List do Hebrajczyków 12

12 ¹Dlatego, skoro otacza nas tak wielki obłok świadków, odrzućmy wszelki ciężar i grzech, który tak mocno nas trzyma, i biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami wyznaczony. ²Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela naszej wiary, który dla radości, jaka była przed nim postawiona, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i zasiadł po prawej stronie tronu naszego Ojca. ³Rozważcie, jak wielką wrogość znosił ze strony grzeszników przeciwko sobie, abyście nie ustali i nie upadli na duchu.

⁴W waszym zmaganiu z grzechem jeszcze nie opieraliście się aż do przelania własnej krwi. ⁵Czy zapomnieliście o zachęcie, która przemawia do was jak do synów? „Synu mój, nie lekceważ karcenia naszego Ojca ani nie upadaj na duchu, gdy cię koryguje. ^a a v5 List do Hebrajczyków cytuje Księgę Przysłów, aby pokazać, że karcenie naszego Ojca jest niewątpliwym znakiem jego miłości — wychowuje swoich synów i córki jak Ojciec, nigdy jak odległy sędzia. ⁶Bo nasz Ojciec karci tego, kogo miłuje, i chłoszcze każdego syna, którego przyjmuje.”

⁷Znosicie to dla karcenia. Nasz Ojciec obchodzi się z wami jak z synami; bo jakiż to syn, którego ojciec nie karci? ⁸A jeśli nie macie udziału w karceniu, które jest udziałem wszystkich, to jesteście dziećmi nieprawymi, a nie synami. ⁹Ponadto mieliśmy cielesnych ojców, którzy nas karcili, a szanowaliśmy ich. Czyż nie o wiele bardziej powinniśmy poddać się Ojcu duchów, aby żyć? ¹⁰Oni karcili nas przez krótki czas według swego uznania; on zaś karci nas dla naszego dobra, abyśmy mieli udział w jego świętości. ¹¹Wszelkie karcenie w danej chwili wydaje się bolesne, a nie przyjemne, lecz później przynosi pokojowy owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni. ¹²Dlatego podnieście opuszczone ręce i wzmocnijcie osłabłe kolana, ¹³i prostujcie ścieżki dla swoich stóp, aby to, co chrome, nie zostało zwichnięte, lecz raczej uzdrowione.

Dążcie do pokoju i świętości

¹⁴Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do świętości, bez której nikt nie ujrzy naszego Ojca. ¹⁵Baczcie, aby nikt nie pozostał z dala od łaski naszego Ojca, aby żaden korzeń goryczy nie wyrósł i nie wyrządził szkody, i nie splamił wielu, ¹⁶aby nikt nie był rozpustny lub bezbożny jak Ezaw, który za jeden posiłek sprzedał swoje pierworództwo. ¹⁷Wiecie bowiem, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony, bo nie znalazł możliwości odmienienia tego postanowienia, choć ze łzami szukał błogosławieństwa. ^b b v17 Ezaw zamienił swoje pierworództwo na jeden posiłek (Rdz 25), a później nie mógł odzyskać błogosławieństwa swojego ojca, choć płakał za nim (Rdz 27,34–38).

¹⁸Nie podeszliście bowiem do tego, czego można dotknąć, do płonącego ognia, do ciemności, do mroku i do burzy, ¹⁹do dźwięku trąby i do głosu słów, którego słuchacze prosili, aby już nic więcej do nich nie mówiono. ²⁰Nie mogli bowiem znieść nakazu: „Jeśli nawet zwierzę dotknie góry, ma zostać ukamienowane.” ²¹I tak przerażający był to widok, że Mojżesz powiedział: „Drżę z przerażenia.”

²²Lecz wy podeszliście do góry Syjon i do miasta żywego Ojca, do niebieskiego Jeruzalem i do niezliczonych aniołów w radosnym zgromadzeniu, ²³do zgromadzenia pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, do naszego Ojca, sędziego wszystkich, i do duchów sprawiedliwych, które zostały uczynione doskonałymi, ²⁴i do Jezusa, pośrednika nowego przymierza, i do krwi pokropienia, która mówi lepiej niż krew Abla.

²⁵Baczcie, abyście nie odrzucili tego, który mówi. Bo jeśli nie uszli kary tamci, którzy odrzucili tego, który ich ostrzegał na ziemi, o ileż bardziej nie ujdziemy my, jeśli odwrócimy się od tego, który ostrzega z nieba.

²⁶Wtedy jego głos wstrząsnął ziemią; teraz zaś obiecał: „Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem.” ^c c v26 Cytat z Księgi Aggeusza 2,6 — obietnica naszego Ojca o ostatecznym, większym wstrząśnięciu całego stworzenia.

²⁷Słowa „Jeszcze raz” wskazują na usunięcie tego, co może być wstrząśnięte — to znaczy rzeczy stworzonych — aby pozostało to, co niewzruszone. ²⁸Dlatego, otrzymując królestwo niewzruszone, trzymajmy się wdzięczności i oddawajmy naszemu Ojcu miłą mu służbę, z nabożną czcią i bojaźnią, ²⁹bo nasz Ojciec jest ogniem trawiącym.