ايندڙ شين جو رڳو ڇانو
سالياني قربانيون گناهن جي سالياني يادگيري هيون، انهن کي ڪڏهن به ختم نه ڪنديون هيون. هڪ نذراني اهو سلسلو ختم ڪري ڇڏيو، ۽ پردو هاڻي اندر وڃڻ جو رستو آهي. تنهنڪري سڏ هي آهي: ويجهو اچو، مضبوط رهو، گڏجڻ جاري رکو، پنهنجي ڀروسي کي اڇلائي نه ڇڏيو. ڄاڻي ٻجهي گناهه ڪرڻ کان سخت خبردار ڪيو ويو آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 16–17, 30, 37–38
10 1شريعت ايندڙ چڱين شين جو رڳو ڇانو آهي، انهن حقيقتن جي سچي صورت ناهي، تنهنڪري سال بہ سال اڻ کٽ پيش ڪيل انهن ئي قربانين سان ويجهو ايندڙن کي ڪڏهن بہ ڪامل نہ ٿي ڪري سگهجي. 2نہ تہ ڇا انهن جو پيش ٿيڻ بند نہ ٿي وڃي ها، ڇالاءِ جو عبادت ڪندڙ هڪ ڀيرو پاڪ ٿيڻ کانپوءِ وڌيڪ گناهن جو احساس نہ رکن ها؟ 3پر انهن قربانين ۾ هر سال گناهن جي ياددهاني ٿئي ٿي. 4ڇاڪاڻ تہ ڍڳن ۽ ٻڪرن جي رت لاءِ گناهن کي دور ڪرڻ ناممڪن آهي.
5تنهنڪري مسيح دنيا ۾ ايندي چيو تہ ”قربانيءَ ۽ نذراني کي تو نہ چاهيو، پر مون لاءِ هڪ جسم تو تيار ڪيو؛ a a v5 زبور ٤٠ جا اهي لفظ يسوع جي وات ۾ رکيا ويا آهن جڏهن هو دنيا ۾ آيو — فرزند اسان جي پيءُ جي مرضي پوري ڪرڻ لاءِ تيار ڪيل جسم ۾ داخل ٿيو.
6”ساڙ جي قربانين ۽ گناهن جي قربانين ۾ تو خوشي نہ ماڻي. 7پوءِ مون چيو تہ ’ڏس، آءٌ آيو آهيان—ڪتاب جي ورقي ۾ منهنجي باري ۾ لکيل آهي—تہ تنهنجي مرضي پوري ڪريان، اي منهنجا بابا.‘“ b b v7 جڏهن يسوع زبور ٤٠ کي پنهنجي دنيا ۾ اچڻ جي بيان لاءِ ڪتب آڻي ٿو، تڏهن هو پيءُ سان مخاطب آهي — اهي فرزند جا پنهنجا لفظ آهن، انهيءَ ڏانهن جنهن کيس موڪليو.
8مٿي هن چيو تہ ”تو نہ قربانين، نذرانن، ساڙ جي قربانين ۽ گناهن جي قربانين کي چاهيو ۽ نہ انهن ۾ خوشي ماڻي“—جيتوڻيڪ شريعت انهن جو تقاضا ڪري ٿي، 9پوءِ چيائين تہ ”ڏس، آءٌ تنهنجي مرضي پوري ڪرڻ آيو آهيان.“ هو پهرين کي هٽائي ٿو تہ جيئن ٻئي کي قائم ڪري.
10انهيءَ مرضيءَ سان يسوع مسيح جي جسم جي هڪ ئي ڀيري پيش ٿيڻ جي وسيلي اسين پاڪ ڪيا ويا آهيون.
11هر ڪاهن روز بيهي خدمت ڪري ٿو ۽ بار بار اهي ئي قربانيون پيش ڪري ٿو، جيڪي ڪڏهن بہ گناهن کي دور نہ ٿيون ڪري سگهن. 12پر هن گناهن لاءِ هڪ ئي قرباني سدائين لاءِ پيش ڪري، اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ تي ويٺو، 13ان وقت کان وٺي جيستائين سندس دشمن سندس پيرن جي چوڪي نہ بڻايا وڃن، تيستائين هو انتظار ڪري ٿو. 14ڇاڪاڻ تہ هڪ ئي قربانيءَ سان هن پاڪ ٿيندڙن کي هميشہ لاءِ ڪامل ڪري ڇڏيو آهي. 15پاڪ روح بہ اسان کي شاهدي ڏئي ٿو؛ ڇاڪاڻ تہ پهرين چوڻ کانپوءِ،
16”هي اهو عهد آهي جيڪو آءٌ انهن ڏينهن کانپوءِ انهن سان ٺاهيندس، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ آءٌ پنهنجا قانون سندن دلين تي رکندس ۽ انهن کي سندن ذهنن تي لکندس.“
17ان کانپوءِ هو چوي ٿو تہ ”سندن گناهن ۽ سندن شريعت ڀڃڻ جي ڪمن کي آءٌ وري ڪڏهن ياد نہ ڪندس.“
18جتي انهن جي معافي ٿئي ٿي، اتي گناهن لاءِ وڌيڪ ڪا قرباني ناهي.
