Προς Εβραίους 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Ο νόμος είναι μόνο μια σκιά των καλών πραγμάτων που έρχονται, όχι η αληθινή μορφή εκείνων των πραγματικοτήτων· γι' αυτό, με τις ίδιες θυσίες που προσφέρονται χρόνο με τον χρόνο ατέλειωτα, δεν μπορεί ποτέ να τελειοποιήσει εκείνους που πλησιάζουν. ²Αλλιώς, δεν θα είχαν πάψει να προσφέρονται, αφού οι λάτρεις, καθαρισμένοι μια για πάντα, δεν θα είχαν πια συνείδηση αμαρτιών; ³Όμως σ' αυτές τις θυσίες υπάρχει μια ετήσια υπενθύμιση των αμαρτιών. ⁴Γιατί είναι αδύνατο το αίμα ταύρων και τράγων να αφαιρεί αμαρτίες.

⁵Γι' αυτό, όταν ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, είπε: «Θυσία και προσφορά δεν θέλησες, αλλά ένα σώμα ετοίμασες για μένα· ^a a v5 Αυτά τα λόγια από τον Ψαλμό 40 μπαίνουν στα χείλη του Ιησού καθώς ερχόταν στον κόσμο — ο Υιός που μπαίνει σε ένα ετοιμασμένο σώμα για να κάνει το θέλημα του Πατέρα μας.

⁶«σε ολοκαυτώματα και θυσίες για την αμαρτία δεν ευχαριστήθηκες. ⁷Τότε είπα: “Να, ήρθα —στον κύλινδρο του βιβλίου είναι γραμμένο για μένα— να κάνω το θέλημά σου, Πατέρα μου”». ^b b v7 Όταν ο Ιησούς αναφέρει τον Ψαλμό 40 για να περιγράψει τον ερχομό του στον κόσμο, απευθύνεται στον Πατέρα — αυτά είναι τα ίδια τα λόγια του Υιού προς Εκείνον που τον έστειλε.

⁸Πιο πάνω είπε: «Θυσίες, προσφορές, ολοκαυτώματα και θυσίες για την αμαρτία δεν θέλησες ούτε ευχαριστήθηκες» — αν και ο νόμος τις απαιτεί —, ⁹έπειτα είπε: «Να, ήρθα να κάνω το θέλημά σου». Καταργεί το πρώτο για να εγκαθιδρύσει το δεύτερο.

¹⁰Μ' αυτό το θέλημα έχουμε αγιαστεί με την προσφορά του σώματος του Ιησού Χριστού, μια για πάντα.

¹¹Κάθε ιερέας στέκεται καθημερινά, υπηρετώντας και προσφέροντας ξανά και ξανά τις ίδιες θυσίες, που ποτέ δεν μπορούν να αφαιρέσουν αμαρτίες. ¹²Αυτός όμως πρόσφερε μία θυσία για τις αμαρτίες για πάντα, κι έπειτα κάθισε στα δεξιά του Πατέρα μας, ¹³περιμένοντας από τότε ώσπου οι εχθροί του να γίνουν υποπόδιο των ποδιών του. ¹⁴Γιατί με μία προσφορά τελειοποίησε για πάντα εκείνους που αγιάζονται. ¹⁵Μας το μαρτυρεί και το Άγιο Πνεύμα· γιατί, αφού είπε,

¹⁶«Αυτή είναι η διαθήκη που θα κάνω μαζί τους μετά από εκείνες τις ημέρες, λέει ο Πατέρας μας: Θα βάλω τους νόμους μου στις καρδιές τους, και θα τους γράψω στη διάνοιά τους».

¹⁷Προσθέτει τότε: «Και τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμηθώ πια».

¹⁸Όπου όμως αυτά είναι συγχωρεμένα, δεν υπάρχει πια καμιά προσφορά για την αμαρτία.

