Hebreërs 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Nou het selfs die eerste verbond bepalings vir die aanbidding en ’n aardse heiligdom gehad. ²Daar is ’n tent opgerig—die eerste een—met die lampstaander, die tafel en die toonbrode daarin; dit word die Heilige Plek genoem. ³Agter die tweede voorhangsel was ’n tent wat die Allerheiligste genoem is. ⁴Dit het die goue wierookaltaar gehad en die verbondsark wat heeltemal met goud oortrek was, met daarin ’n goue kruik met manna, Aäron se staf wat uitgeloop het, en die verbondstablette. ⁵Daarbo het die gerubs van heerlikheid die versoendeksel oorskadu—besonderhede wat ons nou nie kan behandel nie.

⁶Terwyl die dinge so gereël is, gaan die priesters gedurig die eerste tent binne om hulle heilige pligte te verrig. ⁷Net die hoëpriester gaan die tweede tent binne, een keer per jaar, altyd met bloed, wat hy offer vir homself en vir die onopsetlike sondes van die volk. ^a a v7 Die hoëpriester het net een dag per jaar die binneste vertrek binnegegaan—die Groot Versoendag—om dinge tussen die volk en God reg te maak. ⁸Hiermee het die Heilige Gees getoon dat die weg na die heiligdom nog nie geopenbaar was terwyl die eerste tent nog gestaan het nie. ⁹Dit is ’n sinnebeeld vir die teenswoordige tyd. Volgens hierdie reëling word gawes en offers gebring wat nie die gewete van die aanbidder volmaak kan maak nie, ¹⁰maar wat net gaan oor kos, drank en verskeie wassinge—liggaamlike voorskrifte wat opgelê is tot op die tyd van hervorming.

Christus, die Groter Hoëpriester

¹¹Maar Christus het gekom as hoëpriester van die goeie dinge wat gekom het, deur die groter en volmaakter tent wat nie met hande gemaak is nie, dit wil sê, nie van hierdie skepping nie. ¹²Hy het een maal vir altyd die heiligdom binnegegaan, nie met die bloed van bokke en kalwers nie, maar met sy eie bloed, en het ’n ewige verlossing bewerk. ¹³Want as die bloed van bokke en bulle, en die as van ’n vers wat op die onreines gesprinkel word, heilig maak tot reiniging van die vlees, ¹⁴hoeveel te meer sal die bloed van Christus, wat homself deur die ewige Gees vlekloos aan ons Vader geoffer het, ons gewete reinig van dooie werke om die lewende Vader te dien? ^b b v14 Christus se versoening is die werk van al drie Persone—Jesus offer homself, ons Vader ontvang die offer, en die ewige Gees maak die offer kragtig. Die kruis is nie die Vader teen die Seun nie, maar ons Vader, Seun en Heilige Gees wat saam vir ons redding werk. ¹⁵Om hierdie rede tree hy as middelaar van ’n nuwe verbond op: ’n dood het mense verlos van die oortredinge onder die eerste verbond, sodat die geroepenes die beloofde ewige erfenis kan ontvang. ¹⁶Want waar ’n testament ter sprake is, moet die dood van die een wat dit gemaak het, vasgestel word. ^c c v16 Dieselfde woord dek sowel ‘verbond’ as ‘testament’; in verse 16–17 maak die skrywer gebruik van die betekenis van ‘testament’—’n testament tree eers in werking wanneer die persoon sterf. ¹⁷Want ’n testament geld net oor die dooies; dit het immers geen krag terwyl die maker daarvan leef nie. ¹⁸Daarom is selfs die eerste verbond nie sonder bloed ingewy nie. ¹⁹Nadat Moses elke gebod van die wet aan die hele volk meegedeel het, het hy die bloed van kalwers en bokke geneem, met water, skarlakenrooi wol en hisop, en het sowel die boekrol self as die hele volk besprinkel, ²⁰en gesê: “Dit is die bloed van die verbond wat ons Vader vir julle beveel het.”

²¹Net so het hy ook die tent en al die voorwerpe vir die aanbidding met bloed besprinkel. ²²Trouens, volgens die wet word byna alles met bloed gereinig; en sonder die vergieting van bloed is daar geen vergifnis nie.

²³Die afbeeldings van die hemelse dinge moes dus deur hierdie offers gereinig word, maar die hemelse dinge self deur beter offers as hierdie. ²⁴Want Christus het nie ’n heiligdom binnegegaan wat met hande gemaak is, ’n afbeelding van die ware een nie, maar die hemel self, om nou ter wille van ons voor ons Vader te verskyn. ²⁵Ook nie om homself herhaaldelik te offer nie, soos die hoëpriester wat jaarliks die heiligdom binnegaan met bloed wat nie sy eie is nie. ²⁶Anders sou Christus baie keer moes ly sedert die grondlegging van die wêreld. In plaas daarvan het hy een maal verskyn, by die voleinding van die eeue, om die sonde weg te doen deur homself te offer. ²⁷En net soos dit vir die mense beskore is om een maal te sterf, en daarna die oordeel kom, ²⁸so sal Christus, wat een maal geoffer is om die sondes van baie te dra, ’n tweede keer verskyn—nie ter wille van sonde nie, maar om verlossing te bring aan dié wat hom gretig verwag.