હિબ્રૂઓને પત્ર 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹નિયમશાસ્ત્ર તો આવનારી ઉત્તમ બાબતોની માત્ર છાયા છે, એ વાસ્તવિકતાઓનું ખરું સ્વરૂપ નથી; તેથી વરસોવરસ અવિરત ચઢાવાતાં એનાં એ જ બલિદાનોથી, પાસે આવનારાઓને તે કદી સંપૂર્ણ કરી શકતું નથી. ²નહિ તો, શું તે બલિદાનો ચઢાવવાનું બંધ થયું ન હોત? કારણ, એક વાર શુદ્ધ થયેલા ભક્તોને હવે પાપોનું ભાન રહેત નહિ. ³પણ એ બલિદાનોમાં તો વરસોવરસ પાપોનું સ્મરણ કરાવવામાં આવે છે. ⁴કેમ કે બળદો તથા બકરાઓનું લોહી પાપોને દૂર કરે એ અશક્ય છે.

⁵તેથી, જ્યારે ખ્રિસ્ત દુનિયામાં આવ્યા, ત્યારે તેમણે કહ્યું: “બલિદાન તથા અર્પણ તમે ચાહ્યાં નહિ, પણ મારે માટે તમે શરીર તૈયાર કર્યું; ^a a v5 ગીત ૪૦ના આ શબ્દો ઈસુ દુનિયામાં આવ્યા ત્યારે તેમના મુખમાં મૂકવામાં આવ્યા છે — આપણા પિતાની ઇચ્છા પૂરી કરવા માટે તૈયાર કરાયેલા શરીરમાં પ્રવેશ કરનાર પુત્ર.

⁶“દહનાર્પણોમાં તથા પાપાર્થાર્પણોમાં તમે પ્રસન્ન થયા નહિ. ⁷ત્યારે મેં કહ્યું, ‘જુઓ, હું આવ્યો છું — પુસ્તકના વીંટામાં મારા વિષે લખેલું છે — તમારી ઇચ્છા પૂરી કરવા, હે મારા પિતા.’” ^b b v7 જ્યારે ઈસુ દુનિયામાં પોતાના આગમનનું વર્ણન કરવા ગીત ૪૦ ટાંકે છે, ત્યારે તેઓ પિતાને સંબોધે છે — પોતાને મોકલનારને કહેલા પુત્રના પોતાના શબ્દો આ છે.

⁸ઉપર તેમણે કહ્યું, “બલિદાનો, અર્પણો, દહનાર્પણો તથા પાપાર્થાર્પણો તમે ચાહ્યાં નહિ, કે એમાં પ્રસન્ન થયા નહિ” — જોકે નિયમશાસ્ત્ર એની માગણી કરે છે, ⁹પછી તેમણે કહ્યું, “જુઓ, તમારી ઇચ્છા પૂરી કરવા હું આવ્યો છું.” બીજું સ્થાપવા માટે તેઓ પહેલાને દૂર કરે છે.

¹⁰એ ઇચ્છાથી, ઈસુ ખ્રિસ્તના શરીરના એક જ વારના સર્વને માટેના અર્પણ દ્વારા, આપણને પવિત્ર કરવામાં આવ્યા છે.

¹¹દરેક યાજક પ્રતિદિન ઊભો રહીને સેવા બજાવે છે, અને એનાં એ જ બલિદાનો વારંવાર ચઢાવે છે, જે કદી પાપોને દૂર કરી શકતાં નથી. ¹²પણ તેમણે પાપોને માટે સદાને સારુ એક જ બલિદાન ચઢાવીને, આપણા પિતાને જમણે હાથે બેઠા, ¹³અને ત્યારથી પોતાના શત્રુઓને પોતાના પગ માટે પાયાસન કરવામાં આવે ત્યાં સુધી રાહ જોઈ રહ્યા છે. ¹⁴કેમ કે એક જ અર્પણથી, પવિત્ર કરાતા લોકોને તેમણે સર્વકાળને માટે સંપૂર્ણ કર્યા છે. ¹⁵પવિત્ર આત્મા પણ આપણને સાક્ષી આપે છે; કારણ, પહેલાં કહ્યા પછી,

¹⁶“એ દિવસો પછી તેઓની સાથે હું જે કરાર કરીશ તે આ છે, એમ આપણા પિતા કહે છે: હું મારા નિયમો તેઓનાં હૃદયોમાં મૂકીશ, અને તેઓનાં મનમાં તે લખીશ.”

¹⁷પછી તેઓ ઉમેરે છે, “અને તેઓનાં પાપો તથા તેઓનાં અધર્મી કૃત્યો હું ફરી કદી સંભારીશ નહિ.”

¹⁸હવે જ્યાં એ માફ કરવામાં આવ્યાં છે, ત્યાં પાપને માટે હવે કોઈ અર્પણ રહ્યું નથી.

