bo demeke kurt li gorî dîtina xwe terbiye dikirin; lê ew ji bo qenciya me terbiye dike, da ku em di pîroziya wî de para xwe bigirin. ¹¹Her terbiye di wê gavê de ne xweş, lê bi êş xuya dibe; lê paşê ew ji bo kesên ku pê hatine perwerdekirin, fêkiyê aştiyane yê rastiyê tîne. ¹²Loma destên xwe yên daketî rakin û çokên xwe yên lawaz xurt bikin, ¹³û ji bo lingên xwe rêyên rast çêkin, da ku endamê seqet ji cih neçe, lê belê sax bibe.

Li Pey Aştî û Pîroziyê Bikevin

¹⁴Bi her kesî re li pey aştiyê bikevin, û li pey wê pîroziya ku bêyî wê tu kes Bavê me nabîne. ¹⁵Hay ji xwe hebin ku tu kes ji kerema Bavê me bêpar nemîne, ku tu rehekî tehl şîn nebe da ku aloziyê çêke û gelekan nepak bike, ¹⁶ku tu kes fuhûşbaz yan nepîroz nebe, weke Esaw, yê ku mafê xwe yê nixuriyê bi xwarinekê firot. ¹⁷Hûn dizanin ku paşê, dema ku wî xwest bereketê mîras bigire, ew hat redkirin, çimkî wî firsend nedît ku biryarê vegerîne, her çend bi hêsiran li pey bereketê geriya jî. ^b b v17 Esaw mafê xwe yê nixuriyê bi xwarinekê guhert (Destpêkirin 25) û paşê nikaribû bereketa bavê xwe vegerîne, her çend ji bo wê giriya jî (Destpêkirin 27:34–38).

¹⁸Çimkî hûn nehatine tiştekî ku destê mirov lê bikeve, û agirê gurgurî, û tariyê, û tîrîtariyê, û bahozê, ¹⁹û dengê borîzanê, û dengê gotinan, yê ku bihîstvanên wî lava kirin ku êdî tiştek ji wan re neyê gotin. ²⁰Çimkî wan nikaribû wê fermanê hilgirin: “Heke heywanek jî destê xwe bide çiyê, divê ew bi keviran bê kuştin.” ²¹Bi rastî, ew dîmen ewqas tirsnak bû ku Mûsa got: “Ez ji tirsan dilerizim.”

²²Lê hûn hatine Çiyayê Siyonê, bajarê Bavê zindî, Orşelîma ezmanî, û bal bêhejmar milyaketên ku bi şahî civiyane, ²³û bal civîna nixuriyan ku navên wan li ezmên hatine nivîsîn, û bal Bavê me, dadgerê hemûyan, û bal ruhên rastdaran ên ku kamil bûne, ²⁴û bal Îsa, navbeynkarê peymaneke nû, û bal xwîna ku hatiye reşandin, ku ji xwîna Habîl gotineke çêtir dibêje.

²⁵Hay ji xwe hebin ku hûn Yê ku dipeyive red nekin. Heke ewên ku Yê li ser rûyê erdê wan hişyar dikir red kirin xelas nebûn, emê çawa xelas bibin, heke em ji Yê ku ji ezmên hişyar dike rû bizivirînin?

²⁶Wê demê dengê wî erd hejand; niha wî soz daye: “Carekê din ezê ne tenê erdê, lê ezmanan jî bihejînim.” ^c c v26 Ji Hagay 2:6 hatiye neqilkirin — soza Bavê me ya hejandineke dawî û mezintir a tevahiya afirinê.

²⁷Ev gotina “Carekê din” rakirina tiştên hejandî nîşan dide — ango tiştên afirandî — da ku tiştên nehejiyayî bimînin. ²⁸Loma, madem ku em padîşahiyeke nehejbar werdigirin, bila em bi şikirdariyê bigirin û bi rêz û tirs, ji Bavê me re îbadeteke qebûlbar pêşkêş bikin, ²⁹çimkî Bavê me agirekî şewitîner e.