عبرانیان 8

8 ¹خلاصهٔ سخن این است: ما چنین کاهن اعظمی داریم که به دست راست تخت جلال در آسمان‌ها نشسته است، ²خدمتگزار مکان‌های مقدس و آن خیمهٔ حقیقی که پدر برپا کرد، نه انسان. ³هر کاهن اعظم برای تقدیم هدایا و قربانی‌ها منصوب می‌شود؛ پس این کاهن نیز باید چیزی برای تقدیم داشته باشد. ⁴اگر او بر زمین می‌بود، حتی کاهن هم نمی‌بود، چراکه دیگرانی هستند که بر طبق شریعت هدایا را تقدیم می‌کنند.

⁵آنان نمونه و سایه‌ای از امور آسمانی را خدمت می‌کنند، چنان‌که موسی هنگامی که می‌خواست خیمه را به پایان رساند، هشدار یافت و به او گفته شد: «آگاه باش که همه‌چیز را بر طبق آن نمونه‌ای که در کوه به تو نشان داده شد، بساز.»

⁶اما اکنون عیسی خدمتی برتر یافته است، همان‌گونه که عهدی که او واسطهٔ آن است، نیکوتر است و بر وعده‌هایی نیکوتر استوار گشته است. ⁷زیرا اگر آن عهد نخست بی‌عیب می‌بود، جایی برای عهد دوم نمی‌ماند.

⁸اما او بر آنان عیب گرفته، می‌فرماید: «هان، ایامی می‌آید، پدر ما می‌فرماید، که با خاندان اسرائیل و با خاندان یهودا عهدی تازه خواهم بست. ⁹نه همچون آن عهدی که با پدرانشان بستم، در روزی که دستشان را گرفتم تا از سرزمین مصر بیرونشان آورم. زیرا آنان در عهد من پایدار نماندند، و من نیز از آنان روی گرداندم، پدر ما می‌فرماید. ¹⁰این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست، پدر ما می‌فرماید: شریعت خود را در ذهنشان خواهم نهاد و بر دل‌هایشان خواهم نگاشت، و من پدر ایشان خواهم بود، و آنان فرزندان من خواهند بود. ¹¹و دیگر هیچ‌کس همسایهٔ خود و هیچ‌کس برادر خود را تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت: ‹پدر ما را بشناس›، زیرا همگان مرا خواهند شناخت، از کوچک‌ترینشان تا بزرگ‌ترینشان. ¹²زیرا نسبت به خطاهایشان رحیم خواهم بود، و گناهانشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»

¹³او با سخن‌گفتن از عهدی تازه، آن عهد نخست را کهنه ساخته است. و آنچه کهنه و فرسوده می‌شود، به نابودی نزدیک است.