Ibrani 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Angger-anggering Toret iku mung wewayangane prakara-prakara becik kang bakal teka, dudu wujud sanyatane kasunyatan mau, mulane kurban kang padha, kang disaosake saben taun tanpa kendhat, ora bakal bisa nyampurnakake wong-wong kang nyedhak. ²Yen ora mangkono, apa kurban-kurban mau ora bakal leren anggone disaosake, awit wong kang padha ngabekti, sawise disucekake sapisan, ora bakal rumangsa duwe dosa maneh? ³Nanging ing kurban-kurban mau ana pangeling-eling marang dosa saben taun. ⁴Awit mokal yen getihing sapi lanang lan wedhus bisa ngilangake dosa.

⁵Mulane, nalika Sang Kristus rawuh ing jagad, Panjenengane ngandika: “Kurban saha pisungsung boten Paduka karsakaken, nanging salira kawula Paduka cawisaken kangge kawula; ^a a v5 Tembung-tembung saka Jabur 40 iki kaucapake dening Gusti Yesus nalika Panjenengane rawuh ing jagad — Sang Putra lumebu ing badan kang wis cinawisake kanggo nindakake karsane Rama kita.

⁶“ing kurban obaran saha kurban pangruwating dosa Paduka boten rena ing panggalih. ⁷Tumuli kawula munjuk: ‘Lah, kawula sampun dhateng — ing gulungan kitab wonten seratanipun bab kawula — supados nindakaken karsa Paduka, dhuh Rama kawula.’” ^b b v7 Nalika Gusti Yesus ngutip Jabur 40 kanggo nggambarake rawuhe ing jagad, Panjenengane matur marang Sang Rama — iki tembung-tembunge Sang Putra dhewe marang Panjenengane kang ngutus Panjenengane.

⁸Ing ndhuwur Panjenengane ngandika: “Kurban, pisungsung, kurban obaran, saha kurban pangruwating dosa boten Paduka karsakaken lan boten Paduka remeni” — sanadyan iku kabeh dadi tuntutaning angger-anggering Toret — ⁹banjur Panjenengane ngandika: “Lah, kawula sampun dhateng, supados nindakaken karsa Paduka.” Panjenengane mbusak kang kapisan supaya netepake kang kapindho.

¹⁰Marga saka karsa iki, kita wis disucekake lumantar pisungsunge badane Gusti Yesus Kristus, sapisan kanggo salawase.

¹¹Saben imam ngadeg saben dina, ngladeni lan bola-bali nyaosake kurban kang padha, kang ora bisa ngilangake dosa. ¹²Nanging Panjenengane nyaosake kurban siji kanggo dosa ing salawas-lawase, banjur lenggah ana ing tengen astane Rama kita, ¹³ngentosi wiwit nalika iku nganti para mungsuhe kadadekake ancik-anciking sampeyane. ¹⁴Awit kanthi pisungsung siji Panjenengane wis nyampurnakake ing salawase wong-wong kang lagi disucekake. ¹⁵Lan Sang Roh Suci uga paring paseksi marang kita; awit sawise ngandika:

¹⁶“Iki prajanjian kang bakal Dakgawe karo wong-wong mau sawise dina-dina iku, mangkono pangandikane Rama kita: angger-anggeringKu bakal Dakdokokake ing atine, lan Daktulisake ing pikirane.”

¹⁷Banjur Panjenengane nambahi: “Lan dosa-dosane lan pakartine kang nerak angger-angger ora bakal Dakeling-eling maneh.”

¹⁸Saiki ing ngendi kabeh iku wis diapura, ora ana maneh pisungsung kanggo dosa.

Kekendelan Mulih menyang Dalem

¹⁹Mulane, para sadulur, sarehne kita padha kendel lumebu ing papan-papan suci marga saka getihe Gusti Yesus, ²⁰lumantar dalan kang anyar lan urip kang wis dibukakake kanggo kita liwat geber — yaiku sarirane, ^c c v20 Geber mau mbuntu kamar kang paling suci ing Padaleman Suci; sarirane Gusti Yesus iku geber kang anyar, kang disuwek kabukak supaya kita bisa mlebu lurus. ²¹lan sarehne kita padha duwe Imam kang agung kang ngreksa padalemane Rama kita, ²²ayo kita padha nyedhak kanthi ati kang tulus, kanthi keyakinan kang sampurna marga saka pracaya, atine wis kaperciki resik saka rasa dosa, lan badane wis kawisuhan ing banyu kang resik. ²³Ayo kita padha nggondheli kenceng pangarep-arep kang kita akoni, tanpa gonjang-ganjing, awit Panjenengane kang wis prasetya iku setya. ²⁴Lan ayo kita padha nggatekake kepriye carane nggugah siji lan sijine marang katresnan lan panggawe becik, ²⁵aja padha ninggal kumpulan kita, kaya pakulinane sawetara wong, nanging padha mituturi siji lan sijine — malah luwih maneh samono anggonmu padha weruh Dina iku samsaya nyedhak.

²⁶Awit yen kita padha nerusake gawe dosa kanthi sengaja sawise nampani kawruh bab kayekten, wis ora ana maneh kurban kanggo dosa, ²⁷nanging mung kari pangarep-arep kang nggegirisi bab pangadilan lan geni kang mulad-mulad kang bakal mangan entek para satru. ²⁸Sing sapa nampik angger-anggering Toret paringane Nabi Musa, mati tanpa diwelasi adhedhasar paseksine seksi loro utawa telu. ²⁹Saya luwih abot maneh paukuman kang samesthine ditampa — mangkono panemumu — dening wong kang ngidak-idak Putrane Rama kita, kang nganggep najis getihing prajanjian kang wis nyucekake dheweke, lan ngesorake Rohe sih-rahmat?

³⁰Awit kita padha wanuh marang Panjenengane kang ngandika: “Pangadilan iku wewenangKu; Aku kang bakal males,” lan maneh: “Rama kita bakal ngadili umate.”

³¹Nggegirisi temen tiba ing astane Rama kang gesang. ^d d v31 Rama kita iku Allah kang gesang, kang astane ngasta katresnan kang mulad lan kaadilan kang ora bisa diendhani — nyata nggegirisi tiba ing astane sawise nampik Kang Putra lan ngesorake Rohe.

³²Elinga marang dina-dina kang kepungkur, nalika sawise kowe padha kapadhangan, kowe padha nandhang paprangan kang abot kanthi sangsara, ³³kala-kala kowe padha diwirangake ing ngarep wong akeh srana panyeceda lan panganiaya, kala-kala kowe padha ngadeg bebarengan karo wong-wong kang kaperlakokake mangkono. ³⁴Awit kowe padha melu nandhang sangsara karo wong-wong kang kinunjara lan kanthi bungah nampa anggone bandhamu padha dirampas, awit kowe padha ngerti yen kowe dhewe duwe barang darbe kang luwih becik lan langgeng. ³⁵Mulane aja padha mbuwang kekendelanmu; iku ngemu ganjaran kang gedhe. ³⁶Kowe padha mbutuhake kasabaran, supaya sawise nindakake karsane Rama kita, kowe padha nampani kang dijanjekake.

³⁷Awit isih kurang sethithik maneh, “sajroning sakedhap kang cendhak banget, Panjenengane kang bakal rawuh iku bakal rawuh lan ora bakal kasep; ³⁸nanging wongKu kang bener bakal urip saka pracaya, lan yen dheweke mundur, atiKu ora rena marang dheweke.”

³⁹Nanging kita iki dudu golongane wong kang padha mundur nuju karusakan, nanging golongane wong kang padha pracaya lan ngreksa nyawane.