હિબ્રૂઓને પત્ર 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹હવે જે બાબતોની આશા રાખીએ છીએ તેની ખાતરી, અને જે બાબતો દેખાતી નથી તેની પ્રતીતિ, એ જ વિશ્વાસ છે. ²કારણ, તેના વડે જ પ્રાચીન સમયના લોકોને પ્રશંસા મળી. ³વિશ્વાસથી આપણે સમજીએ છીએ કે આપણા પિતાના શબ્દે બ્રહ્માંડ રચ્યું, તેથી જે દેખાય છે તે દૃશ્ય વસ્તુઓમાંથી બન્યું નથી.

⁴વિશ્વાસથી હાબેલે આપણા પિતાને કાઈનના કરતાં ચઢિયાતું અર્પણ ધર્યું, જેના વડે તે નેક ઠર્યો, અને આપણા પિતાએ તેની ભેટો સ્વીકારીને તેની પ્રશંસા કરી. તે મરણ પામ્યો તોપણ પોતાના વિશ્વાસ દ્વારા તે હજી બોલે છે.

⁵વિશ્વાસથી હનોખ ઉપર લઈ લેવાયો, તેણે મરણ જોયું નહિ, અને તે મળ્યો નહિ, કારણ આપણા પિતાએ તેને લઈ લીધો હતો. તેને લઈ લેવાય તે પહેલાં તે આપણા પિતાને પ્રસન્ન કરનાર તરીકે પ્રશંસા પામ્યો. ⁶વિશ્વાસ વિના તેમને પ્રસન્ન કરવા અશક્ય છે: જે કોઈ આપણા પિતા પાસે આવે તેણે વિશ્વાસ કરવો જોઈએ કે તેઓ છે અને જેઓ નિષ્ઠાથી તેમને શોધે છે તેમને તેઓ બદલો આપે છે.

⁷વિશ્વાસથી નૂહને જે હજી દૃશ્ય ન હતું તે વિશે ચેતવણી મળી, ત્યારે તેણે ભક્તિભાવથી પોતાના ઘરનાંને બચાવવા વહાણ બાંધ્યું. એ વડે તેણે દુનિયાને દોષિત ઠેરવી અને વિશ્વાસથી મળતી નેકીનો વારસ બન્યો.

⁸વિશ્વાસથી ઇબ્રાહિમે જે સ્થળ તેને વારસા તરીકે મળવાનું હતું ત્યાં જવાના બોલાવવાને આધીન થઈને, પોતે ક્યાં જાય છે તે જાણ્યા વિના જ નીકળી ગયો. ⁹વિશ્વાસથી તે વચનના દેશમાં પારકા દેશની જેમ વસ્યો, અને એ જ વચનના સહવારસ ઇસ્હાક તથા યાકૂબ સાથે તંબુમાં રહ્યો. ¹⁰કારણ, તે એવા નગરની રાહ જોતો હતો જેના પાયા છે, જેના રચનારા તથા બાંધનારા આપણા પિતા છે.

¹¹વિશ્વાસથી સારાને પોતાને, ઉંમર વીતી ગઈ હોવા છતાં, ગર્ભ ધારણ કરવાની શક્તિ મળી, કારણ વચન આપનાર વિશ્વાસુ છે એવો તેણે ભરોસો રાખ્યો. ¹²તેથી એક માણસમાંથી—જે મરેલા સમાન હતો—આકાશના તારા જેટલાં અને સમુદ્રકિનારાની રેતી જેટલાં અગણિત વંશજો જન્મ્યાં.

¹³એ બધા વિશ્વાસમાં જ મરણ પામ્યા, જે વચન અપાયું હતું તે પામ્યા વિના—તોપણ દૂરથી તે જોઈને તેને આવકારીને, પોતે પૃથ્વી પર પરદેશી અને મુસાફર છે એવું કબૂલ કરીને. ¹⁴કારણ, જેઓ આવું કહે છે તેઓ બતાવી આપે છે કે તેઓ પોતાની માતૃભૂમિ શોધે છે. ¹⁵જે દેશ છોડ્યો હતો તે તેમણે યાદ રાખ્યો હોત, તો પાછા ફરવાની તક તેમને મળી હોત. ¹⁶પણ એના બદલે તેઓ એક ચઢિયાતા દેશની—આકાશી દેશની—ઇચ્છા રાખે છે. તેથી આપણા પિતા તેમના પિતા કહેવડાવવામાં શરમાતા નથી: તેમણે તેમને સારુ એક નગર તૈયાર કર્યું છે. ^a a v16 હિબ્રૂઓનું આ પત્ર જૂના કરારના કરાર-સૂત્રનો પડઘો પાડે છે—‘હું તેમનો ઈશ્વર થઈશ, ને તેઓ મારા લોક થશે’—જેનો આપણા પિતાનો હંમેશાં કુટુંબની રીતે આ અર્થ હતો: ‘હું તેમનો પિતા થઈશ, ને તેઓ મારાં બાળકો થશે.’ તેઓ એ કુટુંબના નામથી શરમાતા નથી.

¹⁷વિશ્વાસથી ઇબ્રાહિમે, પરખાયો ત્યારે, ઇસ્હાકનું અર્પણ કર્યું; જેને વચનો મળ્યાં હતાં તે પોતાના એકના એક દીકરાનું અર્પણ કરતો હતો,

¹⁸જેના વિશે કહેવાયું હતું, “ઇસ્હાકથી જ તારો વંશ ગણાશે.”

