Padha Tresna-tinresnan kaya Sadulur

Pitutur panutup kanggo urip saben dina: terus padha tresna-tinresnan, tampanana wong liya, élinga marang wong kang dikunjara kaya-kaya karanté ing sandhingé, ajènana bebojoan, aja kasengsem dhuwit. Yesus nandhang sangsara ing njaban gapura, mula padha metua marani Panjenengané, amarga kutha iki dudu kang langgeng lan Rama kita iku pitulung kita.

Pasal 13.

Katresnan marang sapadha-padha kaya sadulur iku lestaria. Aja padha lali tampa tamu marang wong manca; amarga srana mangkono ana wong sawetara kang tanpa disadhari wis nampa para malaekat dadi tamune. Padha elinga marang wong-wong kang dikunjara, kaya-kaya kowe uga kabanda bareng karo wong-wong mau, lan marang wong kang padha nandhang panganiaya, awit kowe dhewe uga isih ana ing badan. Bebrayan iku kajenana dening wong kabeh, lan paturone bebrayan iku kareksaa tetep suci — amarga Rama kita bakal ngadili wong kang laku jina lan laku bedhang.

Uripmu jaganen supaya ora kena ing pepenginan marang bandha; padha marema karo apa kang kokduweni, awit Rama kita piyambak wis ngandika: “Aku ora bakal ninggal kowe, lan ora bakal negakake kowe.”

Mulane kita padha kandha kanthi kendel: “Rama kita iku Panulungku; aku ora bakal wedi. Manungsa bisa gawe apa marang aku?” ^a

Padha elinga marang para pangarsamu kang wis martakake pangandikane Rama kita marang kowe. Gatekna kepriye wusanane lakune urip wong-wong mau, lan tuladhanen pracayane. Gusti Yesus Kristus iku tetep padha wae, wingi, saiki, lan ing salawas-lawase. Aja padha keli dening maneka-warna piwulang kang aneh. Becik manawa ati iku dikuwatake dening sih-rahmat, dudu dening pangan — amarga wong kang padha nuruti bab mangkono mau ora oleh paedah apa-apa. Kita padha duwe misbyah, lan wong-wong kang ngladeni ing tarub suci iku ora duwe wewenang mangan saka ing kono. Awit badane kewan-kewan kang getihe digawa dening Imam Agung lumebu ing papan suci kanggo nebus dosa iku diobong ana ing sanjabane pakemahan. Mulane Gusti Yesus uga wis nandhang sangsara ana ing sanjabane gapura, supaya nucekake umat srana getihe piyambak. Mulane ayo kita padha metu marani Panjenengane menyang sanjabane pakemahan, kanthi nyangga kawirangan kang wis disandhang. Awit ana ing kene kita padha ora duwe kutha kang langgeng, nanging kita padha ngupaya kutha kang bakal teka.

Mulane srana Panjenengane, ayo kita padha tansah ngaturake kurban pamuji marang Rama kita — yaiku wohe lambe kang ngakoni asmane. Aja padha lali gawe becik lan nduman marang liyan — amarga kurban kang kaya mangkono iku ndadekake rena panggalihe Rama kita.

Padha mbangun-turuta marang para pangarsamu lan sumuyuda marang wong-wong mau — awit wong-wong mau padha rumeksa marang nyawamu, kang bakal padha ngaturake tanggung jawab tumrap kowe. Karebena wong-wong mau nindakake iku kanthi bungah, ora kanthi sesambat, amarga bab kang mangkono iku ora migunani tumrap kowe.

Padha ndedongaa kanggo aku kabeh, awit aku padha yakin yen rasa pangrasaning atiku resik, lan kepengin tumindak kanthi jujur ing samubarang. Luwih saka iku aku nyuwun kanthi banget marang kowe supaya nindakake bab iki, supaya aku bisaa enggal-enggal bali marang kowe maneh.

Muga-muga Rama kita, etuking tentrem-rahayu, kang wis mungokake Gusti kita Yesus — Pangon Agunging wedhus-wedhus — saka ing antarane wong mati srana getihing prajanjian kang langgeng, ^b muga nyampurnakake kowe ing sadhengah kabecikan supaya bisa nglakoni karsane, kanthi nindakake ing kita apa kang ndadekake rena panggalihe lantaran Gusti Yesus Kristus, kang kagungana kamulyan ing salawas-lawase. Amin.

Para sadulur, aku njaluk kanthi banget marang kowe supaya padha nampanana tembung panglipur iki kanthi sabar — amarga aku mung nulis kanthi cekak. Padha sumurupa, yen sadulur kita Timoteus wis diluwari; manawa dheweke enggal teka, aku bakal nemoni kowe bareng karo dheweke.

Padha salama marang sakehe para pangarsamu lan marang para suci kabeh. Para sadulur saka ing tanah Italia padha kirim salam marang kowe.

Sih-rahmat anaa ing kowe kabeh. Amin.