ዕብራውያን 10

10 ¹ሕጉ የሚመጣው መልካም ነገር ጥላ ብቻ እንጂ የእነዚያ እውነታዎች እውነተኛ መልክ አይደለም፤ ስለዚህ ዓመት በዓመት ያለ ማቋረጥ በሚቀርቡት በእነዚያው መሥዋዕቶች የሚቀርቡትን ፍጹም ሊያደርግ ከቶ አይችልም። ²ያለዚያማ አምላኪዎቹ አንድ ጊዜ ነጽተው ከእንግዲህ ስለ ኀጢአት ኅሊና ባይኖራቸው፣ መሥዋዕቶቹ መቅረባቸውን ባያቆሙ ነበርን? ³ነገር ግን በእነዚህ መሥዋዕቶች ዓመት ዓመት የኀጢአት ማስታወሻ አለ። ⁴የኰርማዎችና የፍየሎች ደም ኀጢአትን ሊያስወግድ አይችልምና።

⁵ስለዚህ ክርስቶስ ወደ ዓለም በመጣ ጊዜ እንዲህ አለ፤ “መሥዋዕትና ቍርባን አልፈለግህም፣ ነገር ግን ሥጋ አዘጋጀህልኝ፤ ^a a v5 እነዚህ ከመዝሙር 40 የተወሰዱ ቃላት ኢየሱስ ወደ ዓለም በመጣ ጊዜ በአፉ የተቀመጡ ናቸው፤ ወልድ የአባታችንን ፈቃድ ሊያደርግ ወደ ተዘጋጀ ሥጋ እየገባ።

⁶“በሚቃጠሉ መሥዋዕቶችና በኀጢአት መሥዋዕቶች ደስ አላለህም። ⁷ከዚያም እንዲህ አልሁ፤ ‘እነሆ፣ መጥቻለሁ፤ በመጽሐፉ ጥቅልል ስለ እኔ ተጽፎአል፤ አባቴ ሆይ፣ ፈቃድህን ላደርግ።’” ^b b v7 ኢየሱስ ወደ ዓለም መምጣቱን ለመግለጽ መዝሙር 40ን በጠቀሰ ጊዜ፣ አብን እያነጋገረ ነው፤ እነዚህ ወልድ ለላከው ለእርሱ የተናገራቸው የራሱ ቃላት ናቸው።

⁸ከላይ፣ “መሥዋዕቶችን፣ ቍርባኖችን፣ የሚቃጠሉ መሥዋዕቶችንና የኀጢአት መሥዋዕቶችን አልፈለግህም ደስም አላለህም” አለ፤ እነዚህ በሕጉ የሚያስፈልጉ ቢሆኑም፣ ⁹ከዚያም፣ “እነሆ፣ ፈቃድህን ላደርግ መጥቻለሁ” አለ። ሁለተኛውን ሊያጸና ፊተኛውን ያስወግዳል።

¹⁰በዚህ ፈቃድ፣ የኢየሱስ ክርስቶስ ሥጋ አንድ ጊዜ ለሁሉ በመቅረቡ ተቀድሰናል።

¹¹ካህኑ ሁሉ ዕለት ዕለት እያገለገለ፣ ኀጢአትን ከቶ ሊያስወግዱ የማይችሉትን እነዚያኑ መሥዋዕቶች ደጋግሞ እያቀረበ ይቆማል። ¹²እርሱ ግን ስለ ኀጢአት አንዱን መሥዋዕት ለዘላለም አቅርቦ፣ በአባታችን ቀኝ ተቀመጠ፤ ¹³ከዚያም ጊዜ ጀምሮ ጠላቶቹ ለእግሮቹ መረገጫ እስኪደረጉ ድረስ እየጠበቀ ነው። ¹⁴በአንዲት መሥዋዕት የሚቀደሱትን ለዘላለም ፍጹማን አድርጎአልና። ¹⁵መንፈስ ቅዱስም ደግሞ ይመሰክርልናል፤ ቀድሞ እንዲህ ካለ በኋላ፣

¹⁶“ከእነዚያ ቀናት በኋላ ከእነርሱ ጋር የምገባው ኪዳን ይህ ነው፣ ይላል አባታችን፤ ሕጎቼን በልባቸው አኖራለሁ፣ በአእምሮአቸውም እጽፋቸዋለሁ።”

