عبرانيان 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹نو ايمان د هغو څيزونو پوخ باور دے چې اُميد يې کيږى، او د هغو شيانو يقين دے چې نۀ ليدے کيږى. ²ځکه چې د پخوانيو خلقو د همدې ايمان په وجه تعريف وشو. ³د ايمان په ذريعه مونږ پوهيږو چې ټول کائنات د زمونږ پلار په کلام جوړ شو، نو څۀ چې ليدے کيږى هغه د ښکارېدونکو څيزونو نه نۀ دى پېدا شوى.

⁴د ايمان په وسيله هابيل زمونږ پلار ته د قابيل نه ښه قربانى وړاندې کړه، چې د هغې په وجه هغه صادق وګرځېدلو، او زمونږ پلار د هغۀ نذرانې قبولې کړې او تعريف يې وکړو. اګر چې هغه مړ شو، خو د خپل ايمان په وسيله هغه لا تر اوسه خبرې کوى.

⁵د ايمان په وسيله حنوک پورته اوچت کړے شو چې مرګ يې ونۀ ليدو، او هغه ونۀ موندے شو، ځکه چې زمونږ پلار هغه اوچت کړے وو. د هغۀ د اوچتېدو نه مخکښې، د هغۀ تعريف وشو چې هغه زمونږ پلار ته پسنديده وو. ⁶د ايمان نه بغير هغه راضى کول ناممکن دى: څوک چې زمونږ پلار ته راځى، هغۀ له ايمان راوړل په کار دى چې هغه شته دے، او هغه څوک چې په رښتيا سره هغه لټوى، هغوئ ته اجر ورکوى.

⁷د ايمان په وسيله نوح، چې د هغو څيزونو په حقله خبردارے ورکړے شوے وو چې لا تر اوسه نۀ ښکارېدل، د خُدائ پاک په وېره کښې د خپل کور خلقو د بچ کولو دپاره يوه کشتۍ جوړه کړه. د همدې په وسيله هغۀ دُنيا مجرم وګرځوله او د هغه صداقت وارث شو چې د ايمان په وسيله راځى.

⁸د ايمان په وسيله اِبراهيم، کله چې هغه راوبللے شو چې هغه ځائ ته لاړ شى چې هغه به يې په ميراث کښې حاصلوى، نو حُکم يې ومنلو، او داسې روان شو چې نۀ پوهېدلو چې چرته ځى. ⁹د ايمان په وسيله هغه د وعدې په مُلک کښې داسې اوسېدلو لکه په پردى مُلک کښې، او د اِسحاق او يعقوب سره چې د همدې وعدې شريک وارثان وُو، په خيمو کښې اوسېدلو. ¹⁰ځکه چې هغه د هغه ښار انتظار کوو چې بنيادونه يې لرل، چې طرحه جوړونکے او معمار يې زمونږ پلار دے.

¹¹د ايمان په وسيله ساره پخپله د حمل وړلو طاقت حاصل کړو، اګر چې د هغې عمر تېر شوے وو، ځکه چې هغې په هغه ذات باور درلودو چې وعده يې کړې وه او وفادار وو. ¹²نو د يو سړى نه، چې لکه مړے وو، دومره اولاد پېدا شو لکه د آسمان ستورى، او د سمندر په غاړه د شګو په شان بې شماره.

¹³دا ټول په ايمان کښې مړۀ شول، او څۀ چې يې وعده شوې وه هغه يې لا حاصل کړى نۀ وُو، خو هغه يې د لرې نه وليدل او ښۀ راغلاست يې ورته ووئيلو، او منلو يې چې دوئ په زمکه باندې پردى او مُسافر دى. ¹⁴ځکه چې هغه څوک چې داسې وائى، هغوئ ښکاره کوى چې دوئ د خپل وطن په لټه کښې دى. ¹⁵کۀ چرې هغوئ د هغه مُلک ياد ساتلے وَى چې هغوئ پرېښے وو، نو د بېرته ګرځېدو موقع به يې موندلې وه. ¹⁶خو اوس هغوئ د يو ښۀ وطن خواهش کوى، چې هغه آسمانى دے. نو زمونږ پلار شرمنده نۀ کيږى چې د هغوئ پلار وبللے شى: هغۀ د هغوئ دپاره يو ښار تيار کړے دے. ^a a v16 عبرانيان د زاړه عهد نامې د لوظ هغه الفاظ بيا ذکر کوى — ”زۀ به د هغوئ خُدائ يم، او هغوئ به زما قوم وى“ — چې زمونږ پلار تل د کورنۍ په مفهوم کښې مطلب اخستو: ”زۀ به د هغوئ پلار يم، او هغوئ به زما بچى وى.“ هغه د کورنۍ د نوم نه شرمنده نۀ کيږى.