Θάρρος να έρθουμε στο σπίτι μας

¹⁹Λοιπόν, αδελφοί και αδελφές, αφού έχουμε θάρρος να μπούμε στους άγιους τόπους με το αίμα του Ιησού, ²⁰έναν καινούριο, ζωντανό δρόμο που μας άνοιξε μέσα από το καταπέτασμα —τη σάρκα του, ^c c v20 Το καταπέτασμα έκλεινε το πιο άγιο δωμάτιο του Ναού· η σάρκα του Ιησού είναι το νέο καταπέτασμα, σκισμένο ώστε να μπαίνουμε κατευθείαν μέσα. ²¹και αφού έχουμε έναν μεγάλο ιερέα πάνω από τον οίκο του Πατέρα μας, ²²ας πλησιάσουμε με ειλικρινή καρδιά, με πλήρη βεβαιότητα πίστης, με καρδιές ραντισμένες και καθαρές από ένοχη συνείδηση, και με σώματα λουσμένα με καθαρό νερό. ²³Ας κρατήσουμε σφιχτά την ελπίδα που ομολογούμε, ακλόνητοι, γιατί είναι πιστός εκείνος που έδωσε την υπόσχεση. ²⁴Κι ας σκεφτούμε πώς να παρακινούμε ο ένας τον άλλο στην αγάπη και στα καλά έργα, ²⁵χωρίς να εγκαταλείπουμε τις συνάξεις μας, όπως συνηθίζουν μερικοί, αλλά ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλο — ακόμη περισσότερο καθώς βλέπετε να πλησιάζει η Ημέρα.

²⁶Γιατί αν συνεχίζουμε να αμαρτάνουμε εσκεμμένα αφού λάβαμε τη γνώση της αλήθειας, δεν απομένει καμιά θυσία για τις αμαρτίες, ²⁷αλλά μόνο μια φοβερή προσμονή κρίσης και μια μανιασμένη φωτιά που θα καταφάει τους αντιπάλους. ²⁸Όποιος απορρίπτει τον νόμο του Μωυσή πεθαίνει χωρίς έλεος με τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων. ²⁹Πόσο χειρότερη τιμωρία, νομίζετε, αξίζει εκείνος που καταπάτησε τον Υιό του Πατέρα μας, θεώρησε ανίερο το αίμα της διαθήκης που τον αγίασε, και πρόσβαλε το Πνεύμα της χάρης;

³⁰Γιατί γνωρίζουμε εκείνον που είπε: «Δική μου είναι η δικαιοσύνη· εγώ θα ανταποδώσω», και πάλι: «Ο Πατέρας μας θα κρίνει τον λαό του».

³¹Είναι φοβερό πράγμα να πέσει κανείς στα χέρια του ζωντανού Πατέρα. ^d d v31 Ο Πατέρας μας είναι ο ζωντανός Θεός, που τα χέρια του κρατούν και σφοδρή αγάπη και αναπόφευκτη δικαιοσύνη — αληθινά τρομερό να πέσει κανείς σ' αυτά αφού απορρίψει τον Υιό του και προσβάλει το Πνεύμα του.

³²Θυμηθείτε τις προηγούμενες ημέρες, όταν, αφού φωτιστήκατε, αντέξατε έναν σκληρό αγώνα με παθήματα, ³³άλλοτε δημόσια ντροπιασμένοι με προσβολές και παθήματα, άλλοτε στεκόμενοι στο πλευρό εκείνων που τους μεταχειρίζονταν έτσι. ³⁴Γιατί υποφέρατε μαζί με τους φυλακισμένους και δεχτήκατε με χαρά την αρπαγή των υπαρχόντων σας, ξέροντας πως εσείς οι ίδιοι είχατε ένα καλύτερο και μόνιμο απόκτημα. ³⁵Μην πετάξετε λοιπόν το θάρρος σας· αυτό κρατά μεγάλη ανταμοιβή. ³⁶Χρειάζεστε υπομονή, ώστε, αφού κάνετε το θέλημα του Πατέρα μας, να λάβετε την υπόσχεση.

³⁷Γιατί ακόμη «σε πολύ λίγο καιρό, εκείνος που έρχεται θα έρθει και δεν θα αργήσει· ³⁸ο δίκαιός μου όμως θα ζήσει με πίστη, κι αν δειλιάσει και υποχωρήσει, η ψυχή μου δεν ευχαριστιέται μ' αυτόν».

³⁹Εμείς όμως δεν ανήκουμε σ' εκείνους που υποχωρούν προς την καταστροφή, αλλά σ' εκείνους που έχουν πίστη και σώζουν τις ψυχές τους.