¹⁷ከዚያም፣ “ኀጢአታቸውንና ዐመፃቸውንም ከእንግዲህ አላስብም” ሲል ይጨምራል።

¹⁸እነዚህ ይቅር በተባሉበትም ስፍራ ከእንግዲህ ስለ ኀጢአት መሥዋዕት የለም።

ወደ ቤት ለመምጣት ድፍረት

¹⁹እንግዲህ ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፣ በኢየሱስ ደም ወደ ቅድስት ለመግባት ድፍረት ስላለን፣ ²⁰በመጋረጃው፣ ማለትም በሥጋው በኩል አዲስና ሕያው መንገድ ከፈተልን፤ ^c c v20 መጋረጃው የቤተ መቅደሱን እጅግ ቅድስት ክፍል ይዘጋ ነበር፤ የኢየሱስ ሥጋ አዲሱ መጋረጃ ነው፤ ቀጥታ እንድንገባም ተቀዶ ተከፍቶአል። ²¹በአባታችንም ቤት ላይ ታላቅ ካህን ስላለን፣ ²²ልባችን ከክፉ ኅሊና ተረጭቶ ነጽቶ፣ ሰውነታችንም በንጹሕ ውሃ ታጥቦ፣ በእምነት ሙሉ በሙሉ ተረጋግተን በቅን ልብ እንቅረብ። ²³ተስፋ የሰጠው የታመነ ነውና የምንመሰክረውን ተስፋ ሳንናወጥ አጥብቀን እንያዝ። ²⁴ለፍቅርና ለበጎ ሥራ እርስ በርስ እንዴት እንደምንነቃቃ እናስብ፤ ²⁵አንዳንዶች ልማድ እንዳደረጉት መሰብሰባችንን አንተው፤ ነገር ግን ቀኑ ሲቀርብ እያያችሁ ይልቁን እርስ በርሳችሁ ተበረታቱ።

²⁶እውነትን ከማወቅ ደርሰን በኋላ ዐውቀን ኀጢአትን ለማድረግ ብንቀጥል፣ ስለ ኀጢአት የሚቀር መሥዋዕት የለምና፣ ²⁷ነገር ግን የሚያስፈራ የፍርድ መጠበቅና ተቃዋሚዎችን የሚበላ የሚነድ እሳት ብቻ ይቀራል። ²⁸የሙሴን ሕግ የናቀ ሰው በሁለት ወይም በሦስት ምስክር ቃል ያለ ምሕረት ይሞታል። ²⁹የአባታችንን ልጅ የረገጠ፣ የቀደሰውን የኪዳኑን ደም እንደ ርኩስ የቈጠረ፣ የጸጋውንም መንፈስ የሰደበ ሰው፣ ከዚህ እንዴት የባሰ ቅጣት የሚገባው ይመስላችኋል?

³⁰“ፍትሕ የእኔ ነው፤ እኔ እመልሳለሁ” ያለውን እናውቀዋለንና፤ ደግሞም፣ “አባታችን ሕዝቡን ይፈርዳል” ብሎአል።

³¹በሕያው አባት እጅ መውደቅ የሚያስፈራ ነገር ነው። ^d d v31 አባታችን ኀይለኛ ፍቅርንና የማያመልጥ ፍትሕን በእጆቹ የያዘ ሕያው እግዚአብሔር ነው፤ ልጁን ከናቁና መንፈሱን ካስቈጡ በኋላ በእጆቹ መውደቅ በእውነት የሚያስፈራ ነው።

³²ብርሃን ከበራላችሁ በኋላ በመከራ ጽኑ ተጋድሎን የታገሣችሁበትን የቀደሙትን ቀናት አስታውሱ፤ ³³አንዳንድ ጊዜ በስድብና በመከራ በሕዝብ ፊት እያፈራችሁ፣ አንዳንድ ጊዜም እንዲሁ ከሚደረግባቸው ጋር እየቆማችሁ ነበር። ³⁴ከእስረኞች ጋር መከራን ተቀብላችኋልና፤ ለእናንተ የሚበልጥና የሚኖር ርስት እንዳላችሁ ዐውቃችሁ ንብረታችሁ ሲነጠቅ በደስታ ተቀብላችኋል። ³⁵እንግዲህ ድፍረታችሁን አትጣሉ፤ ታላቅ ዋጋ አለውና። ³⁶የአባታችንን ፈቃድ አድርጋችሁ የተሰጠውን ተስፋ እንድትቀበሉ መጽናት ያስፈልጋችኋል።

³⁷ገና “ጥቂት ጊዜ ብቻ ቀርቶአል፤ የሚመጣው ይመጣል አይዘገይምም፤ ³⁸ጻድቄ ግን በእምነት በሕይወት ይኖራል፤ ወደ ኋላም ቢያፈገፍግ፣ ነፍሴ በእርሱ ደስ አይላትም።”

³⁹እኛ ግን ነፍሳቸውን ለማዳን ከሚያምኑ እንጂ ወደ ጥፋት ወደ ኋላ ከሚያፈገፍጉ አይደለንም።