¹⁷د ايمان په وسيله اِبراهيم، کله چې هغه آزمويلے شو، اِسحاق يې قربانى کړو؛ هغه چې وعدې يې حاصلې کړې وې، خپل يوازينے زوئ يې قربانوو،

¹⁸د چا په حقله چې وئيلے شوى وُو، ”ستا نسل به د اِسحاق په ذريعه وبللے شى.“

¹⁹هغۀ دا سوچ وکړو چې زمونږ پلار هغه د مړو نه هم بيا راژوندے کولے شى — او په مثالى توګه، هغۀ هغه له هغه ځايه بيرته ترلاسه کړو.

²⁰د ايمان په وسيله اِسحاق د راتلونکى په حقله په يعقوب او عيسو باندې برکتونه وغوښتل.

²¹د ايمان په وسيله يعقوب، کله چې هغه مرو، د يوسف هر يو زوئ ته يې برکت ورکړو، او د خپلې امسا په سر ډډه لګولې يې عبادت وکړو.

²²د ايمان په وسيله يوسف، کله چې هغه مرو، د اِسرائيل د اولادې د وتلو ذکر وکړو، او د خپلو هډوکو په حقله يې حُکم ورکړو.

²³د ايمان په وسيله د موسىٰ مور او پلار هغه د پېدا کېدو نه پس درې مياشتې پټ وساتلو، ځکه چې هغوئ وليدل چې هغه يو ښائسته ماشوم دے، او د بادشاه د حُکم نه ونۀ وېرېدل.

²⁴د ايمان په وسيله موسىٰ، کله چې هغه لوئ شو، دا منلو ته تيار نۀ شو چې د فرعون د لور زوئ وبللے شى، ²⁵هغۀ د ګناه د عارضى مزو په نسبت د زمونږ پلار د خلقو سره تکليف برداشتول غوره کړل. ²⁶هغۀ د مسيح د خاطرې بے عزتى د مصر د خزانو نه لويه دولت وګڼله، ځکه چې د هغۀ نظر اجر ته وو. ²⁷د ايمان په وسيله هغۀ مصر پرېښودلو، او د بادشاه د غصې نه ونۀ وېرېدلو، او داسې ثابت قدم پاتې شو لکه چې زمونږ پلار يې ليدو چې نۀ ليدے کيږى. ²⁸د ايمان په وسيله هغۀ د فسح عيد او د وينو شيندل قائم کړل، دې دپاره چې د مشرانو زامنو هلاکوونکے هغوئ ته لاس نۀ ورسوى.

²⁹د ايمان په وسيله هغوئ بحرِ قُلزم داسې پرېووتل لکه په وچه زمکه، خو کله چې مصريانو همدا کوشش وکړو، نو ډوب شول.

³⁰د ايمان په وسيله د يريحو دېوالونه راوغورځېدل، کله چې هغوئ ته اوه ورځې چاپېره راګرځېدلى وُو.

³¹د ايمان په وسيله راحب کسبۍ د هغو خلقو سره مړه نۀ شوه چې نافرمانى يې کړې وه، ځکه چې هغې جاسوسانو ته په سلامتۍ سره ښۀ راغلاست ووئيلو.

³²نور زۀ څۀ ووايم؟ کۀ زۀ د جدعون، باراق، سمسون، يفتاح، داؤد، سموئيل او د نبيانو ذکر کوم، نو وخت به راسره پوره نۀ شى، ³³چې هغوئ د ايمان په وسيله بادشاهۍ فتح کړې، انصاف يې قائم کړو، وعدې يې حاصلې کړې، د زمريانو خولې يې بندې کړې، ³⁴د اور زور يې مړ کړو، د تُورې له دم نه بچ شول، په کمزورۍ کښې يې طاقت حاصل کړو، په جنګ کښې طاقتور شول، او د پردو لښکرې يې وشړلې. ³⁵ښځو خپل مړى د بيا ژوندى کېدو په ذريعه بيرته ترلاسه کړل؛ او نور خلق په عذاب کړے شول، او خلاصون يې قبول نۀ کړو، دې دپاره چې د بيا ژوندى کېدو ښه حالت حاصل کړى. ³⁶او نور خلقو ملنډې او دُرے وخوړل، بلکې زنځيرونه او قيد هم برداشت کړل. ³⁷هغوئ په کاڼو ويشتلے شول، په ارې دوه برخې کړے شول، په تُوره ووژلے شول. هغوئ د ګډو او وزو په پوستکو کښې ګرځېدل — محتاج، په عذاب کښې، او بدسلوکى ورسره کېده. ³⁸دا دُنيا د هغوئ لائقه نۀ وه — هغوئ په بيابانونو، غرونو، غارونو او د زمکې په سوريو کښې ګرځېدل.

³⁹او دا ټول، اګر چې د خپل ايمان په وجه يې تعريف وشو، خو څۀ چې يې وعده شوې وه هغه يې حاصل نۀ کړل، ⁴⁰ځکه چې زمونږ پلار زمونږ دپاره يو ښۀ شے تيار کړے وو، دې دپاره چې هغوئ زمونږ نه بغير کامل نۀ شى.