Malkisidiq Ibrohim bilan uchrashadi

Malkisidq Ibtido kitobida paydo boʻladi: u Taolo Otamizning ruhoniysi, Ibrohimni duo qiladi va undan oʻndan birini oladi. Muallif shunga tayanib fikr quradi: Levinikidan qadimiyroq va undan tashqaridagi ruhoniylik. Ruhoniylik oʻzgargach, qonun ham u bilan birga oʻzgaradi. Bu Ruhoniy biz uchun iltijo qilish uchun doimo tirikdir.

7-bob.

Bu Malkisidiq — Salim shohi va Oliy Otamizning kohini edi. U shohlarni magʻlub etib qaytayotgan Ibrohimni kutib oldi va uni duo qildi. Ibrohim unga hamma narsadan oʻndan birini berdi. Uning ismi avval “solihlik shohi”, soʻngra esa “Salim shohi”, yaʼni “tinchlik shohi” degan maʼnoni bildiradi. Otasiz, onasiz, nasabsiz; kunlarining boshi ham, hayotining oxiri ham yoʻq edi. Lekin Otamizning Oʻgʻliga oʻxshab, u abadiy kohin boʻlib qoladi.

Bu odam qanchalik ulugʻ boʻlganini bir oʻylab koʻringlar: ajdodimiz Ibrohim ham unga oʻljaning oʻndan birini berdi. Loviyning kohinlik vazifasini oladigan avlodlariga qonun xalqdan, yaʼni oʻz birodarlaridan oʻndan birini yigʻishni buyuradi — garchi ular ham Ibrohim naslidan boʻlsalar-da. Lekin bu odam ularning naslidan boʻlmasa-da, Ibrohimdan oʻndan birini oldi va vaʼdalarga ega boʻlgan kishini duo qildi. Hech shubhasizki, kichik boʻlgan ulugʻroq boʻlgandan baraka oladi. Bir holda oʻndan bir ulushni oʻladigan odamlar oladi; boshqasida esa tirik ekani guvohlangan Zot oladi. Hatto shunday ham deyish mumkin: oʻndan birni oladigan Loviyning oʻzi Ibrohim orqali oʻndan birni toʻlagan, chunki Malkisidiq Ibrohim bilan uchrashganda, Loviy hali ajdodining pushtida edi.

Agar Loviylar kohinligi orqali komillikka erishish mumkin boʻlganda edi — axir xalq shu kohinlik asosida qonunni olgan — nega yana boshqa bir kohinga, Horun tartibiga koʻra emas, balki Malkisidiq tartibiga koʻra chaqirilgan kohinga ehtiyoj boʻlardi? Chunki kohinlik oʻzgarsa, qonun ham oʻzgarishi kerak. Zero, bu soʻzlar aytilayotgan Zot boshqa qabiladan boʻlib, bu qabiladan hech kim hech qachon qurbongohda xizmat qilmagan. Rabbimiz Yahudo naslidan chiqqani ravshan; Muso bu qabiladan chiqadigan kohinlar haqida hech narsa demagan. Malkisidiqqa oʻxshash boshqa bir kohin paydo boʻlsa, bu yanada ravshanroq boʻladi, U jismoniy nasl-nasab qonuniga koʻra emas, balki yemirilmas hayotning qudrati bilan kohin boʻldi.

Chunki Uning haqida shunday guvohlik berilgan: “Sen Malkisidiq tartibiga koʻra abadiy kohinsan.”

Bir tomondan, oldingi amr ojizligi va foydasizligi tufayli bekor qilinadi. Zero qonun hech narsani kamolga yetkazmadi. Lekin uning oʻrniga yaxshiroq umid kiritildi, biz shu umid orqali Otamizga yaqinlashamiz. Bu qasamsiz boʻlmadi. Boshqalar qasamsiz kohin boʻlgan edi,

lekin unga shunday degan Zot orqali U qasam bilan kohin boʻldi: “Otamiz qasam ichdi va Oʻz qaroridan qaytmaydi: «Sen abadiy kohinsan.»” ^a

Shunga koʻra, Iso yaxshiroq ahdning kafili boʻldi.

Oldingi kohinlar koʻp edi, chunki oʻlim ularga oʻz vazifalarida davom etishga toʻsqinlik qilardi, lekin U abadiy barhayot boʻlgani uchun, kohinligini doimiy saqlaydi. Shuning uchun U Oʻzi orqali Otamizga keladiganlarni toʻliq qutqara oladi, zero U ular uchun shafoat qilish maqsadida doimo barhayotdir.

Bizga aynan shunday oliy kohin kerak edi: muqaddas, aybsiz, pok, gunohkorlardan ajralgan va osmonlardan yuqori koʻtarilgan Zot. U oʻsha oliy kohinlardan farqli oʻlaroq, har kuni — avval oʻz gunohlari, soʻngra xalqning gunohlari uchun — qurbonlik keltirishga muhtoj emas. Chunki U Oʻzini qurbon qilib, buni bir marta, batamom bajardi. Qonun ojiz odamlarni oliy kohin qilib tayinlaydi, lekin qonundan keyin kelgan qasam soʻzi abadiy komil qilingan Oʻgʻilni tayinlaydi.