ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହାଯାଜକ, ଉପବିଷ୍ଟ

ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ଏହାକୁ ବହନ କରେ: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହାଯାଜକ ବସିସାରିଛନ୍ତି। ସେ ଯାହାର ସେବା କରନ୍ତି ତାହା ନକଲ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରକୃତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଏବଂ ସେ ଯେଉଁ ନିୟମର ମଧ୍ୟସ୍ଥ, ତାହା ଯିରିମିୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବା ନିୟମ, ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମନ ଓ ହୃଦୟରେ ଲେଖାଯାଏ, ପାପ ଆଉ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 8।

ଏସମସ୍ତ କଥାର ମର୍ମ ଏହି: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଏପରି ଏକ ମହାଯାଜକ ଅଛନ୍ତି, ଯେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ମହାମହିମଙ୍କ ସିଂହାସନର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନସମୂହ ଓ ପ୍ରକୃତ ଆବାସର ସେବକ ଅଟନ୍ତି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ପିତା ସ୍ଥାପନ କରିଅଛନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହାଯାଜକ ଦାନ ଓ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଣୁ ଏହାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ କିଛି ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯଦି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ଯାଜକ ସୁଦ୍ଧା ହୋଇ ନ ଥାଆନ୍ତେ, କାରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି।

ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବିଷୟସମୂହର ପ୍ରତିରୂପ ଓ ଛାୟାର ସେବା କରନ୍ତି, ଯେପରି ମୋଶା ଆବାସ ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବା ସମୟରେ ଚେତନା ପାଇଥିଲେ; କାରଣ ତାହାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, “ଦେଖ, ପର୍ବତରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖାଯାଇଥିବା ନମୁନା ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ନିର୍ମାଣ କର।”

କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୀଶୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଯେଣୁ ସେ ଯେଉଁ ନିୟମର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଟନ୍ତି, ତାହା ଉତ୍ତମ ଅଟେ, ଯାହା ଉତ୍ତମ ପ୍ରତିଜ୍ଞାସମୂହ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଅଛି। କାରଣ ଯଦି ସେହି ପ୍ରଥମ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହୋଇଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ଦ୍ଵିତୀୟଟିର ଆବଶ୍ୟକତା ହୋଇ ନ ଥାଆନ୍ତା।

କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଦୋଷ ଦେଖାଇ ସେ କହନ୍ତି, “ଦେଖ, ସମୟ ଆସୁଅଛି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ସହିତ ଓ ଯିହୂଦା ବଂଶ ସହିତ ଏକ ନୂତନ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିବା। ସେହି ନିୟମ ପରି ନୁହେଁ, ଯାହା ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଦିନ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲୁ, ଯେଉଁ ଦିନ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିସର ଦେଶରୁ ବାହାର କରି ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ଧରିଥିଲୁ। କାରଣ ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ନିୟମରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଲେ ନାହିଁ, ଆଉ ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି। କାରଣ ସେହି ଦିନସମୂହ ଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ସହିତ ଯେଉଁ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିବା, ତାହା ଏହି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି; ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ବ୍ୟବସ୍ଥାସମୂହ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଦେବା ଓ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତାହା ଲେଖିବା, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ହେବା, ପୁଣି ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ସନ୍ତାନ ହେବେ। ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଭ୍ରାତାକୁ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାତ ହୁଅ’ ବୋଲି ଆଉ ଶିକ୍ଷା ଦେବେ ନାହିଁ, କାରଣ କ୍ଷୁଦ୍ରତମଠାରୁ ମହତ୍ତମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭକୁ ଜାଣିବେ। କାରଣ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେବା, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାପସମୂହ ଆଉ ସ୍ମରଣ କରିବା ନାହିଁ।”

ନୂତନ ନିୟମ ବିଷୟରେ କହିବା ଦ୍ଵାରା ସେ ପ୍ରଥମଟିକୁ ପୁରାତନ କରିଅଛନ୍ତି। ଆଉ ଯାହା ପୁରାତନ ଓ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅଛି, ତାହା ବିଲୁପ୍ତ ହେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଅଟେ।