ملکِصدق د اِبراهيم سره مُلاقات کوى
ملکِ صدق په پیدایښت کې راڅرګندېږي، د زموږ تر ټولو لوړ پلار کاهن، ابراهیم ته برکت ورکوي او لسمه برخه اخلي، او لیکوال پر همدې بنا جوړوي: یو کهانت چې د لاوي له کهانت نه زوړ او له هغه بهر دی. څرنګه چې کهانت بدلېږي، شریعت هم ورسره بدلېږي. دا کاهن تل ژوندی دی چې زموږ وکالت وکړي.
7 1دا ملکِصدق چې د سالِم بادشاه او د زمونږ اوچت پلار کاهِن وو، کله چې اِبراهيم د بادشاهانو په ماتې ورکولو پسې بيا راتلو، نو ورسره يې مُلاقات وکړو او برکت يې ورکړو. 2اِبراهيم هغۀ ته د هر څۀ لسمه برخه ورکړه. د هغۀ د نوم مطلب اول دا دے چې د صداقت بادشاه، او بيا د سالِم بادشاه هم — چې مطلب يې د سلامتۍ بادشاه دے. 3بې پلاره، بې موره، بې نسبنامې، نۀ د ورځو شروع لرى او نۀ د ژوند اخير، بلکې د زمونږ د پلار د زوئ په شان، هغه د تل دپاره کاهِن پاتې کيږى.
4غور وکړئ چې دا سړے څومره لوئ وو: مشر پلار اِبراهيم هغۀ ته د لُوټ مال لسمه برخه ورکړه. 5د لاوى هغه اولاد چې کاهِنان کيږى، شريعت هغوئ ته حُکم کوى چې د خلقو نه — چې د هغوئ خپل وروڼه دى — لسمه برخه راجمع کړى، اګر چې هغوئ هم د اِبراهيم د نسل نه دى. 6خو هغه، اګر چې د هغوئ د نسل نه نۀ وو، د اِبراهيم نه يې لسمه برخه واخسته او هغه چا ته يې برکت ورکړو چې وعدې يې لرلې. 7دا بغېر د کوم اختلاف خبره ده چې کوچنى ته لوئ برکت ورکوى. 8په يوه صورت کښې، لسمه برخه داسې خلق اخلى چې مړۀ کيږى، خو په بل صورت کښې، هغه څوک يې اخلى چې ګواهى يې ورکړے شوے ده چې هغه ژوندے دے. 9څوک خو دا هم وئيلے شى چې لاوى، چې لسمه برخه اخلى، د اِبراهيم په وسيله يې ورکړه، 10ځکه چې کله ملکِصدق د اِبراهيم سره مُلاقات وکړو، هغه لا تر اوسه د خپل مشر په بدن کښې وو.
11کۀ د لاوى په کاهِنيت کمال راغلے وئ — ځکه چې خلقو د هغۀ لاندې شريعت ترلاسه کړو — نو بيا د بل کاهِن ضرورت ولې وو، داسې چې د ملکِصدق په ترتيب وى، نۀ چې د هارون د ترتيب په مطابق وبللے شى؟ 12ځکه چې کله کاهِنيت بدل شى، نو شريعت هم بايد بدل شى. 13ځکه چې هغه څوک چې د هغۀ په حقله دا خبرې کيږى، هغه د بلې قبيلې وو، چې د هغې نه هيچا هم کله د قربانګاه خدمت نۀ دے کړے. 14دا خو ښکاره ده چې زمونږ مالِک د يهوداه د قبيلې نه وو، او موسىٰ د دغې قبيلې د کاهِنانو په حقله هيڅ نۀ دى وئيلى. 15او دا خبره نوره هم ښکاره کيږى کله چې د ملکِصدق په شان بل کاهِن راپورته شى، 16هغه چې کاهِن شوے دے، نۀ د جسمانى نسب د کوم قانون په وسيله، بلکې د داسې ژوند د قوت په وسيله چې ختمېدے نۀ شى.
17ځکه چې د هغۀ په حقله ګواهى داسې ورکړے شوے ده چې، ”تۀ د تل دپاره کاهِن يې، د ملکِصدق په ترتيب.“
18يوې خوا ته، مخکښنے حُکم د خپلې کمزورۍ او بېفائدګۍ په سبب لرې کړے شو. 19شريعت هيڅ شے کامل نۀ کړو، خو يو ښۀ اُميد راپېدا کړے شو چې د هغۀ په وسيله مونږ زمونږ پلار ته نزدې کيږو. 20او دا بغېر د قسم نۀ وو، ځکه چې نور خو بغېر د قسم کاهِنان جوړ شوى وُو،
21خو هغه د قسم سره کاهِن شو، د هغه چا په وسيله چې هغۀ ته يې وفرمائيل چې، ”زمونږ پلار قسم خوړلے دے او خپل خيال به بدل نۀ کړى، ’تۀ د تل دپاره کاهِن يې.‘“ a a v21 هغه چې قسم يې ووئيلو، هغه زمونږ پلار دے، چې د عيسىٰ ابدى کاهِنيت يې قائم کړو. ۱۱۰م زبور په نوى عهدنامه کښې تر ټولو زيات نقل شوے زبور دے — هر نقل عيسىٰ ته اِشاره کوى.
22په همدغه اندازه، عيسىٰ د يو ښۀ لوظ ضامن جوړ شوے دے.
23مخکښنى کاهِنان ډېر وُو، ځکه چې مرګ به هغوئ ته اِجازت نۀ ورکولو چې په خپل منصب کښې دوام وکړى، 24خو هغه خپل کاهِنيت د تل دپاره لرى، ځکه چې هغه تل پاتې کيږى. 25نو هغه هغه کسان پوره پوره خلاصولے شى چې د هغۀ په وسيله زمونږ پلار ته راځى، ځکه چې هغه تل ژوندے دے چې د هغوئ سفارش وکړى.
26همدغه رنګ مشر کاهِن زمونږ دپاره مناسب وو: پاک، بېعيبه، بېداغه، د ګناهګارانو نه جُدا، او د آسمانونو نه اوچت کړے شوے. 27د هغو مشرانو کاهِنانو برعکس، هغۀ ته ضرورت نشته چې هره ورځ قربانۍ وړاندې کړى — اول د خپلو ګناهونو دپاره او بيا د خلقو د ګناهونو دپاره — ځکه چې هغۀ دا کار يو ځل د تل دپاره وکړو کله چې يې خپل ځان قربان کړو. 28شريعت کمزورى انسانان د مشرانو کاهِنانو په توګه مقرروى، خو د قسم کلام چې د شريعت نه وروستو راغلو، هغه زوئ مقرروى چې د تل دپاره کامل کړے شوے دے.
