ആസനസ്ഥനായ നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതൻ
ഒറ്റ വാക്യം അതെല്ലാം വഹിക്കുന്നു: നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതൻ ഇരുന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നത് ഒരു പകർപ്പിലല്ല, യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലാണ്; അവൻ മദ്ധ്യസ്ഥനായിരിക്കുന്ന ഉടമ്പടി യിരെമ്യാവ് വാഗ്ദത്തം ചെയ്തതു തന്നെ — മനസ്സുകളിലും ഹൃദയങ്ങളിലും എഴുതപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ, ഇനി ഓർക്കപ്പെടാത്ത പാപങ്ങൾ, എല്ലാവരും നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിയുന്നതും.
8 1ഇതിന്റെ സാരം ഇതാകുന്നു: സ്വർഗത്തിൽ മഹിമയുടെ സിംഹാസനത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുന്നരുളിയ അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മഹാപുരോഹിതൻ നമുക്കുണ്ട്. 2മനുഷ്യനല്ല, പിതാവ് സ്ഥാപിച്ച സത്യകൂടാരത്തിന്റെയും വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളുടെയും ശുശ്രൂഷകൻ ആകുന്നു. 3വഴിപാടുകളും യാഗങ്ങളും അർപ്പിക്കാൻ ഓരോ മഹാപുരോഹിതനും നിയമിക്കപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവിടുത്തേക്കും അർപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാകുന്നു. 4അവിടുന്ന് ഭൂമിയിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം വഴിപാടുകൾ അർപ്പിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവർ ഉള്ളതിനാൽ, അവിടുന്ന് ഒരു പുരോഹിതൻ പോലും ആകുമായിരുന്നില്ല.
5സ്വർഗീയവസ്തുക്കളുടെ ഒരു പകർപ്പിനും നിഴലിനും അവർ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നു; കൂടാരം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ മോശയ്ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചതുപോലെ: “നോക്കുക,” എന്ന് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു, “മലയിൽവെച്ച് നിനക്കു കാണിച്ചുതന്ന മാതൃകയനുസരിച്ച് എല്ലാം ഉണ്ടാക്കുക.”
6എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, അവിടുന്ന് മധ്യസ്ഥനായിരിക്കുന്ന ഉടമ്പടി ശ്രേഷ്ഠമായതിനാലും അത് ഉത്തമമായ വാഗ്ദാനങ്ങളിന്മേൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നതിനാലും, യേശു കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു ശുശ്രൂഷ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. 7ആ ആദ്യത്തെ ഉടമ്പടി കുറ്റമറ്റതായിരുന്നെങ്കിൽ, രണ്ടാമതൊന്നിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.
8അവരിൽ കുറ്റം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ട് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഇതാ, ഞാൻ ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോടും യെഹൂദാഗൃഹത്തോടും ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്ന നാളുകൾ വരുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. 9അവരെ ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരെ കൈക്കുപിടിച്ച നാളിൽ അവരോട് ചെയ്ത ഉടമ്പടിപോലെയല്ല. അവർ എന്റെ ഉടമ്പടിയിൽ നിലനിന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ അവഗണിച്ചു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. 10ആ നാളുകൾക്കുശേഷം ഞാൻ ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോട് ചെയ്യുന്ന ഉടമ്പടി ഇതാകുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ എന്റെ ന്യായപ്രമാണങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ ആക്കുകയും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതുകയും ചെയ്യും; ഞാൻ അവരുടെ പിതാവായിരിക്കും, അവർ എന്റെ മക്കളായിരിക്കും. 11ഇനിമേൽ ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരനെയും ഓരോരുത്തനും തന്റെ സഹോദരനെയും, “നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിയുക,” എന്നു പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിക്കുകയില്ല; എന്തെന്നാൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ മുതൽ വലിയവൻ വരെ അവർ എല്ലാവരും എന്നെ അറിയും. 12എന്തെന്നാൽ അവരുടെ അനീതികളോട് ഞാൻ കരുണയുള്ളവനായിരിക്കും, അവരുടെ പാപങ്ങൾ ഞാൻ ഇനിമേൽ ഓർക്കുകയില്ല.”
13ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ആദ്യത്തേതിനെ കാലഹരണപ്പെട്ടതാക്കിയിരിക്കുന്നു. കാലഹരണപ്പെട്ടതും ജീർണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അതിന്റെ അന്ത്യത്തോട് അടുക്കുന്നു.