ڇپيل
ڪتاب

اسان جو سردار ڪاهن، تخت تي ويٺل

هڪ جملو سڄو بار کڻي ٿو: اسان جو سردار ڪاهن ويهي رهيو آهي. جنهن جي هو خدمت ڪري ٿو اهو نقل نه پر اصل مقدس هنڌ آهي، ۽ جنهن عهد جو هو وچولو آهي اهو اهو ئي آهي جنهن جو واعدو يرمياه ڪيو هو: ذهنن ۽ دلين تي لکيل شريعتون، گناهه وري ڪڏهن ياد نه ڪيا ويندا، ۽ هر ڪو اسان جي پيءُ کي سڃاڻيندو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5, 8–12

باب 8.

هن سڄي ڳالهہ جو خلاصو هي آهي تہ اسان وٽ اهڙو سردار ڪاهن آهي، جيڪو آسمان ۾ عظمت واري جي تخت جي ساڄي پاسي ويهي رهيو آهي. هو پاڪ جاين ۽ انهيءَ سچي خيمي جو خادم آهي، جنهن کي انسان نہ، پر پيءُ بيهاريو آهي. هر سردار ڪاهن نذرانا ۽ قرباڻيون پيش ڪرڻ لاءِ مقرر ڪيو وڃي ٿو؛ تنهنڪري هن وٽ بہ پيش ڪرڻ لاءِ ڪجهہ هجڻ ضروري آهي. جيڪڏهن هو زمين تي هجي ها تہ ڪاهن بہ نہ ٿئي ها، ڇاڪاڻ تہ شريعت موجب نذرانا ٻيا پيش ڪن ٿا.

اهي آسمان جي شين جي نقل ۽ ڇانو جي خدمت ڪن ٿا، جيئن موسيٰ کي، جڏهن هو خيمو پورو ڪرڻ وارو هو، تڏهن خبردار ڪيو ويو تہ ”ڏس،“ چيائين تہ ”سڀ ڪجهہ انهيءَ نموني موجب ٺاهج، جيڪو توکي جبل تي ڏيکاريو ويو آهي.“

پر هاڻي يسوع کي هڪ اعليٰ خدمت ملي آهي، ڇاڪاڻ تہ جنهن عهد جو هو وچولو آهي سو وڌيڪ بهتر آهي، ۽ بهتر واعدن تي قائم ڪيل آهي. ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن اهو پهريون عهد بي عيب هجي ها تہ ٻئي جي ڪا ضرورت نہ هجي ها.

ڇاڪاڻ تہ هنن ۾ عيب ڏسي هو فرمائي ٿو تہ ”ڏس، اهڙا ڏينهن ايندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن مان اسرائيل جي گھراڻي ۽ يهوداه جي گھراڻي سان نئون عهد ڪندس. اهو انهيءَ عهد جهڙو نہ هوندو، جيڪو مون سندن ابن ڏاڏن سان انهيءَ ڏينهن ڪيو هو جنهن ڏينهن مون کين هٿ کان وٺي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو. ڇاڪاڻ تہ اهي منهنجي عهد ۾ قائم نہ رهيا، تنهنڪري مون سندن پرواهه نہ ڪئي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ڇاڪاڻ تہ انهن ڏينهن کان پوءِ اسرائيل جي گھراڻي سان مان جيڪو عهد ڪندس سو هي آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، مان پنهنجا قانون سندن ذهنن ۾ وجھندس ۽ سندن دلين تي لکندس، ۽ مان سندن پيءُ ٿيندس، ۽ اهي منهنجا ٻار ٿيندا. هاڻي ڪو بہ پنهنجي پاڙيسري کي ۽ ڪو بہ پنهنجي ڀاءُ کي ائين چئي نہ سيکاريندو تہ ’اسان جي پيءُ کي سڃاڻو،‘ ڇاڪاڻ تہ ننڍي کان وڏي تائين سڀ مون کي سڃاڻيندا. ڇاڪاڻ تہ مان سندن بدڪارين تي رحم ڪندس، ۽ سندن گناهن کي وري ڪڏهن بہ ياد نہ ڪندس.“

نئين عهد جي ڳالهه ڪري هن پهرئين کي پراڻو ڪري ڇڏيو آهي. جيڪو پراڻو ۽ بوڙهو ٿي رهيو آهي سو پنهنجي پڄاڻيءَ جي ويجهو آهي.