عبرانيان 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹شريعت صرف د راتلونکو ښو شيانو يو سيورے دے، د هغه حقيقتونو اصل شکل نۀ دے، نو له همدې وجې چې هر کال په هم هغه قربانيو سره چې بې له ختمه ورکولے شى، هيچرې هغه کسان کامل کولے نۀ شى څوک چې نزدې راځى. ²که داسې نۀ وے، نو آيا دا قربانۍ به ورکول بند شوى نۀ وے؟ ځکه چې عبادت کوونکى به يو ځل پاک شوى وو او بيا به يې د ګناهونو احساس نۀ درلودو. ³خو په دې قربانيو کښې هر کال د ګناهونو يادونه کيږى. ⁴ځکه چې دا ناممکن دى چې د غويانو او د چېليو وينه ګناهونه لرې کړى.

⁵له همدې وجې، کله چې مسيح دې دُنيا ته راغلو، هغۀ وفرمائيل چې، ”تا قربانى او نذرانه خوښه نۀ کړله، خو زما دپاره دې يو جسم تيار کړو؛ ^a a v5 دا الفاظ د زبور ۴۰ نه دى چې د عيسىٰ په خولۀ کښې ايښودلى شوى دى کله چې هغه دې دُنيا ته راغلو — زوئ يو تيار شوى جسم ته ننوتو ترڅو د زمونږ پلار رضا پوره کړى.

⁶”په سوزېدونکو قربانيو او د ګناه په قربانيو کښې دې هيڅ خوشحالى ونۀ موندله. ⁷بيا ما ووئيل چې، ’وګوره، زۀ راغلے يم — په کتاب کښې زما په حقله ليکلے شوى دى — چې ستا رضا پوره کړم، اے زما پلاره.‘“ ^b b v7 کله چې عيسىٰ د زبور ۴۰ حواله ورکوى ترڅو د دې دُنيا ته د خپل راتلو بيان وکړى، هغه پلار ته خطاب کوى — دا د زوئ خپل الفاظ دى هغه چا ته چې هغه يې راستولے وو.

⁸پاس هغۀ وفرمائيل چې، ”قربانۍ، نذرانې، سوزېدونکې قربانۍ او د ګناه قربانۍ دې خوښې نۀ کړې او نۀ پرې خوشحاله شوے“ — که څۀ هم شريعت دا غواړى، ⁹بيا هغۀ وفرمائيل چې، ”وګوره، زۀ راغلے يم چې ستا رضا پوره کړم.“ هغه اول لرې کوى ترڅو دوېم قائم کړى.

¹⁰په دې رضا سره، مونږ د عيسىٰ مسيح د جسم د قربانۍ په وسيله پاک شوى يُو، يو ځل د تل دپاره.

¹¹هر امام هره ورځ ولاړ وى، خدمت کوى او بار بار هم هغه قربانۍ ورکوى چې هيچرې ګناهونه لرې کولے نۀ شى. ¹²خو هغۀ د ګناهونو دپاره د تل دپاره يوه قربانى ورکړه، بيا د زمونږ پلار ښى لاس ته کښېناستو، ¹³او له هغه وخته انتظار کوى ترڅو چې د هغۀ دښمنان د هغۀ د پښو لاندې د پل‌پايه کړے شى. ¹⁴ځکه چې يوې قربانۍ په وسيله هغۀ د تل دپاره هغه کسان کامل کړل څوک چې پاک کولے کيږى. ¹⁵او روحُ القُدس هم مونږ ته ګواهى ورکوى؛ ځکه چې د دې وئيلو نه پس،

¹⁶”دا هغه لوظ دے چې زۀ به يې د هغه ورځو نه پس د دوئ سره وکړم، زمونږ پلار فرمائى: زۀ به خپل شريعت د دوئ په زړونو کښې کېږدم او د دوئ په ذهنونو به يې وليکم.“

¹⁷بيا هغه دا هم زياتوى چې، ”او د دوئ ګناهونه او د دوئ د شريعت خلاف کارونه به زۀ بيا هيچرې يادونه نۀ کړم.“

¹⁸اوس چرته چې دا بخښلے شوى وى، هلته د ګناه دپاره نوره هيڅ قربانى پاتې نۀ شوه.

کور ته د راتلو حوصله

¹⁹نو، اے وروڼو او خويندو، ځکه چې مونږ د عيسىٰ د وينې په وسيله پاکو ځايونو ته د ننوتلو حوصله لرو، ²⁰يو نوے او ژوندے لار چې هغۀ زمونږ دپاره د پردې په وسيله خلاصه کړه — هم هغه د هغۀ جسم، ^c c v20 پرده د بيت‌المُقدس تر ټولو مُقدس کوټه بنده کوله؛ د عيسىٰ جسم نوے پرده ده چې شلولے شوه ترڅو مونږ سيده دننه لاړ شُو. ²¹او ځکه چې مونږ د زمونږ پلار په کور باندې يو لوئ امام لرو، ²²نو راځئ چې په سچه زړۀ سره نزدې شُو، په ايمان کښې پوره يقين سره، زړونه د ګناهګار ضمير نه پاک شوى او جسمونه په صافو اوبو سره مينځلى. ²³راځئ چې هغه اُميد چې مونږ يې اعلان کوو په کلکه ونيسُو، بې له کوم ترُدده، ځکه چې هغه چا چې وعده کړې ده هغه وفادار دے. ²⁴او راځئ چې فکر وکړو چې څنګه يو بل د مينې او ښو کارونو دپاره وهڅوو، ²⁵او يو ځائ کېدل مۀ پرېږدئ، لکه څنګه چې ځينې کسان يې عادت لرى، بلکې يو بل ته حوصله ورکوئ — او دا نور هم ډېر کله چې تاسو هغه ورځ نزدې کېدونکې ګورئ.

²⁶ځکه چې کۀ مونږ د حق پوهه تر لاسه کولو نه پس په قصدى توګه ګناه کول روان وساتُو، نو د ګناهونو دپاره نوره هيڅ قربانى نۀ پاتې کيږى، ²⁷بلکې صرف د عدالت يو ډارونکے انتظار او يو شغلېدونکے اور چې دښمنان به ونغاړى. ²⁸هر څوک چې د موسىٰ شريعت ردوى هغه د دوو يا درو ګواهانو په ګواهۍ باندې بې له رحمه مرى. ²⁹نو تاسو څۀ خيال کوئ، هغه څوک چې د زمونږ پلار زوئ يې د پښو لاندې کړو، د هغه لوظ وينه يې چې هغه يې پاک کړو ناپاکه وګڼله او د فضل روح ته يې بې‌عزتى وکړه، هغه د څومره ډېر سخت سزا لائق دے؟

³⁰ځکه چې مونږ هغه پېژنُو چا چې وفرمائيل چې، ”انصاف زما دے؛ زۀ به بدله ورکوم،“ او بيا، ”زمونږ پلار به د خپلو خلقو عدالت کوى.“

³¹د ژوندى پلار په لاسونو کښې لوېدل يو ډېر ډارونکے کار دے. ^d d v31 زمونږ پلار هغه ژوندے خُدائ پاک دے چې د هغۀ لاسونه دواړه سخته مينه او هغه انصاف ساتى چې ترې خلاصون نشته — واقعى د ډار خبره ده چې د هغۀ د زوئ د ردولو او د هغۀ د روح د بې‌عزتۍ نه پس په هغه لاسونو کښې ولوېږى.

³²هغه مخکښې ورځې را په ياد کړئ، کله چې د رڼا تر لاسه کولو نه پس تاسو د دُکهونو سره يوه سخته جنګ وزغمله، ³³کله کله به تاسو په ښکاره د ملنډو او دُکهونو په وسيله شرمولے کېدلئ، او کله کله به تاسو د هغه کسانو سره ولاړئ چې د دوئ سره دا سلوک کېدلو. ³⁴ځکه چې تاسو د قيديانو سره دُکهونه وزغمل او د خپلو مالونو ضبطېدل مو په خوشحالۍ سره ومنل، ځکه چې تاسو پوهېدلئ چې تاسو پخپله يو ښۀ او تل پاتې مال لرئ. ³⁵نو خپله حوصله مۀ غورزوئ؛ هغه يو لوئ اجر لرى. ³⁶تاسو له زغم په کار دے، ترڅو چې د زمونږ پلار رضا پوره کولو نه پس، تاسو وعده تر لاسه کړئ.

³⁷ځکه چې لا ”په ډېر لږ وخت کښې، راتلونکے به راشى او ځنډ به نۀ کوى؛ ³⁸خو زما صادق به په ايمان سره ژوند وکړى، او کۀ هغه شاته لاړ شى، نو زما روح به پرې خوشحاله نۀ شى.“

³⁹خو مونږ د هغه کسانو نه نۀ يُو څوک چې شاته هلاکت ته لاړ شى، بلکې د هغه کسانو نه يُو څوک چې ايمان لرى او خپل روحونه بچ کوى.