ഇപ്പോൾ അച്ചടിയിൽ

എബ്രായർ 9 FHB Father's Heart Bible™

പിതാവ്യേശുആത്മാവ്
ആദ്യ ഓർഡറിന് 15% കിഴിവ് →
പുസ്തകം

ആദ്യ ഉടമ്പടിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരം

പഴയ കൂടാരത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു പര്യടനം — അതിന്റെ മുറികളും വർഷത്തിലൊരിക്കൽ രക്തവുമായുള്ള പ്രവേശനവും — വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കാൻ വഴിയൊരുക്കുന്നു: ആ വഴിപാടുകൾക്ക് മനസ്സാക്ഷിയെ ശുദ്ധമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ക്രിസ്തു സ്വന്തം രക്തവുമായി ഒരിക്കൽ പ്രവേശിച്ചു. മനുഷ്യർ ഒരിക്കൽ മരിക്കുകയും പിന്നെ ന്യായവിധിയെ നേരിടുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അവൻ അനേകർക്കുവേണ്ടി ഒരിക്കൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

അധ്യായം 9.

ആദ്യ ഉടമ്പടിക്കുപോലും ആരാധനയ്ക്കുള്ള നിയമങ്ങളും ഭൗമികമായ ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കൂടാരം ഒരുക്കപ്പെട്ടു—ആദ്യത്തേത്—അതിൽ നിലവിളക്കും മേശയും സാന്നിധ്യത്തിന്റെ അപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അതു വിശുദ്ധസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടാമത്തെ തിരശ്ശീലയ്ക്കു പിന്നിൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കൂടാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ സ്വർണംകൊണ്ടുള്ള ധൂപപീഠവും മുഴുവനും സ്വർണംകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ പെട്ടകത്തിൽ മന്ന നിറച്ച സ്വർണക്കുടവും മുളച്ച അഹരോന്റെ വടിയും ഉടമ്പടിയുടെ പലകകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനു മുകളിൽ തേജസ്സിന്റെ കെരൂബുകൾ കൃപാസനത്തെ മൂടിനിന്നു—ഇപ്പോൾ നമുക്കു വിവരിക്കാനാകാത്ത കാര്യങ്ങൾ.

ഇപ്രകാരം കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ, പുരോഹിതന്മാർ തങ്ങളുടെ വിശുദ്ധകർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്യകൂടാരത്തിൽ നിരന്തരം പ്രവേശിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ കൂടാരത്തിൽ മഹാപുരോഹിതൻ മാത്രം, വർഷത്തിലൊരിക്കൽ, രക്തവുമായി മാത്രം പ്രവേശിക്കുന്നു; ആ രക്തം തനിക്കുവേണ്ടിയും ജനത്തിന്റെ അറിവില്ലാതെ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അർപ്പിക്കുന്നു. a a v7 മഹാപുരോഹിതൻ വർഷത്തിൽ ഒരേയൊരു ദിവസം—പാപപരിഹാരദിനത്തിൽ—മാത്രമാണ് അതിനകത്തെ അറയിൽ പ്രവേശിച്ചത്; ജനത്തിനും ദൈവത്തിനും ഇടയിൽ കാര്യങ്ങൾ ശരിയാക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്. ആദ്യകൂടാരം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്തോളം വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി ഇതുവരെ വെളിപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇതിനാൽ കാണിച്ചുതരികയായിരുന്നു. ഇത് ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തിനുള്ള ഒരു പ്രതീകമാകുന്നു. ഈ ക്രമീകരണമനുസരിച്ച്, ആരാധകന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ പൂർണമാക്കാൻ കഴിയാത്ത വഴിപാടുകളും യാഗങ്ങളും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ഇവ ഭക്ഷണത്തെയും പാനീയത്തെയും വിവിധ സ്നാനങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ചു മാത്രം—നവീകരണത്തിന്റെ കാലംവരെ ചുമത്തപ്പെട്ട ശാരീരികനിയമങ്ങൾ.