¹⁹તેણે વિચાર્યું કે આપણા પિતા તેને મૂએલાંમાંથી પણ ઉઠાડી શકે—અને, રૂપક રૂપે, ત્યાંથી તે તેને પાછો પામ્યો.

²⁰વિશ્વાસથી ઇસ્હાકે યાકૂબ તથા એસાવને ભવિષ્યના આશીર્વાદ આપ્યા.

²¹વિશ્વાસથી યાકૂબે, મરણ પામતી વખતે, યૂસફના દરેક દીકરાને આશીર્વાદ આપ્યો અને પોતાની લાકડીના છેડા પર ટેકવીને ભજન કર્યું.

²²વિશ્વાસથી યૂસફે, મરણ પામતી વખતે, ઇઝરાયલના દીકરાઓના પ્રયાણ વિશે ઉલ્લેખ કર્યો અને પોતાનાં હાડકાં વિશે આજ્ઞા આપી.

²³વિશ્વાસથી મૂસાના માબાપે તેના જન્મ પછી ત્રણ માસ સુધી તેને સંતાડ્યો, કારણ તેઓએ જોયું કે તે સુંદર બાળક છે, અને રાજાના હુકમથી તેઓ ગભરાયાં નહિ.

²⁴વિશ્વાસથી મૂસાએ, મોટો થયો ત્યારે, ફારુનની દીકરીનો દીકરો કહેવડાવવાની ના પાડી, ²⁵અને પાપના ક્ષણિક સુખ કરતાં આપણા પિતાના લોકોની સાથે દુઃખ વેઠવાનું પસંદ કર્યું. ²⁶તેણે મિસરના ખજાના કરતાં ખ્રિસ્તની નિંદાને મોટી સંપત્તિ ગણી, કારણ તે બદલા તરફ જોતો હતો. ²⁷વિશ્વાસથી તેણે મિસર છોડ્યું, રાજાના ક્રોધથી ગભરાયા વિના, જાણે અદૃશ્ય એવા આપણા પિતાને જોતો હોય તેમ ટકી રહ્યો. ²⁸વિશ્વાસથી તેણે પાસ્ખાપર્વ તથા રક્તછંટકાવ પાળ્યાં, જેથી પ્રથમજનિતોનો નાશ કરનાર તેમને અડકે નહિ.

²⁹વિશ્વાસથી તેઓ કોરી જમીન પર ચાલતા હોય તેમ રાતા સમુદ્રમાંથી પસાર થયા; પણ મિસરીઓ એવું જ કરવા ગયા ત્યારે ગળી જવાયા.

³⁰વિશ્વાસથી યરીખોના કોટ સાત દિવસ સુધી ઘેરાયા પછી પડી ગયા.

³¹વિશ્વાસથી રાહાબ વેશ્યા આજ્ઞાભંગ કરનારાઓની સાથે નાશ ન પામી, કારણ તેણે શાંતિથી જાસૂસોને આવકાર્યા હતા.

³²હું બીજું શું કહું? ગિદિયોન, બારાક, સામસૂન, યિફતા, દાઉદ તથા સામુએલ અને પ્રબોધકો વિશે કહેવા મારી પાસે સમય નથી, ³³જેમણે વિશ્વાસથી રાજ્યોને જીત્યાં, ન્યાય ચલાવ્યો, વચનો પ્રાપ્ત કર્યાં, સિંહોનાં મોં બંધ કર્યાં, ³⁴અગ્નિની શક્તિ બુઝાવી, તરવારની ધારથી બચી ગયા, નબળાઈમાંથી બળવાન થયા, યુદ્ધમાં પરાક્રમી બન્યા, અને પારકી સેનાઓને પાછી હઠાવી. ³⁵સ્ત્રીઓ પોતાનાં મૂએલાંને સજીવન થયેલાં પાછાં પામી; બીજાઓએ વધારે સારા પુનરુત્થાનને પામવા સારુ છુટકારાનો નકાર કરીને યાતના સહન કરી. ³⁶વળી બીજાઓએ મશ્કરી તથા ફટકા, અને સાંકળો તથા બંદીખાનું પણ સહન કર્યાં. ³⁷તેમને પથ્થરે માર્યા, કરવતથી કાપ્યા, તરવારથી મારી નંખાયા. તેઓ ઘેટાંનાં તથા બકરાંનાં ચામડાં પહેરીને રખડ્યા—નિરાધાર, પીડિત, દુઃખી. ³⁸દુનિયા તેમને લાયક ન હતી—તેઓ ઉજ્જડ પ્રદેશો, પહાડો, ગુફાઓ અને જમીનનાં ખાડાઓમાં ભટકતા રહ્યા.

³⁹અને આ બધા, પોતાના વિશ્વાસને લીધે પ્રશંસા પામ્યા છતાં, જે વચન અપાયું હતું તે પામ્યા નહિ, ⁴⁰કારણ આપણા પિતાએ આપણે સારુ કંઈક વધારે સારું રાખ્યું હતું, જેથી તેઓ આપણા વિના સંપૂર્ણ થાય નહિ.