د بلوغت په لور وخوځېږئ
یوه سخته برخه د اصلي شي له څکلو وروسته د لوېدو په اړه، چې سمدستي نرمېږي، ځکه لیکوال ډاډه دی چې د دوی برخه تر دې ښه ده او وايي چې زموږ پلار به د دوی کار هېر نه کړي. څرنګه چې هغه له خپل ځان نه د لوی چا په نوم قسم نه شو خوړلای، په خپل ځان یې قسم وخوړ. همدا قسم لنګر دی.
6 1نو راځئ چې د مسيح په حقله ابتدائى تعليم پرېږدو او د بلوغت په لور وخوځېږو، بيا د مُردهٔ کارونو نه د توبې او د پلار په طرف د ايمان بُنياد مۀ ږدو، 2او د بپتسمو، د لاسونو ايښودلو، د مُردو د بيا ژوندى کېدو او د ابدى عدالت د تعليم بُنياد. 3او کۀ زمونږ پلار اِجازت راکړى، نو دا به مونږ وکړو. 4ځکه چې هغه کسان چې يو ځل روښانه شوى وُو، او آسمانى نعمت يې وڅکلو، او د روحُ القُدس برخه داران شول، 5او د زمونږ د پلار د کلام ښېګړه او د راتلونکې زمانې قوتونه يې وڅکل، 6او بيا کۀ هغوئ بې لارې شى، نو دا ناممکنه ده چې بيا توبې ته راوستلے شى، ځکه چې هغوئ د زمونږ د پلار زوئ بيا په خپله نقصان ته په سولۍ کوى او رُسوا کوى يې. a a v6 ”د زمونږ د پلار زوئ“ هغه خبره بيانوى چې نورې ترجمې يې ”د خُدائ پاک زوئ“ وائى — کله چې کِتاب مُقدس خُدائ پاک د مسيح نه بېلوى، نو هغه ”خُدائ پاک“ چې مطلب ترې وى، هغه پلار دے. 7هغه زمکه چې اکثر پرې اورښت کېږى او هغه يې څښى، او د خپلو زميندارانو دپاره ګټور فصل راوباسى، هغه د زمونږ د پلار نه برکت مومى. 8خو کۀ هغه اغزى او خارونه راوباسى، نو بې کاره ده، د لعنت نزدے ده، او آخر يې سوزېدل دى.
9خو اے ګرانو، ستاسو په حقله مونږ د ښو شيانو يقين لرو — هغه شيان چې د خلاصون سره تړلى دى — اګر چې مونږ داسې وايو. 10ځکه چې زمونږ پلار ناانصافه نۀ دے — هغه به ستاسو کار او هغه مينه هېره نۀ کړى چې تاسو د هغۀ د نوم دپاره ښودلې ده، چې د زمونږ د پلار د خلقو خدمت مو کړے او لا تر اوسه يې کوئ. 11مونږ غواړو چې په تاسو کښې هر يو تر آخره د اُميد د پوره يقين دپاره هم هغه شان کوشش وښائى، 12دې دپاره چې تاسو سُست نۀ شئ، بلکې د هغه کسانو پېروى وکړئ چې د ايمان او صبر په وسيله د لوظونو وارثان کېږى.
د اِبراهيم سره د پلار لوظ
13ځکه چې کله زمونږ پلار اِبراهيم سره لوظ وکړو، نو چونکې د هغۀ نه مشر بل څوک نۀ وو چې په نوم به يې قسم خوړو، نو په خپل ځان يې قسم وخوړو،
14او وې فرمائيل چې، ”زۀ به ضرور په تا باندې برکت ولرم او ضرور به دې زياتوم.“
15او داسې اِبراهيم، د صبر سره د اِنتظار نه پس، لوظ ومُوندلو. 16خلق په يو مشر کس باندې قسم خورى، او قسم هر جګړه خلاصوى. 17زمونږ پلار غوښتل چې د لوظ وارثانو ته نور هم صفا کړى چې د هغۀ اراده هيچرې نۀ بدلېږى، نو د قسم په وسيله يې پکې يقين ورکړو، 18دې دپاره چې د دوو نۀ بدلېدونکو شيانو په وسيله چې په هغو کښې زمونږ پلار دروغ نۀ شى وئيلے، مونږ چې د پناه دپاره وتښتېدو، د هغه اُميد نيولو دپاره قوى تسلى ومومو چې زمونږ مخکښې ايښودلے شوے دے. 19دا اُميد د روح دپاره يو لنګر دے، محفوظ او مضبوط، چې د پردې نه هاخوا دننه ځائ ته ننوځى، b b v19 ”پرده“ هغه پرده ده چې په خېمه کښې يې بهرنۍ صحنونه د ډېر مُقدس ځائ نه بېلول — د خُدائ پاک د حضور تر ټولو دننه کوټه. 20چرته چې عيسىٰ زمونږ دپاره د مخکښې تلونکى په شان ننوتو، او د ملکِ صدق په طرز د تل دپاره مشر اِمام شو. c c v20 ملکِ صدق د پېدائش په څوارلسم باب کښې يو پوشيده اِمام-بادشاه وو؛ ليکونکے دا مقابله په اوومه باب کښې په پوره توګه کوى.