ക്രിസ്തു, ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാപുരോഹിതൻ

എന്നാൽ വന്നുകഴിഞ്ഞ നന്മകളുടെ മഹാപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു വന്നു; കൈകൊണ്ടു നിർമിക്കാത്ത, അതായത് ഈ സൃഷ്ടിയിൽ പെടാത്ത, വലുതും കൂടുതൽ പൂർണവുമായ കൂടാരത്തിലൂടെ അവിടുന്നു വന്നു. ആടുകളുടെയും കാളക്കിടാങ്ങളുടെയും രക്തവുമായിട്ടല്ല, തന്റെ സ്വന്തം രക്തവുമായി അവിടുന്ന് ഒരിക്കലായി വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, നിത്യമായ വീണ്ടെടുപ്പ് നേടി. ആടുകളുടെയും കാളകളുടെയും രക്തവും അശുദ്ധരുടെമേൽ തളിക്കുന്ന പശുക്കിടാവിന്റെ ഭസ്മവും ജഡത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിത്യനായ ആത്മാവിലൂടെ തന്നെത്തന്നെ നിഷ്കളങ്കനായി നമ്മുടെ പിതാവിന് അർപ്പിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം, ജീവനുള്ള പിതാവിനെ സേവിക്കേണ്ടതിന് നിർജീവപ്രവൃത്തികളിൽനിന്നു നമ്മുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ എത്രയധികം ശുദ്ധീകരിക്കും! b b v14 ക്രിസ്തുവിന്റെ പാപപരിഹാരം മൂന്ന് ആളത്വങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തിയാകുന്നു—യേശു തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവ് ആ അർപ്പണം സ്വീകരിക്കുന്നു, നിത്യനായ ആത്മാവ് ആ അർപ്പണത്തെ ഫലപ്രദമാക്കുന്നു. കുരിശ് പിതാവ് പുത്രനെതിരേ നിൽക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി നമ്മുടെ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നതാകുന്നു. ഇക്കാരണത്താൽ അവിടുന്ന് ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായിരിക്കുന്നു: ആദ്യ ഉടമ്പടിയിൻകീഴിലെ അതിക്രമങ്ങളിൽനിന്ന് ഒരു മരണം ജനത്തെ വീണ്ടെടുത്തു; അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ടവർ വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട നിത്യമായ അവകാശം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് തന്നെ. ഒരു വിൽപത്രം ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നിടത്ത്, അത് എഴുതിയവന്റെ മരണം സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. c c v16 ഒരേ വാക്ക് ‘ഉടമ്പടി’ എന്നും ‘വിൽപത്രം’ എന്നും അർഥമാക്കുന്നു; 16-17 വാക്യങ്ങളിൽ ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വിൽപത്രം എന്ന അർഥത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു—ഒരു വ്യക്തി മരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ വിൽപത്രം പ്രാബല്യത്തിൽ വരൂ. ഒരു വിൽപത്രം മരിച്ചവരുടെമേൽ മാത്രമേ സാധുവാകുന്നുള്ളൂ; എന്തെന്നാൽ അത് എഴുതിയവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അതിനു ബലമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആദ്യ ഉടമ്പടിപോലും രക്തംകൂടാതെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടില്ല. മോശ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ എല്ലാ കല്പനകളും സകലജനത്തോടും അറിയിച്ചശേഷം, കാളക്കിടാങ്ങളുടെയും ആടുകളുടെയും രക്തം വെള്ളത്തോടും കടുംചുവപ്പു ചായമുള്ള ആട്ടിൻരോമത്തോടും ഈസോപ്പിനോടുംകൂടെ എടുത്ത്, ചുരുൾതന്നെയും സകലജനത്തെയും തളിച്ച്, “നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങൾക്കായി കല്പിച്ച ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം ഇതാകുന്നു” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

അപ്രകാരംതന്നെ അദ്ദേഹം കൂടാരത്തെയും ആരാധനയ്ക്കുള്ള സകലപാത്രങ്ങളെയും രക്തംകൊണ്ടു തളിച്ചു. വാസ്തവത്തിൽ, ന്യായപ്രമാണം മിക്കവാറും എല്ലാറ്റിനെയും രക്തംകൊണ്ടു ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; രക്തം ചൊരിയാതെ പാപമോചനമില്ല.

അങ്ങനെ സ്വർഗീയവസ്തുക്കളുടെ പകർപ്പുകൾ ഈ കർമങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു, എന്നാൽ സ്വർഗീയവസ്തുക്കൾതന്നെ ഇവയെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ യാഗങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു. എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തു സത്യമായവയുടെ പകർപ്പുകളായ, മനുഷ്യനിർമിതമായ വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിലല്ല പ്രവേശിച്ചത്; മറിച്ച്, നമുക്കുവേണ്ടി ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ പ്രത്യക്ഷനാകേണ്ടതിന് സ്വർഗത്തിൽതന്നെ പ്രവേശിച്ചു. തന്റേതല്ലാത്ത രക്തവുമായി വർഷംതോറും വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന മഹാപുരോഹിതനെപ്പോലെ, തന്നെത്തന്നെ വീണ്ടുംവീണ്ടും അർപ്പിക്കേണ്ടതിനായിരുന്നില്ല അത്. അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കിൽ ലോകസ്ഥാപനംമുതൽ ക്രിസ്തുവിന് പലതവണ കഷ്ടമനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നേനെ. എന്നാൽ അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ യാഗമായി അർപ്പിച്ചു പാപത്തെ നീക്കിക്കളയേണ്ടതിന് യുഗങ്ങളുടെ പരിസമാപ്തിയിൽ ഒരിക്കൽ പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ മരിക്കുവാനും അതിനുശേഷം ന്യായവിധി വരുവാനും മനുഷ്യർക്കു നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അനേകരുടെ പാപങ്ങൾ വഹിക്കേണ്ടതിന് ഒരിക്കൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവും അപ്രകാരം രണ്ടാമതൊരിക്കൽ പ്രത്യക്ഷനാകും—പാപത്തിനുവേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് തന്നെ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് രക്ഷ കൊണ്ടുവരുവാൻ.