عبرانين 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹هي ملڪيصدق، سالم جو بادشاهه ۽ سڀ کان مٿانهين اسان جي پيءُ جو ڪاهن، بادشاهن کي شڪست ڏيئي موٽندڙ ابراهيم کي مليو ۽ کيس برڪت ڏنائين. ²ابراهيم کيس هر شيءِ جو ڏهون حصو ڏنو. سندس نالي جو مطلب پهرين سچائيءَ جو بادشاهه آهي، پوءِ وري سالم جو بادشاهه، يعني سلامتيءَ جو بادشاهه. ³نہ پيءُ، نہ ماءُ، نہ نسب‑نامو، نہ ڏينهن جي شروعات ۽ نہ زندگيءَ جي پڄاڻي اٿس، پر اسان جي پيءُ جي فرزند جهڙو ٿي هو هميشہ لاءِ ڪاهن رهي ٿو.

⁴ڏسو تہ هي ماڻهو ڪيڏو وڏو هو، جنهن کي ابراهيم بزرگ لُٽ مان ڏهون حصو ڏنو. ⁵لاوي جي اولاد مان جيڪي ڪاهن ٿين ٿا، تن کي شريعت موجب حڪم ٿيل آهي تہ ماڻهن کان، يعني پنهنجن ڀائرن کان، ڏهون حصو وصول ڪن، جيتوڻيڪ اهي بہ ابراهيم جي نسل مان آهن. ⁶پر هن، جيتوڻيڪ انهن جي نسل مان ڪونہ هو، ابراهيم کان ڏهون حصو ورتو ۽ جنهن کي واعدا مليل هئا تنهن کي برڪت ڏنائين. ⁷انهيءَ ۾ ڪنهن بہ بحث جي گنجائش ناهي تہ برڪت ننڍي کي وڏو ڏيندو آهي. ⁸هڪڙي صورت ۾ ڏهون حصو فاني ماڻهو وٺن ٿا، ٻي صورت ۾ اهو هن وٽ وڃي ٿو جنهن بابت شاهدي ڏني وئي آهي تہ هو جيئرو آهي. ⁹هتي تائين چئي سگھجي ٿو تہ لاوي، جيڪو ڏهون حصو وصول ڪري ٿو، تنهن بہ ابراهيم جي وسيلي ڏهون حصو ڏنو، ¹⁰ڇاڪاڻ تہ جڏهن ملڪيصدق ابراهيم کي مليو، تڏهن لاوي اڃا پنهنجي ابي ڏاڏي جي جسم ۾ هو.

¹¹جيڪڏهن لاوي ڪهانت ڪمال آڻي ها — ڇاڪاڻ تہ ماڻهن کي شريعت انهيءَ هيٺ ملي هئي — تہ پوءِ ڪنهن ٻئي ڪاهن جي ضرورت ڇو پئي، جيڪو ملڪيصدق جي سلسلي جو هجي ۽ هارون جي سلسلي جو نہ سڏجي؟ ¹²ڇاڪاڻ تہ جڏهن ڪهانت بدلجي ٿي، تڏهن شريعت بہ ضرور بدلجڻ گھرجي. ¹³ڇالاءِ جو جنهن بابت هي ڳالهيون چيون ويون آهن، سو ٻئي قبيلي جو هو، جنهن مان ڪنهن بہ ڪڏهن قربانگاهه تي خدمت نہ ڪئي آهي. ¹⁴ظاهر آهي تہ اسان جو خداوند يهودا جي نسل مان آيو؛ ۽ موسيٰ انهيءَ قبيلي جي ڪاهنن بابت ڪجھ بہ نہ چيو. ¹⁵هيءَ ڳالھ اڃا بہ وڌيڪ ظاهر ٿي وڃي ٿي، جڏهن ملڪيصدق جهڙو ٻيو ڪاهن اُڀري ٿو، ¹⁶جيڪو جسماني نسب جي ڪنهن شريعت سبب نہ، پر اڻ مٽ زندگيءَ جي قدرت سان ڪاهن بڻيو آهي.

¹⁷ڇالاءِ جو سندس باري ۾ شاهدي ڏني وئي آهي تہ ”تون ملڪيصدق جي سلسلي موجب هميشہ لاءِ ڪاهن آهين.“

¹⁸هڪ طرف، اڳيون حڪم سندس ڪمزوري ۽ بيڪاريءَ سبب هٽايو وڃي ٿو. ¹⁹شريعت ڪنهن بہ شيءِ کي ڪامل نہ ڪيو؛ پر هڪ بهتر اميد آندي وئي آهي، جنهن جي وسيلي اسان اسان جي پيءُ ڏانهن ويجھا ٿيون ٿا. ²⁰هي ڪم قسم کان سواءِ نہ ٿيو، ڇالاءِ جو ٻيا قسم کان سواءِ ڪاهن بڻيا،

²¹پر هو انهيءَ جي قسم سان ڪاهن بڻيو، جنهن کيس چيو تہ ”اسان جي پيءُ قسم کنيو آهي ۽ پنهنجو ارادو نہ بدلائيندو، ’تون هميشہ لاءِ ڪاهن آهين.‘“ ^a a v21 قسم جو ’چوڻ وارو‘ اسان جو پيءُ آهي، جنهن يسوع جي دائمي ڪهانت قائم ڪئي. زبور 110 نئين عهدنامي ۾ سڀ کان وڌيڪ حوالو ڏنل زبور آهي — هر حوالو يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو.

²²انهيءَ ئي حد تائين يسوع هڪ بهتر عهد جو ضامن بڻيو آهي.

²³اڳيان ڪاهن گھڻا هئا، ڇاڪاڻ تہ موت کين پنهنجي منصب تي قائم رهڻ کان روڪيو، ²⁴پر سندس ڪهانت دائمي آهي، ڇاڪاڻ تہ هو هميشہ قائم رهي ٿو. ²⁵تنهنڪري جيڪي سندس وسيلي اسان جي پيءُ وٽ اچن ٿا، تن کي هو پوريءَ طرح بچائي سگھي ٿو، ڇاڪاڻ تہ هو سدائين انهن جي شفاعت ڪرڻ لاءِ جيئرو آهي.

²⁶اهڙو سردار ڪاهن اسان لاءِ مناسب هو: پاڪ، بي عيب، بي داغ، گنھگارن کان الڳ، آسمانن کان مٿانهون ڪيل. ²⁷انهن سردار ڪاهنن جي ابتڙ، کيس روزانو قربانيون پيش ڪرڻ جي ضرورت ناهي — پهرين پنهنجن گناهن لاءِ، پوءِ ماڻهن جي گناهن لاءِ — ڇالاءِ جو هن پاڻ کي پيش ڪري اهو هڪ ئي ڀيرو سڀني لاءِ ڪيو. ²⁸شريعت ڪمزور ماڻهن کي سردار ڪاهن مقرر ڪري ٿي، پر شريعت کان پوءِ آيل قسم جو لفظ فرزند کي مقرر ڪري ٿو، جيڪو هميشہ لاءِ ڪامل ڪيو ويو آهي.