Miłujcie się nawzajem jak rodzina
Końcowe wskazówki na zwykłe życie: nadal się kochajcie, przyjmujcie obcych, pamiętajcie o więźniach, jakbyście byli skuci razem z nimi, szanujcie małżeństwo, wolni od miłości do pieniędzy. Jezus cierpiał za bramą, więc wyjdźcie do niego, bo to miasto nie jest trwałe, a nasz Ojciec jest naszym pomocnikiem.
13 1Niech trwa braterska miłość między wami. 2Nie zapominajcie o gościnności wobec obcych; dzięki niej niektórzy, nie wiedząc o tym, ugościli aniołów. 3Pamiętajcie o więźniach, jakbyście razem z nimi byli uwięzieni, i o tych, których krzywdzą, bo i wy sami jesteście w ciele. 4Małżeństwo niech u wszystkich będzie otoczone czcią, a łoże małżeńskie niech pozostanie czyste — nasz Ojciec osądzi rozpustnych i cudzołożnych.
5Niech wasze życie będzie wolne od miłości do pieniędzy; zadowalajcie się tym, co macie, bo sam nasz Ojciec powiedział: „Nigdy cię nie opuszczę, nigdy cię nie porzucę”.
6Dlatego z ufnością mówimy: Nasz Ojciec jest moim pomocnikiem, nie będę się bał. Cóż może mi uczynić człowiek? a a v6 Autor cytuje Psalm 118,6 — okrzyk ufności wypowiadany przez każde dziecko przymierza, które znalazło w naszym Ojcu swojego pomocnika.
7Pamiętajcie o swoich przywódcach, którzy głosili wam słowo naszego Ojca. Rozważcie koniec ich postępowania i naśladujcie ich wiarę. 8Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. 9Nie dajcie się zwieść rozmaitym, obcym naukom. Dobrze jest, gdy serce umacnia się łaską, a nie pokarmami — ci, którzy nimi żyją, nic nie zyskują. 10Mamy ołtarz, z którego nie mają prawa jeść ci, którzy służą w namiocie. 11Ciała bowiem zwierząt, których krew arcykapłan wnosi za grzech do świątyni, są spalane poza obozem. 12Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud swoją własną krwią, cierpiał poza bramą. 13Wyjdźmy więc do niego poza obóz, niosąc hańbę, którą on zniósł. 14Nie mamy tu bowiem miasta trwałego, lecz szukamy tego, które ma nadejść.
15Przez niego więc składajmy zawsze naszemu Ojcu ofiarę uwielbienia — owoc warg wyznających jego imię. 16Nie zapominajcie o czynieniu dobra i o dzieleniu się tym, co macie — takie bowiem ofiary podobają się naszemu Ojcu.
17Bądźcie posłuszni swoim przywódcom i poddawajcie się im — oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy zdadzą za was sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie przyniosłoby wam żadnego pożytku.
18Módlcie się za nas, jesteśmy bowiem pewni, że mamy czyste sumienie, chcąc we wszystkim postępować uczciwie. 19Tym usilniej was proszę, abyście to czynili, abym tym szybciej został wam przywrócony.
20A nasz Ojciec pokoju, który przez krew wiecznego przymierza wyprowadził z martwych naszego Pana Jezusa — wielkiego Pasterza owiec — b b v20 Nasz Ojciec wskrzesił Jezusa z martwych i uczynił go wielkim Pasterzem swoich owiec — tym samym Pasterzem, który powiedział: „Ja jestem dobrym pasterzem” (Jan 10,11). Ojciec i Syn razem gromadzą trzodę i strzegą jej. 21niech was wydoskonali we wszelkim dobru, abyście pełnili jego wolę, sprawując w nas to, co jest mu miłe, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.
22Bracia i siostry, proszę was, znoście to słowo zachęty — napisałem bowiem tylko krótko. 23Wiedzcie, że nasz brat Tymoteusz został uwolniony; jeśli wkrótce przyjdzie, zobaczę was razem z nim.
24Pozdrówcie wszystkich swoich przywódców i wszystkich świętych. Pozdrawiają was ci z Italii.
25Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen.