Aloka Fotsiny ny Zavatra Ho Avy

Fampahatsiarovana isan-taona ny ota ny sorona isan-taona, fa tsy fanalana azy mihitsy. Nahatapitra izany ny fanaovana sorona iray, ary lalana fidirana ankehitriny ny efitra lamba. Koa izao ny fanentanana: manatòna, mihazona mafy, mitambara foana, aza dobodobo ny fahatokiana. Ampitandremana mafy ny ota An-tsitrapo.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 16–17, 30, 37–38

Toko 10.

Fa ny lalàna dia aloka fotsiny ny zava-tsoa ho avy, fa tsy ny endrika marina ireo zava-misy ireo, ka tsy mahatanteraka mihitsy ireo manatona amin’ireo fanatitra atao isan-taona tsy misy farany ireo. Raha tsy izany, moa tsy efa nitsahatra ny nanatitra azy ireo, satria ny mpanompo, rehefa efa voadio indray mandeha, dia tsy hahatsiaro ota intsony? Fa amin’ireo fanatitra ireo dia misy fampahatsiarovana ny ota isan-taona. Fa tsy azo atao ny hanalan’ny ran’ny vantotr’ombilahy sy ny osilahy ny ota.

Ary noho izany, nony tonga tamin’izao tontolo izao i Kristy, dia hoy Izy: «Fanatitra sy fanomezana dia tsy nankasitrahanao, fa vatana no nomaninao ho ahy; ^a

«ny fanatitra may sy ny fanatitra noho ny ota dia tsy nahafinaritra Anao. Dia hoy aho: “Indro, tonga aho—voasoratra ao amin’ny horonam-boky ny momba ahy—hanao ny sitrakao, Raiko ô.”» ^b

Teo ambony dia hoy Izy: «Fanatitra, fanomezana, fanatitra may ary fanatitra noho ny ota dia tsy nankasitrahanao na tsy nahafinaritra Anao»—na dia takian’ny lalàna aza ireo, avy eo dia hoy Izy: «Indro, tonga aho hanao ny sitrakao.» Esorany ny voalohany mba hampitoerany ny faharoa.

Noho io sitrapo io, dia nohamasinina isika tamin’ny fanatitra ny vatan’i Jesosy Kristy, indray mandeha ho mandrakizay.

Ny mpisorona rehetra dia mijoro isan’andro, manompo sady manatitra imbetsaka ireo fanatitra mitovy ireo, izay tsy hahafaka ny ota mihitsy. Fa Izy kosa dia nanatitra fanatitra iray ho an’ny ota ho mandrakizay, ary avy eo dia nipetraka teo an-tanana havanan’i Raintsika, ary miandry hatramin’izay mandra-pahatonga ny fahavalony ho fitoeran-tongotra ho an’ny tongony. Fa tamin’ny fanatitra iray dia nahatanteraka mandrakizay Izy ireo izay hamasinina. Ary vavolombelona ho antsika koa ny Fanahy Masina; fa nony nilaza Izy hoe:

«Izao no fanekena hataoko aminy ireo any aorian’izany andro izany, hoy Raintsika: Hasiako ao am-pony ny lalàko, ary hosoratako ao an-tsainy.»

Ary hoy koa Izy: «Ary ny fahotany sy ny fandikan-dalàny dia tsy hotsaroako intsony.»

Fa raha voavela ireo, dia tsy misy fanatitra noho ny ota intsony.

Fahasahiana Hiverina ho any an-trano

Koa, ry rahalahy sy anabavy, satria manana fahasahiana hiditra ao amin’ny toerana masina isika amin’ny ran’i Jesosy, dia lalana vaovao sady velona no novohany ho antsika tamin’ny lamba fisakana—dia ny nofony, ^c ary satria manana mpisorona lehibe eo ambonin’ny tranon’i Raintsika isika, dia aoka hanatona isika amin’ny fo marina, matoky tanteraka amin’ny finoana, ny fontsika voaroka madio tamin’ny fieritreretana meloka, ary ny tenatsika sasana amin’ny rano madio. Aoka hotanantsika mafy ny fanantenana lazaintsika, tsy mikorontana, fa mahatoky Ilay nampanantena. Ary aoka isika hifampiheveran-tsaina mba hifampirisika amin’ny fitiavana sy ny asa tsara, tsy mijanona tsy mivory, araka ny fanaon’ny sasany, fa mifampirisika—ary mainka rehefa hitanareo ny Andro manakaiky.

Fa raha mitohy manota an-tsitrapo isika rehefa efa nahazo ny fahalalana ny fahamarinana, dia tsy misy fanatitra ho an’ny ota intsony, fa fiandrasana mahatsiravina ihany ny fitsarana sy afo mirehitra izay handany ny mpanohitra. Izay mamingana ny lalàn’i Mosesy dia fatesina tsy misy famindrampo noho ny fijoroan’ny vavolombelona roa na telo. Hoatrinona ny fanasaziana mahery, hevitrareo, no tokony hahazo ilay nanitsakitsaka ny Zanak’i Raintsika, ary nanao ho tsy masina ny ran’ny fanekena izay nanamasina azy, ary nanompa ny Fanahin’ny fahasoavana?

Fa fantatsika Ilay nilaza hoe: «Ahy ny famaliana, Izaho no hamaly»; ary koa: «Hitsara ny olony Raintsika.»

Zavatra mahatsiravina ny latsaka eo an-tànan’ny Ray velona. ^d

Tsarovy ny andro taloha, izay nony efa nazava ny masonareo dia niaritra ady mafy tamin’ny fijaliana, indraindray nampahamenatra imasom-bahoaka tamin’ny fanalam-baraka sy ny fijaliana, indraindray nitambatra tamin’izay nampijalina toy izany. Fa niara-niaritra tamin’ny mpigadra ianareo ary nandray an-kafaliana ny fakana ny fanananareo, satria fantatrareo fa manana fanana tsaratsara kokoa sy maharitra ianareo. Koa aza ariana ny fahasahiananareo; fa manana valisoa lehibe izany. Mila faharetana ianareo, mba hahazoanareo ny fampanantenana rehefa vitanareo ny sitrapon’i Raintsika.

Fa mbola «ao anatin’ny kelikely indrindra, ny ho avy dia ho avy ary tsy hijanona; fa ny marina amiko dia ho velona amin’ny finoana, ary raha miverina aoriana izy, dia tsy mankasitraka azy ny fanahiko.»

Fa tsy isan’ireo miverina aoriana mankany amin’ny fahaverezana isika, fa isan’ireo manam-pinoana ka mitahiry ny fanahiny.

Fanamarihana ambany pejy

^aHebreo 10:5 — Ireo teny ao amin’ny Salamo 40 ireo dia apetraka amin’ny vavan’i Jesosy rehefa tonga tamin’izao tontolo izao Izy — ny Zanaka niditra tao amin’ny vatana nomanina mba hanaovana ny sitrapon’i Raintsika.
^bHebreo 10:7 — Rehefa mitanisa ny Salamo 40 i Jesosy mba hilazana ny fahatongavany tamin’izao tontolo izao, dia miteny amin’ny Ray Izy — ireo no tenin’ny Zanaka mihitsy ho an’Ilay naniraka Azy.
^cHebreo 10:20 — Ny lamba fisakana dia nanidy ny efitra masina indrindra tao amin’ny Tempoly; ny nofon’i Jesosy no lamba fisakana vaovao, voahiratra ka tafiditra mivantana isika.
^dHebreo 10:31 — Raintsika dia Andriamanitra velona, izay ao an-tànany ny fitiavana mahery sy ny fahamarinana tsy azo ialana — mahatsiravina tokoa ny latsaka ao Aminy rehefa nolavina ny Zanany ary nohamavoina ny Fanahiny.