Melkisedek Papanggih jeung Ibrahim

Melkisedek muncul dina Kajadian, imam Rama urang Nu Maha Agung, ngaberkahan Ibrahim sarta narima sapersapuluh, sarta nu nulis ngawangun dina dasar éta: hiji kaimaman anu leuwih kolot ti kaimaman Lewi sarta aya di luareunana. Ku sabab kaimamanana robah, hukumna ogé robah. Imam ieu salawasna hirup pikeun ngabéla perkara urang.

Pasal 7.

Melkisedek teh raja Salem, imam Nu Maha Luhur, nya eta Rama urang. Anjeunna papanggih jeung Ibrahim waktu Ibrahim mulang tina ngelehkeun raja-raja, tuluy Ibrahim diberkahan ku anjeunna. Ibrahim maparin ka anjeunna saperpuluh tina sagala rupa. Jenengan anjeunna hartina, kahiji, raja kaadilan, tuluy oge raja Salem—hartina raja karapihan. Teu boga bapa, teu boga indung, teu boga katurunan, teu puguh iraha mimiti poena jeung iraha ahir hirupna, tapi saperti Putra Rama urang, anjeunna tetep jadi imam salalanggengna.

Pikirkeun sakumaha agungna ieu jalma: Ibrahim, karuhun urang, maparin ka anjeunna saperpuluh tina barang rampasan. Turunan Lewi anu jaradi imam teh ku hukum Toret diparentah sina mungut perpuluhan ti rahayat—nya eta dulur-dulurna sorangan—sanajan maranehna oge turunan Ibrahim. Tapi anjeunna, sanajan lain turunan maranehna, narima saperpuluh ti Ibrahim sarta ngaberkahan jalma anu nyekel jangji-jangji. Geus teu bisa dibantah deui, yen anu leuwih handap diberkahan ku anu leuwih luhur. Dina hal anu kahiji, perpuluhan ditarima ku jalma-jalma anu bakal maot; dina hal anu sejenna, ku jalma anu disaksian yen hirup. Malah bisa disebutkeun yen Lewi, anu narima saperpuluh, geus mayar perpuluhan ngaliwatan Ibrahim, sabab manehna harita masih keneh aya dina awak karuhunna, nalika Melkisedek papanggih jeung Ibrahim.

Lamun kaimaman Lewi geus bisa mawa kasampurnaan—da rahayat narima hukum Toret dina jaman kaimaman eta—naha kudu aya imam sejen deui, nya eta nurutkeun golongan Melkisedek, lain nurutkeun golongan Harun? Sabab lamun kaimaman robah, hukum oge kudu robah. Sabab anu dicaritakeun hal-hal ieu teh kaasup kaom sejen, anu ti dinya tacan kungsi aya saurang oge anu ngabakti di altar. Geus tetela yen Gusti urang teh turunan Yuda; Nabi Musa teu nyebutkeun nanaon ngeunaan imam ti eta kaom. Jeung ieu teh beuki tetela deui, nalika aya imam sejen anu jumeneng, anu sarupa jeung Melkisedek, anu jadi imam lain dumasar kana hukum katurunan jasmani, tapi ku kakawasaan hirup anu moal bisa binasa.

Sabab aya kasaksian ngeunaan Anjeunna, “Anjeun teh imam salalanggengna, nurutkeun golongan Melkisedek.”

Di hiji pihak, timbalan anu heubeul teh dicabut, karana lemah jeung teu aya gunana. Hukum Toret teu nyampurnakeun nanaon; tapi ayeuna aya harepan anu leuwih hade, anu ku eta urang bisa ngadeukeutan ka Rama urang. Ieu teh henteu lepas tina sumpah, sabab imam-imam sejenna mah jaradi imam teu make sumpah,

tapi Anjeunna jadi imam ku jalan sumpah, ti Mantenna anu geus ngadawuh ka Anjeunna: “Rama urang parantos ngangkat sumpah sarta moal ngarobah kersa-Na, ‘Anjeun teh imam salalanggengna.’” ^a

Ku sabab kitu, Yesus geus jadi panjamin tina hiji perjangjian anu leuwih hade.

Imam-imam anu baheula mah loba, sabab maot ngahalangan maranehna sina teu bisa terus ngajabat, tapi Anjeunna nyepeng kaimaman-Na saterusna, sabab Anjeunna tetep jumeneng salalanggengna. Ku sabab eta Anjeunna iasa nyalametkeun saestuna jalma-jalma anu daratang ka Rama urang ngaliwatan Anjeunna, sabab Anjeunna salawasna jumeneng pikeun mangnedakeun maranehna.

Imam Agung anu saperti kitu teh memang cocog pikeun urang: suci, teu boga cela, teu ternoda, misah ti jalma-jalma dosa, sarta diangkat luhureun langit. Teu kawas imam-imam agung sejenna, Anjeunna henteu kedah ngahaturkeun kurban saban poe—mimiti pikeun dosa dirina sorangan, tuluy pikeun dosa rahayat—sabab Anjeunna geus ngalampahkeun ieu sakali pikeun salalawasna, nya eta ku jalan ngahaturkeun salira-Na. Hukum Toret ngangkat jalma-jalma anu lemah jadi imam-imam agung, tapi pangandika sumpah, anu datangna sanggeus hukum Toret, ngangkat Putra, anu geus disampurnakeun salalanggengna.