ମଲ୍କୀଷେଦକ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଭେଟନ୍ତି

ଆଦିପୁସ୍ତକରେ ମଲ୍କୀଷେଦକ ଦେଖାଦିଅନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରାତ୍ପର ପିତାଙ୍କ ଯାଜକ, ସେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି ଓ ଦଶମାଂଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଲେଖକ ଏହା ଉପରେ ଗଢ଼ନ୍ତି: ଲେବୀଙ୍କ ଯାଜକତ୍ୱଠାରୁ ପୁରାତନ ଓ ତାହାର ବାହାରେ ଏକ ଯାଜକତ୍ୱ। ଯାଜକତ୍ୱ ବଦଳିଲେ, ତା ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ବଦଳେ। ଏହି ଯାଜକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଦନ କରିବା ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ଏହି ମଲ୍କୀଷେଦକ ଶାଲମର ରାଜା ଓ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଯାଜକ ଥିଲେ; ଅବ୍ରହାମ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଫେରିବା ସମୟରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ଆଉ ଅବ୍ରହାମ ତାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଦଶମାଂଶ ଦେଲେ। ତାହାଙ୍କ ନାମର ଅର୍ଥ ପ୍ରଥମେ ଧାର୍ମିକତାର ରାଜା, ପୁଣି ଶାଲମର ରାଜା, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଶାନ୍ତିର ରାଜା। ପିତା ବିନା, ମାତା ବିନା, ବଂଶାବଳୀ ବିନା, ଦିନର ଆରମ୍ଭ କିମ୍ବା ଜୀବନର ଶେଷ ନ ଥାଇ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ହୋଇ ଅନନ୍ତକାଳ ଯାଜକ ରୂପେ ରହିଅଛନ୍ତି।

ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି କେତେ ମହାନ୍‍ ଥିଲେ, ତାହା ବିବେଚନା କର; କୁଳପତି ଅବ୍ରହାମ ଲୁଟଦ୍ରବ୍ୟର ଦଶମାଂଶ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଲେବୀର ଯେଉଁ ବଂଶଜମାନେ ଯାଜକ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆପଣା ଭାଇମାନଙ୍କଠାରୁ, ଦଶମାଂଶ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଆଦେଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ବଂଶଜ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶଜ ନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କଠାରୁ ଦଶମାଂଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ପୁଣି ଯେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାସମୂହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ତାହାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଛୋଟ ବଡ଼ ଦ୍ଵାରା ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ବିବାଦର ଅତୀତ। ଗୋଟିଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦଶମାଂଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେ ଜୀବିତ ବୋଲି ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଆଉ, ଏହା କହିବାକୁ ହୁଏ ତ, ଯେ ଦଶମାଂଶ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଲେବୀ ମଧ୍ୟ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦଶମାଂଶ ଦେଇଅଛନ୍ତି, କାରଣ ଯେତେବେଳେ ମଲ୍କୀଷେଦକ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ଶରୀରରେ ଥିଲେ।

ଯଦି ଲେବୀୟ ଯାଜକପଦ ଦ୍ଵାରା ସିଦ୍ଧତା ଲାଭ ହୋଇଥାଆନ୍ତା — ଲୋକମାନେ ତ ତାହା ଅଧୀନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ — ତେବେ ହାରୋଣଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁସାରେ ନ ଡକାଯାଇ ମଲ୍କୀଷେଦକଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁସାରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଯାଜକ ଉଠିବାର ପ୍ରୟୋଜନ କାହିଁକି ହେଲା? କାରଣ ଯାଜକପଦ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଅବଶ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବ। ଯେଣୁ ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହିସବୁ କଥା କୁହାଯାଉଅଛି, ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ, ଯେଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀରୁ କେହି କେବେ ଯଜ୍ଞବେଦୀ ନିକଟରେ ସେବା କରି ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯେ ଯିହୂଦା ବଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ଏହା ସୁସ୍ପଷ୍ଟ; ସେହି ବଂଶର ଯାଜକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋଶା କିଛି କହି ନାହାନ୍ତି। ଆଉ ମଲ୍କୀଷେଦକଙ୍କ ସାଦୃଶ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଯାଜକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଏହା ଆହୁରି ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ, ଯେ ଶାରୀରିକ ବଂଶଜ ବିଷୟକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅକ୍ଷୟ ଜୀବନର ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଯାଜକ ହୋଇଅଛନ୍ତି।

କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଆଯାଇଅଛି, “ତୁମ୍ଭେ ମଲ୍କୀଷେଦକଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁସାରେ ଅନନ୍ତକାଳ ଯାଜକ ଅଟ।”

ଗୋଟିଏ ପକ୍ଷରେ, ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଆଜ୍ଞା ଦୁର୍ବଳ ଓ ନିଷ୍ଫଳ ହେବା ହେତୁ ରହିତ କରାଯାଇଅଛି, କାରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କିଛି ସିଦ୍ଧ କଲା ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ଭରସା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଅଛି, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛୁ। ଆଉ ଏହା ଶପଥ ବିନା ହେଲା ନାହିଁ, କାରଣ ଅନ୍ୟମାନେ ଶପଥ ବିନା ଯାଜକ ହୋଇଥିଲେ,

କିନ୍ତୁ ସେ ଶପଥ ସହିତ ଯାଜକ ହେଲେ, ଯେ ତାହାଙ୍କୁ ଏହା କହିଥିଲେ, ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା: “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶପଥ କରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଆପଣା ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବେ ନାହିଁ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଅନନ୍ତକାଳ ଯାଜକ ଅଟ।’” ^a

ସେହି ପରିମାଣରେ ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ନିୟମର ଜାମିନ ହୋଇଅଛନ୍ତି।

ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଯାଜକମାନେ ଅନେକ ଥିଲେ, କାରଣ ମୃତ୍ୟୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଦରେ ରହିବାକୁ ଦେଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେ ଅନନ୍ତକାଳ ରହୁଥିବାରୁ ଆପଣା ଯାଜକପଦ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଧାରଣ କରିଅଛନ୍ତି। ଏଣୁ ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଦନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ସର୍ବଦା ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।

ଏପରି ମହାଯାଜକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲେ, ଯେ ପବିତ୍ର, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ପାପୀମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍‍ ଓ ସ୍ଵର୍ଗମଣ୍ଡଳର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ ଉନ୍ନୀତ। ସେହି ମହାଯାଜକମାନଙ୍କ ପରି, ପ୍ରଥମେ ଆପଣା ପାପ ନିମନ୍ତେ, ପରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାପ ନିମନ୍ତେ, ପ୍ରତିଦିନ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାର ତାହାଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣାକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ସେ ଏହା ଥରେ ହିଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କଲେ। ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦୁର୍ବଳ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମହାଯାଜକ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ କରେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପରେ ଆସିଥିବା ଶପଥର ବାକ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ସିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରେ।