Beweeg na Volwassenheid
'n Moeilike gedeelte oor wegval nadat 'n mens die egte ding geproe het, dadelik versag, want die skrywer is oortuig van beter dinge vir hulle en sê ons Vader sal hulle werk nie vergeet nie. Omdat hy by niemand groter kon sweer nie, het hy by homself gesweer. Daardie eed is die anker.
6 1Kom ons laat dan die basiese leer oor Christus agter en beweeg na volwassenheid, sonder om weer ’n fondament te lê van bekering van dooie werke en geloof in ons Vader, 2van onderrig oor dope, die handeoplegging, die opstanding van die dooies en die ewige oordeel. 3En dit sal ons doen, as ons Vader dit toelaat. 4Want dit is onmoontlik om dié wat eenmaal verlig is, wat die hemelse gawe geproe het, deel gehad het aan die Heilige Gees, 5en die goedheid van ons Vader se woord en die kragte van die komende eeu geproe het, 6en, nadat hulle afvallig geword het, weer tot bekering te vernuwe, omdat hulle die Seun van ons Vader opnuut kruisig tot hulle eie skade en hom aan veragting prysgee. a a v6 “Die Seun van ons Vader” gee weer wat ander vertalings as “die Seun van God” weergee — wanneer die Skrif God van Christus onderskei, is die “God” ter sprake die Vader. 7Grond wat die reën indrink wat dikwels daarop val, en ’n nuttige oes vir sy boere lewer, ontvang ’n seën van ons Vader. 8Maar as dit dorings en distels voortbring, is dit waardeloos, naby aan ’n vervloeking, en eindig dit in verbranding.
9Maar oor julle, geliefdes, is ons van beter dinge oortuig—dinge wat met verlossing verband hou—al praat ons so. 10Want ons Vader is nie onregverdig nie—hy sal nie julle werk en die liefde wat julle vir sy naam getoon het, vergeet nie, deurdat julle ons Vader se mense dien, soos julle nou nog doen. 11Ons wil hê dat elkeen van julle dieselfde ywer moet toon vir die volle sekerheid van hoop tot aan die einde, 12sodat julle nie traag word nie, maar dié navolg wat deur geloof en geduld die beloftes erf.
Die Vader se Belofte aan Abraham
13Want toe ons Vader vir Abraham beloof het, het hy by homself gesweer, omdat daar niemand groter was om by te sweer nie,
14en het gesê: “Ek sal jou sekerlik seën en jou sekerlik vermeerder.”
15En so het Abraham, nadat hy geduldig gewag het, die belofte ontvang. 16Mense sweer by iemand groter, en die eed maak ’n einde aan elke geskil. 17Omdat ons Vader die erfgename van die belofte nog duideliker wou wys dat sy voorneme nooit verander nie, het hy dit met ’n eed gewaarborg, 18sodat ons wat na die toevlug gevlug het, deur twee onveranderlike dinge waarin ons Vader nie kan lieg nie, sterk bemoediging kan hê om die hoop wat voor ons gestel is, vas te gryp. 19Hierdie hoop is ’n anker vir die siel, veilig en vas, wat ingaan na die binneste plek agter die voorhangsel, b b v19 Die ‘voorhangsel’ is die gordyn wat die buitenste voorhowe van die Allerheiligste in die tabernakel geskei het — die binneste vertrek van God se teenwoordigheid. 20waar Jesus as voorloper namens ons ingegaan het, en vir ewig hoëpriester geword het volgens die orde van Melgisedek. c c v20 Melgisedek was ’n raaiselagtige priester-koning uit Genesis 14; die skrywer verduidelik hierdie vergelyking volledig in hoofstuk 7.