گھر اچڻ جو ڀروسو
19تنهنڪري اي ڀائرو ۽ ڀينرو، جيئن تہ يسوع جي رت جي وسيلي پاڪ جاين ۾ داخل ٿيڻ جو اسان کي ڀروسو آهي، 20پردي، يعني سندس جسم، مان اسان لاءِ هڪ نئون ۽ جيئرو رستو کوليائين، c c v20 پردو هيڪل جي سڀ کان پاڪ ڪمري کي بند ڪندو هو؛ يسوع جو جسم نئون پردو آهي، جيڪو چيريو ويو تہ جيئن اسين سڌو اندر هلي وڃون. 21ان کان سواءِ جيئن تہ اسان جي پيءُ جي گھر مٿان اسان جو هڪ وڏو ڪاهن آهي، 22تنهنڪري اچو تہ سچي دل سان، ايمان جي پوري يقين سان، گناهگار ضمير کان دليون ڇنڊي پاڪ ڪرايل ۽ جسم صاف پاڻيءَ سان ڌوتل ٿي، ويجها اچون. 23اچو تہ جنهن اميد جو اقرار ڪريون ٿا، تنهن کي اڏول ٿي مضبوطيءَ سان جهلي رکون، ڇاڪاڻ تہ جنهن وعدو ڪيو سو وفادار آهي. 24اچو تہ سوچيون تہ هڪٻئي کي پيار ۽ چڱن ڪمن لاءِ ڪيئن اڀاريون، 25پاڻ ۾ گڏجڻ نہ ڇڏيون، جيئن ڪن جي عادت ٿي وئي آهي، پر هڪٻئي کي همت ڏيون—۽ ايترو وڌيڪ، جيترو اوهان انهيءَ ڏينهن کي ويجهو ايندي ڏسو ٿا.
26ڇاڪاڻ تہ سچ جي ڄاڻ ماڻڻ کانپوءِ جيڪڏهن اسين ڄاڻي واڻي گناهن ۾ پيا رهون، تہ گناهن لاءِ ڪا قرباني باقي نہ ٿي رهي، 27پر رڳو عدالت جو هڪ خوفناڪ انتظار ۽ ڀڙڪندڙ باهه ئي باقي آهي، جيڪا مخالفن کي ساڙي ڇڏيندي. 28جيڪو موسيٰ جي شريعت کي رد ڪري ٿو، سو ٻن يا ٽن شاهدن جي شاهديءَ تي بنا رحم جي ماريو وڃي ٿو. 29اوهان جي خيال ۾ جنهن اسان جي پيءُ جي فرزند کي پيرن هيٺ لتاڙيو، عهد جي انهيءَ رت کي، جنهن هن کي پاڪ ڪيو هو، ناپاڪ ڄاتو ۽ فضل جي روح جي توهين ڪئي، سو ڪيترو وڌيڪ سخت سزا جو حقدار آهي؟
30ڇاڪاڻ تہ اسين انهيءَ کي سڃاڻون ٿا جنهن فرمايو تہ ”انصاف منهنجو آهي، آءٌ بدلو ڏيندس،“ ۽ وري فرمايائين تہ ”اسان جو پيءُ پنهنجي قوم جو انصاف ڪندو.“
31جيئري پيءُ جي هٿن ۾ پوڻ هڪ خوفناڪ ڳالهه آهي. d d v31 اسان جو پيءُ جيئرو خدا آهي، جنهن جي هٿن ۾ جوشيلو پيار ۽ ڀڄي نہ سگهجندڙ انصاف ٻئي آهن؛ سندس فرزند کي رد ڪرڻ ۽ سندس روح جي توهين ڪرڻ کانپوءِ انهن ۾ پوڻ واقعي خوفناڪ آهي.
32اڳين ڏينهن کي ياد ڪريو، جڏهن اوهان کي روشني ملي، تڏهن اوهان ڏکن سان هڪ سخت جدوجهد برداشت ڪئي، 33ڪڏهن طعنن ۽ ڏکن ڪري سرعام ذليل ٿيا، تہ ڪڏهن انهن سان گڏ بيٺا جن سان اهڙو سلوڪ ٿيندو هو. 34ڇاڪاڻ تہ اوهان قيدين سان گڏ ڏک ڀوڳيو ۽ پنهنجي مال جي ضبط ٿيڻ کي خوشيءَ سان قبول ڪيو، ڇو جو اوهان کي خبر هئي تہ اوهان وٽ پنهنجي هڪ بهتر ۽ پائيدار ملڪيت آهي. 35تنهنڪري پنهنجو ڀروسو نہ اڇلايو؛ ان ۾ وڏو اجر رکيل آهي. 36اوهان کي صبر جي ضرورت آهي، جيئن اسان جي پيءُ جي مرضي پوري ڪري وعدي کي ماڻيو.
37ڇاڪاڻ تہ اڃا ”ٿوري ئي دير ۾، ايندڙ ايندو ۽ دير نہ ڪندو؛ 38پر منهنجو سچار ايمان سان جيئرو رهندو، جيڪڏهن هو پوئتي هٽي ويو، تہ منهنجي جان هن ۾ خوشي نہ ماڻيندي.“
39پر اسين انهن مان نہ آهيون جيڪي پوئتي هٽي هلاڪت ڏانهن وڃن ٿا، بلڪ انهن مان آهيون جيڪي ايمان آڻين ٿا ۽ پنهنجين جانن کي بچائين ٿا.
