Taxtda Oʻtirgan Oliy Ruhoniyimiz

Hammasini bir jumla koʻtarib turadi: bizning Oliy Ruhoniyimiz oʻtirdi. U xizmat qiladigan joy nusxa emas, balki haqiqiy muqaddas joydir, U vositachilik qiladigan ahd esa Yeremiyo vaʼda qilgan ahd: qonunlar ong va yuraklarga yoziladi, gunohlar endi eslanmaydi va hamma Otamizni biladi.

8-bob.

Aytilganlarning asosiy maʼnosi shuki, bizda shunday oliy ruhoniy borki, U osmondagi Ulugʻvor Zotning taxti oʻng tomonida oʻtirdi. U muqaddas joylarning va haqiqiy chodirning xizmatkoridir; bu chodirni inson emas, Ota qurdi. Har bir oliy ruhoniy inʼomlar va qurbonliklar keltirish uchun tayinlanadi; shuning uchun bu oliy ruhoniyning ham keltiradigan biror narsasi boʻlishi kerak. Agar U yer yuzida boʻlganida, hatto ruhoniy ham boʻlmas edi, chunki inʼomlarni Qonunga koʻra boshqalar keltiradi.

Ular osmondagi narsalarning nusxasi va soyasiga xizmat qiladilar. Muso chodirni qurib bitirmoqchi boʻlganda shunday ogohlantirilgan edi: “Qara, — dedi U, — senga togʻda koʻrsatilgan namunaga koʻra hamma narsani yasagin.”

Lekin endi Iso ulugʻvorroq xizmatga ega boʻldi, chunki U vositachilik qilayotgan ahd afzalroqdir va u yaxshiroq vaʼdalar asosida oʻrnatilgan. Agar oʻsha birinchi ahd nuqsonsiz boʻlganida, ikkinchisiga ehtiyoj qolmasdi.

Chunki U ularning aybini topib, shunday deydi: “Mana, kunlar keladi, — deydi Otamiz, — oʻshanda Men Isroil xonadoni bilan va Yahudo xonadoni bilan yangi ahd tuzaman. Bu ahd Men ularning ota-bobolari bilan tuzgan ahdga oʻxshamaydi; oʻsha kuni Men ularni Misr yurtidan olib chiqish uchun qoʻlidan ushlab yetaklagandim. Chunki ular Mening ahdimda sodiq qolmadilar, shuning uchun Men ham ularga eʼtibor bermadim, — deydi Otamiz. Oʻsha kunlardan keyin Men Isroil xonadoni bilan tuzadigan ahd shudir, — deydi Otamiz. — Men qonunlarimni ularning ongiga joylayman va yuraklariga yozaman, Men ularning Otasi boʻlaman, ular esa Mening farzandlarim boʻladilar. Endi hech kim oʻz qoʻshnisiga, hech kim oʻz birodariga: «Otamizni bilib ol», deb oʻrgatmaydi. Chunki eng kichigidan tortib eng ulugʻigacha, ularning hammasi Meni taniydi. Chunki Men ularning qabihliklariga rahm qilaman, gunohlarini esa endi hech qachon eslamayman.”

U yangi ahd haqida gapirar ekan, birinchi ahdni eskirgan qilib qoʻydi. Eskirib, qarib borayotgan narsa esa oʻz nihoyasiga yaqinlashmoqda.