ઘરે આવવાનો ભરોસો

¹⁹તેથી, ભાઈઓ અને બહેનો, ઈસુના લોહીથી પવિત્રસ્થાનોમાં પ્રવેશ કરવાનો આપણને ભરોસો છે, ²⁰એ નવો, જીવંત માર્ગ તેમણે પડદા દ્વારા — એટલે પોતાના શરીર દ્વારા — આપણે માટે ઉઘાડ્યો, ^c c v20 એ પડદો મંદિરના પરમપવિત્રસ્થાનને જુદું રાખતો હતો; ઈસુનું શરીર એ નવો પડદો છે, જે ચીરાઈ ગયો, જેથી આપણે સીધા અંદર જઈ શકીએ. ²¹અને આપણા પિતાના ઘર પર નિયુક્ત એક મહાન યાજક આપણને છે, ²²તો ચાલો આપણે સાચા હૃદયથી, વિશ્વાસમાં પૂરા ભરોસાથી, દોષિત અંતઃકરણથી શુદ્ધ કરાયેલાં હૃદયે અને ચોખ્ખા પાણીથી ધોવાયેલાં શરીરે, પાસે આવીએ. ²³આપણે જે આશા જાહેર કરીએ છીએ તેને અડગપણે દૃઢ પકડી રાખીએ, કેમ કે વચન આપનાર વિશ્વાસુ છે. ²⁴અને ચાલો આપણે વિચારીએ કે પ્રેમ તથા સારાં કાર્યોને માટે એકબીજાને કેવી રીતે ઉત્તેજન આપવું, ²⁵કેટલાકની ટેવ પ્રમાણે એકઠા મળવાનું છોડી ન દઈએ, પણ એકબીજાને હિંમત આપીએ — અને જેમ જેમ તમે એ દિવસને પાસે આવતો જુઓ, તેમ તેમ વિશેષ.

²⁶કેમ કે સત્યનું જ્ઞાન પામ્યા પછી જો આપણે જાણીજોઈને પાપ કરતા રહીએ, તો પાપોને માટે કોઈ બલિદાન બાકી રહેતું નથી, ²⁷પણ કેવળ ન્યાયચુકાદાની ભયાનક અપેક્ષા તથા વૈરીઓને ભસ્મ કરનારો જ્વલંત અગ્નિ બાકી રહે છે. ²⁸જે કોઈ મૂસાના નિયમને નકારે છે, તે બે કે ત્રણ સાક્ષીઓની જુબાની પર દયા વિના મરણ પામે છે. ²⁹તો વિચારો, જેણે આપણા પિતાના પુત્રને પગ નીચે કચડ્યા, જે કરારના લોહીથી પોતે પવિત્ર થયો તેને અપવિત્ર ગણ્યું, અને કૃપાના આત્માનું અપમાન કર્યું, તે કેટલી વધારે આકરી સજાને યોગ્ય ઠરે?

³⁰કેમ કે આપણે તેને જાણીએ છીએ જેમણે કહ્યું, “ન્યાય મારો છે; હું બદલો વાળીશ,” અને ફરી, “આપણા પિતા પોતાના લોકોનો ન્યાય કરશે.”

³¹જીવંત પિતાના હાથમાં પડવું એ ભયાનક બાબત છે. ^d d v31 આપણા પિતા જીવંત ઈશ્વર છે, જેમના હાથમાં પ્રખર પ્રેમ અને અટળ ન્યાય બન્ને સમાયેલા છે — તેમના પુત્રને નકાર્યા પછી અને તેમના આત્માને રોષે ભરાવ્યા પછી એમાં પડવું ખરેખર ભયજનક છે.

³²અગાઉના દિવસોને સંભારો, જ્યારે પ્રકાશ પામ્યા પછી તમે દુઃખો સાથેના આકરા સંઘર્ષને સહન કર્યો, ³³કોઈ વાર નિંદા તથા દુઃખોથી જાહેરમાં શરમાવાયા, તો કોઈ વાર એવી રીતે વર્તાવ પામેલાઓ સાથે ઊભા રહ્યા. ³⁴કેમ કે તમે કેદીઓ સાથે દુઃખ વેઠ્યું, અને તમારી સંપત્તિ જપ્ત થવા છતાં તમે આનંદથી સ્વીકારી, કારણ તમે જાણતા હતા કે તમારે પોતાને માટે એથી વધારે સારી, ટકી રહેનારી સંપત્તિ છે. ³⁵તેથી તમારો ભરોસો ફેંકી ન દો; એમાં મોટો બદલો સમાયેલો છે. ³⁶તમારે ધીરજની જરૂર છે, જેથી આપણા પિતાની ઇચ્છા પૂરી કર્યા પછી, તમે વચન પામો.

³⁷કેમ કે હજી “થોડી જ વાર છે, આવનાર આવશે ને વિલંબ કરશે નહિ; ³⁸પણ મારો નેક માણસ વિશ્વાસથી જીવશે, અને જો તે પાછો હઠે, તો મારો આત્મા તેનામાં પ્રસન્ન થતો નથી.”

³⁹પણ આપણે પાછા હઠીને નાશમાં જનારાઓના નથી, પણ વિશ્વાસ રાખનારા તથા પોતાના આત્માને બચાવી રાખનારાઓના છીએ.