Ons Hoëpriester wat gaan sit het

Een sin dra dit: ons hoëpriester het gaan sit. Wat hy bedien, is nie 'n afskaduwing nie, maar die ware heiligdom, en die verbond waarvan hy die middelaar is, is die een wat Jeremia beloof het, met wette op verstande en harte geskryf, sondes nie meer onthou nie, en almal wat ons Vader ken.

Hoofstuk 8.

Die kern van wat ons sê, is dít: ons het so ’n hoëpriester, wat aan die regterhand van die troon van die Majesteit in die hemel gaan sit het. ’n Dienaar van die heilige plekke en die ware tabernakel, wat deur die Vader opgerig is, nie deur ’n mens nie. Elke hoëpriester word aangestel om gawes en offers te bring; daarom moet hierdie een ook iets hê om te bring. As hy op aarde was, sou hy nie eens ’n priester wees nie, want daar is ander wat die gawes volgens die wet bring.

Hulle dien ’n afbeelding en skaduwee van die hemelse dinge, soos Moses gewaarsku is toe hy die tabernakel wou voltooi: “Kyk,” het hy gesê, “maak alles volgens die voorbeeld wat op die berg aan jou getoon is.”

Maar nou het Jesus ’n voortrefliker bediening verkry, want die verbond waarvan hy die middelaar is, is beter, gegrond op beter beloftes. Want as daardie eerste verbond sonder gebrek was, sou daar geen nodigheid vir ’n tweede gewees het nie.

Want hy vind by hulle fout en sê: “Kyk, daar kom dae, sê ons Vader, dat ek ’n nuwe verbond met die huis van Israel en met die huis van Juda sal sluit. Nie soos die verbond wat ek met hulle voorvaders gesluit het op die dag toe ek hulle aan die hand gevat het om hulle uit die land Egipte te lei nie. Want hulle het nie in my verbond gebly nie, en daarom het ek hulle verontagsaam, sê ons Vader. Want dit is die verbond wat ek ná daardie dae met die huis van Israel sal sluit, sê ons Vader: ek sal my wette in hulle gedagtes gee en dit op hulle harte skryf, en ek sal hulle Vader wees, en hulle sal my kinders wees. En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer nie, en sê: “Ken ons Vader,” want hulle sal my almal ken, van die geringste van hulle tot die grootste. Want ek sal barmhartig wees teenoor hulle ongeregtighede, en aan hulle sondes sal ek nooit meer dink nie.”

Deur van ’n nuwe verbond te praat, het hy die eerste verouderd gemaak. En wat verouderd is en oud word, is naby sy einde.