اکنون به‌صورت چاپی
کتاب

کاهن اعظم ما، بر تخت نشسته

یک جمله همه را در خود دارد: کاهن اعظم ما نشسته است. آنچه او در آن خدمت می‌کند نسخه‌ای بدلی نیست بلکه قدس حقیقی است، و عهدی که او واسطۀ آن است همان است که ارمیا وعده داد: شریعتی نوشته بر ذهن‌ها و دل‌ها، گناهانی که دیگر به یاد آورده نمی‌شوند، و همه که پدرِ ما را می‌شناسند.

باب 8.

خلاصهٔ سخن این است: ما چنین کاهن اعظمی داریم که به دست راست تخت جلال در آسمان‌ها نشسته است، خدمتگزار مکان‌های مقدس و آن خیمهٔ حقیقی که پدر برپا کرد، نه انسان. هر کاهن اعظم برای تقدیم هدایا و قربانی‌ها منصوب می‌شود؛ پس این کاهن نیز باید چیزی برای تقدیم داشته باشد. اگر او بر زمین می‌بود، حتی کاهن هم نمی‌بود، چراکه دیگرانی هستند که بر طبق شریعت هدایا را تقدیم می‌کنند.

آنان نمونه و سایه‌ای از امور آسمانی را خدمت می‌کنند، چنان‌که موسی هنگامی که می‌خواست خیمه را به پایان رساند، هشدار یافت و به او گفته شد: «آگاه باش که همه‌چیز را بر طبق آن نمونه‌ای که در کوه به تو نشان داده شد، بساز.»

اما اکنون عیسی خدمتی برتر یافته است، همان‌گونه که عهدی که او واسطهٔ آن است، نیکوتر است و بر وعده‌هایی نیکوتر استوار گشته است. زیرا اگر آن عهد نخست بی‌عیب می‌بود، جایی برای عهد دوم نمی‌ماند.

اما او بر آنان عیب گرفته، می‌فرماید: «هان، ایامی می‌آید، پدر ما می‌فرماید، که با خاندان اسرائیل و با خاندان یهودا عهدی تازه خواهم بست. نه همچون آن عهدی که با پدرانشان بستم، در روزی که دستشان را گرفتم تا از سرزمین مصر بیرونشان آورم. زیرا آنان در عهد من پایدار نماندند، و من نیز از آنان روی گرداندم، پدر ما می‌فرماید. این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست، پدر ما می‌فرماید: شریعت خود را در ذهنشان خواهم نهاد و بر دل‌هایشان خواهم نگاشت، و من پدر ایشان خواهم بود، و آنان فرزندان من خواهند بود. و دیگر هیچ‌کس همسایهٔ خود و هیچ‌کس برادر خود را تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت: ‹پدر ما را بشناس›، زیرا همگان مرا خواهند شناخت، از کوچک‌ترینشان تا بزرگ‌ترینشان. زیرا نسبت به خطاهایشان رحیم خواهم بود، و گناهانشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»

او با سخن‌گفتن از عهدی تازه، آن عهد نخست را کهنه ساخته است. و آنچه کهنه و فرسوده می‌شود، به نابودی نزدیک است.