Hebreo 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Ity Melkizedeka ity, mpanjakan’i Salema, mpisorona an’ny Avo Indrindra, Raintsika, dia nitsena an’i Abrahama izay niverina avy nandresy ireo mpanjaka, ary nitso-drano azy. ²Nanome azy ny ampahafolon’ny zavatra rehetra i Abrahama. Ny anarany dia midika hoe, voalohany, mpanjakan’ny fahamarinana, ary avy eo koa mpanjakan’i Salema—izany hoe mpanjakan’ny fiadanana. ³Tsy manana ray, tsy manana reny, tsy manana tantaram-pirazanana, tsy misy fiandohan’ny andro na faran’ny fiainana, fa mitovy amin’ny Zanak’i Raintsika, dia mitoetra ho mpisorona mandrakizay izy.

⁴Diniho izay haben’io lehilahy io: i Abrahama razambe aza dia nanome azy ny ampahafolon’ny babo. ⁵Ireo taranak’i Levy izay lasa mpisorona dia nomen’ny lalàna didy hanangona ny ampahafolo avy amin’ny vahoaka—izany hoe avy amin’ny rahalahiny—na dia avy amin’i Abrahama koa aza izy ireo. ⁶Fa izy kosa, na dia tsy avy amin’ireo aza, dia naka ampahafolo tamin’i Abrahama ary nitso-drano an’ilay nanana ny teny fikasana. ⁷Tsy misy fifandirana mihitsy fa ny lehibe no mitso-drano ny kely. ⁸Amin’ny voalohany, ny ampahafolo dia raisin’ny olona mety maty; amin’ny faharoa kosa, raisin’ilay voalaza ho velona. ⁹Azo lazaina ihany koa fa i Levy, izay mandray ny ampahafolo, dia nandoa izany tamin’ny alalan’i Abrahama, ¹⁰satria mbola tao amin’ny vatan’ny razambeny izy, tamin’ny nihaonan’i Melkizedeka tamin’i Abrahama.

¹¹Raha nahatanteraka ny fisoronana Levita—fa nandray ny lalàna teo ambaniny ny vahoaka—nahoana no mbola nilaina mpisorona hafa, izay araka ny fandaharan’i Melkizedeka, fa tsy nantsoina araka ny fandaharan’i Arona? ¹²Fa rehefa miova ny fisoronana, dia tsy maintsy miova koa ny lalàna. ¹³Fa ilay voalaza amin’izany zavatra izany dia an’ny foko hafa, izay tsy nisy nanompo teo amin’ny alitara na oviana na oviana. ¹⁴Mazava fa avy tamin’i Joda ny Tompontsika; ary tsy nilaza na inona na inona momba ny mpisorona avy amin’io foko io i Mosesy. ¹⁵Ary mbola miharihary kokoa izany rehefa misy mpisorona hafa miseho mitovy amin’i Melkizedeka, ¹⁶izay lasa mpisorona, tsy noho ny lalàna momba ny taranaka araka ny nofo, fa noho ny herin’ny fiainana tsy mety simba.

¹⁷Fa voalaza vavolombelona ny momba Azy hoe: « Mpisorona mandrakizay Ianao, araka ny fandaharan’i Melkizedeka. »

¹⁸Amin’ny lafiny iray, ny didy teo aloha dia esorina noho ny fahalemeny sy ny tsy fahasoany. ¹⁹Tsy nahatanteraka na inona na inona ny lalàna; fa misy fanantenana tsaratsara kokoa napetraka, izay ahafahantsika manatona an’i Raintsika. ²⁰Tsy tsy nisy fianianana izany, fa ireo hafa dia lasa mpisorona tsy nisy fianianana,

²¹fa Izy kosa dia lasa mpisorona tamin’ny fianianana, tamin’ilay niteny Taminy hoe: « Nianiana ny Raintsika ary tsy hanova hevitra, “Mpisorona mandrakizay Ianao.” » ^a a v21 Ilay «niteny» ny fianianana dia i Raintsika, Izay nanorina ny fisoronan’i Jesosy mandrakizay. Ny Salamo 110 no salamo voatonona indrindra ao amin’ny Testamenta Vaovao — samy manondro an’i Jesosy ny fanononana rehetra.

²²Araka izany ihany, i Jesosy no lasa mpiantoka ny fanekena tsaratsara kokoa.

²³Maro ireo mpisorona teo aloha, satria nosakanan’ny fahafatesana tsy hitoetra amin’ny andraikitra, ²⁴fa Izy kosa dia mitana ny fisoronany mandrakizay, satria mitoetra mandrakizay Izy. ²⁵Koa mahavonjy tanteraka ireo manatona an’i Raintsika Aminy Izy, satria velona mandrakariva Izy mba hifona ho an’izy ireo.

²⁶Mpisorona lehibe toy izany no mety ho antsika: masina, tsy misy tsiny, tsy misy loto, nisaraka tamin’ny mpanota, ary nasandratra ambonin’ny lanitra. ²⁷Tsy tahaka ireo mpisorona lehibe ireo Izy, fa tsy mila manatitra fanatitra isan’andro—voalohany ho an’ny fahotan’ny tenany, dia avy eo ho an’ny vahoaka—satria nanao izany indray mandeha ho an’ny rehetra Izy, ka ny tenany no natolony. ²⁸Ny lalàna dia manendry olona malemy ho mpisorona lehibe, fa ny tenin’ny fianianana, izay tonga taorian’ny lalàna, kosa dia manendry ny Zanaka, izay natao tanteraka mandrakizay.