Imam Agung Urang, Nu Geus Calik

Hiji kalimah mawa sakabéhna: imam agung urang geus calik. Anu dilayanan ku Anjeunna lain tiruan, tapi bait suci anu sajati, sarta perjangjian anu diperantarakeun ku Anjeunna nya éta anu dijangjikeun ku Yermia, kalawan hukum-hukum ditulis dina pikiran jeung haté, dosa-dosa teu diinget-inget deui, sarta saréréa wawuh ka Rama urang.

Pasal 8.

Ari inti tina ieu sakabéhna: urang baroga Imam Agung anu saperti kitu, anu geus calik di katuhueun tahta Nu Mahaagung di sawarga. Anjeunna ngalayanan di tempat-tempat suci sarta di kémah suci anu saéstu, anu diadegkeun ku Rama, lain ku manusa. Saban imam agung diangkat pikeun ngahaturkeun pangbakti jeung kurban; ku kituna Anjeunna ogé kedah kagungan anu baris dihaturkeun. Upama Anjeunna aya di dunya, tangtu moal jadi imam, sabab geus aya nu séjén anu ngahaturkeun pangbakti luyu jeung hukum Toret.

Maranéhna ngalayanan di tempat anu ngan tiron sarta kalangkang tina perkara-perkara sawargi, sakumaha Musa diwanti-wanti waktu rék ngaréngsékeun kémah suci: “Sing iatna,” saur-Na, “jieun sagala rupa luyu jeung conto anu geus ditémbongkeun ka maneh di gunung.”

Tapi ayeuna Yesus parantos kenging palayanan anu langkung utami, sabab perjangjian anu Anjeunna jadi jurutengahna téh langkung saé, anu diadegkeun dumasar jangji-jangji anu langkung saé. Sabab mun perjangjian nu kahiji téh taya cawadeunana, moal perlu aya nu kadua.

Sabab lantaran mendakan cawadeun dina diri maranéhna, Mantenna ngadawuh: “Regepkeun, bakal datang waktuna, dawuhan Rama urang, Kami baris nyieun hiji perjangjian anyar jeung bani Israil sarta jeung bani Yuda. Lain siga perjangjian nu diadegkeun ku Kami jeung karuhun maranéhna, dina poé Kami nangkeup leungeun maranéhna pikeun nungtun maranéhna kaluar ti tanah Mesir. Sabab maranéhna henteu tetep satia kana perjangjian Kami, nya ku sabab kitu Kami teu malire deui ka maranéhna, dawuhan Rama urang. Sabab ieu perjangjian anu baris diadegkeun ku Kami jeung bani Israil sanggeus poé-poé éta, dawuhan Rama urang: Kami baris nyelapkeun hukum-hukum Kami kana pikiran maranéhna sarta nuliskeunana dina haté maranéhna, sarta Kami baris jadi Rama maranéhna, jeung maranéhna baris jadi putra-putra Kami. Sarta moal aya deui jalma anu ngajar ka tatanggana atawa ka dulurna, nyebutkeun, ‘Sing wawuh ka Rama urang,’ sabab maranéhna kabéh baris wawuh ka Kami, ti nu pangleutikna nepi ka nu pangagungna. Sabab Kami baris murah asih kana kasalahan maranéhna, sarta dosa-dosa maranéhna moal diinget-inget deui ku Kami.”

Ku nyebatkeun perjangjian anu anyar, Mantenna parantos ngajantenkeun perjangjian nu kahiji téh heubeul. Ari anu heubeul sarta nu beuki kolot téh geus tereh leungit.