Maju Tumuju marang Kadewasan
Wacan kang abot bab wong kang murtad sawisé ngrasakaké sing sejati, nanging enggal dialusaké, amarga panulis yakin bab bab kang luwih becik tumrap wong-wong mau lan kandha yèn Rama kita ora bakal nglalèkaké pakaryané. Amarga ora ana kang luwih gedhé kanggo sumpah, Panjenengané sumpah déning sarirané dhéwé. Sumpah iku jangkaré.
6 1Mulane ayo kita padha ninggal piwulang dhasar bab Sang Kristus lan maju tumuju marang kadewasan, ora mbangun maneh dhasar pamratobat saka panggawe kang mati lan pracaya marang Rama kita, 2yaiku piwulang bab baptis, numpangake tangan, tangine wong mati, lan pangadilan langgeng. 3Lan iki bakal kita tindakake, manawa Rama kita marengake. 4Awit mokal tumrap wong-wong kang wis tau kapadhangan, kang wis ngrasakake peparing swarga, lan wis tunggal karo Sang Roh Suci, 5sarta wis ngrasakake becike pangandikane Rama kita lan pangwasa-pangwasane jaman kang bakal teka, 6banjur padha murtad, kanggo mbalekake maneh marang pamratobat, awit wong-wong mau nyalib maneh Putrane Rama kita, kang ndadekake cilakane awake dhewe, lan ngremehake Panjenengane. a a v6 “Putrane Rama kita” iku terjemahan saka apa kang diterjemahake terjemahan liya dadi “Putraning Allah” — manawa Kitab Suci mbedakake Gusti Allah karo Sang Kristus, “Allah” kang dikarepake iku Sang Rama. 7Lemah kang nyerep udan kang asring tumiba ing kono, lan metokake pametu kang migunani kanggo wong-wong kang nggarap, iku nampa berkah saka Rama kita. 8Nanging manawa metokake eri lan rerungkudan, lemah mau tanpa guna, cedhak karo laknat, lan pungkasane kaobong.
9Nanging tumrap kowe, para kinasih, aku padha yakin bab prakara-prakara kang luwih becik — prakara-prakara kang gegayutan karo karahayon — sanadyan aku ngucap mangkono. 10Awit Rama kita iku dudu kang ora adil — Panjenengane ora bakal kesupen marang pakaryanmu lan katresnan kang wis koktuduhake marang asmane, anggonmu ngladeni umate Rama kita, kaya kang isih koktindakake. 11Aku padha kepengin supaya saben wong ing antaramu nuduhake kamempengan kang padha, supaya nggayuh kayakinan kang sampurna bab pangarep-arep nganti tekan pungkasan, 12supaya kowe aja padha dadi kesed, nanging niru wong-wong kang marisi prajanji-prajanji srana pracaya lan sabar.
Prajanjiane Sang Rama marang Abraham
13Awit nalika Rama kita paring prajanji marang Abraham, sarehne ora ana kang luwih agung kang kena kanggo supata, Panjenengane sumpah demi sarirane piyambak,
14pangandikane: “Aku mesthi bakal mberkahi kowe lan mesthi bakal ngakehake cacahmu.”
15Mulane Abraham, sawise ngenteni kanthi sabar, nampani prajanji mau. 16Wong-wong padha sumpah demi kang luwih agung tinimbang awake, lan sumpah iku ngrampungake sakabehing pasulayan. 17Marga karsa nuduhake marang para ahli waris prajanji kanthi luwih cetha maneh, yen karsane ora bakal owah, Rama kita njamin prakara iku kanthi sumpah, 18supaya, srana rong prakara kang ora owah, kang ing kono Rama kita ora bisa cidra, kita kang wis padha ngungsi oleh panglipur kang santosa kanggo nyekel kenceng pangarep-arep kang wis kacawisake ing ngarep kita. 19Pangarep-arep iki minangka jangkar kanggo jiwa, kang santosa lan kukuh, kang lumebu ing papan kang njero ing saburine gorden, b b v19 “Gorden” iku tabir kang misahake plataran njaba karo Papan Kang Mahasuci ing Kemah Suci — kamar kang paling njero ing ngarsane Gusti Allah. 20ing kono Gusti Yesus wis lumebet minangka cecala kanggo kita, dadi Imam Agung ing salawas-lawase manut tata-carane Melkisedhek. c c v20 Melkisedhek iku imam-ratu kang kebak wewadi saka kitab Purwaning Dumadi bab 14; panulis njlentrehake pepindhan iki kanthi gamblang ing bab 7.