Ang Balaan nga Puloy-an sang Nahauna nga Katipan

Ang pagtuytoy sa dumaan nga tolda, sang mga kuwarto kag sang makaisa lang sa isa ka tuig nga pagsulod nga may dugo, nagahanda sang kontrast: ina nga mga hatag indi makapaklaro sang konsensya. Si Cristo nagsulod sing makaisa sa iya kaugalingon nga dugo. Subong nga ang mga tawo nagakamatay sing makaisa kag dayon nagaatubang sa paghukom, ginhalad siya sing makaisa para sa madamo.

Kapitulo 9.

Karon bisan ang nahauna nga katipan may mga pagsulundan sa pagsimba kag may dutan-on nga balaan nga puloy-an. Gintukod ang isa ka tolda—ang nahauna—nga sa sulud sini yara ang tulungtungan sang suga, ang lamesa, kag ang tinapay sang Presensia; ginatawag ini nga Balaan nga Lugar. Sa likod sang ikaduha nga tabil yara ang isa ka tolda nga ginatawag nga Labing Balaan nga Lugar. Yara sa sini ang bulawan nga halaran sang insenso kag ang kaban sang katipan nga ginhaklopan sing bulawan sa bug-os nga palibot, nga sa sulud sini yara ang bulawan nga tibod nga may mana, ang baston ni Aaron nga nagpanalingsing, kag ang mga tapi sang katipan. Sa ibabaw sini, ang mga kerubin sang himaya naglandong sa luklukan sang kalooy—mga butang nga indi naton masaysay sing detalye karon.

Sa amo sini nga paghan-ay sang mga butang, nagasulud sing dalayon ang mga pari sa nahauna nga tolda, nga nagahimo sang ila balaan nga mga katungdanan. Ang labaw nga pari lamang ang nagasulud sa ikaduha nga tolda, makaisa sa isa ka tuig, kag pirme nga may dugo, nga ginahalad para sa iya kaugalingon kag sa mga sala sang katawohan nga nahimo nga wala tuyoa. ^a Paagi sini ginapakita sang Espiritu Santo nga ang dalan pasulud sa mga balaan nga lugar wala pa mahayag samtang nagatindog pa ang nahauna nga tolda. Ini isa ka simbolo para sa karon nga tion. Suno sa sini nga paghan-ay, ginahalad ang mga dulot kag mga halad nga indi makahimo nga himpit sang konsiensia sang nagasimba, kondi nahanungod lamang sa pagkaon, ilimnon, kag sa nanuhaynuhay nga mga paghinaw—mga pagsulundan sa lawas nga ginpatuman tubtub sa tion sang pagbag-o.

Si Cristo, ang Mas Daku nga Labaw nga Pari

Apang nag-abut si Cristo bilang labaw nga pari sang maayo nga mga butang nga nag-abut na, paagi sa mas daku kag mas himpit nga tolda nga wala hinimo sang mga kamot, buot silingon, indi sini nga tinuga. Nagsulud sia sa balaan nga puloy-an makaisa para sa tanan, indi paagi sa dugo sang mga kanding kag mga tinday nga baka kondi paagi sa iya kaugalingon nga dugo, kag naangkon niya ang pagtubos nga walay katapusan. Kay kon ang dugo sang mga kanding kag mga toro, kag ang abo sang dumalaga nga baka nga ginwisik sa mga mahigko, nagapabalaan para sa paghinlo sang unod, daw ano pa gid nga ang dugo ni Cristo, nga paagi sa Espiritu nga walay katapusan naghalad sang iya kaugalingon nga walay kasawayan sa aton Amay, magatinlo sang aton konsiensia gikan sa patay nga mga buhat agud magserbi kita sa buhi nga Amay? ^b Tungud sini nagapataliwala sia sang bag-ong katipan: may isa ka kamatayon nga nagtubos sa katawohan gikan sa mga paglapas sa idalum sang nahauna nga katipan, agud nga ang mga ginpanawag magbaton sang ginsaad nga panublion nga walay katapusan. Kay kon may testamento, kinahanglan mapamatud-an ang kamatayon sang naghimo sini. ^c Kay ang testamento may bili lamang sa mga patay, bangud wala ini sing gahum samtang buhi pa ang naghimo sini. Gani bisan ang nahauna nga katipan wala ginsugdan nga wala sing dugo. Sang mahatag na ni Moises ang tagsa ka sugo sang kasuguan sa tanan nga katawohan, ginkuha niya ang dugo sang mga tinday nga baka kag mga kanding, upod ang tubig, pula nga delana, kag hisopo, kag ginwisikan niya ang libro mismo kag ang tanan nga katawohan, nga nagasiling, “Ini ang dugo sang katipan nga ginsugo sang aton Amay para sa inyo.”

Sing amo man, ginwisikan niya sing dugo ang tolda kag ang tanan nga gamit sa pagsimba. Sa matuud, halos tanan nga butang ginatinlo sang kasuguan paagi sa dugo; kag kon wala sing pag-ula sang dugo, wala sing kapatawaran.

Busa kinahanglan nga matinlo ang mga kopya sang langitnon nga mga butang paagi sini nga mga rito, apang ang langitnon nga mga butang mismo paagi sa mas maayo nga mga halad sang sa sini. Kay wala magsulud si Cristo sa mga balaan nga lugar nga hinimo sang tawo, nga mga kopya lamang sang matuud, kondi sa langit mismo, agud magpakita sia karon sa atubangan sang aton Amay para sa aton. Indi agud halaron niya ang iya kaugalingon sing liwat-liwat, subong sang labaw nga pari nga nagasulud sa mga balaan nga lugar tuigtuig nga may dugo nga indi iya. Kay kon indi, kinahanglan kuntani nga mag-antus si Cristo sing madamo nga beses kutob sang pagtukod sang kalibutan. Apang nagpakita sia makaisa lamang, sa kataluktukan sang mga katuigan, agud dulaon ang sala paagi sa paghalad sang iya kaugalingon. Kag subong nga gintalana sa mga tawo nga mapatay sing makaisa, kag human sini magaabut ang paghukom, amo man si Cristo, nga ginhalad sing makaisa agud dalhon ang mga sala sang madamo, magapakita sing ikaduha nga beses—indi tungud sa sala, kondi agud dalhon ang kaluwasan sa mga nagahulat sa iya nga may kahanguyo.

Mga nota sa idalom

^aHebreo 9:7 — Makaisa lamang sa isa ka tuig nagasulud ang labaw nga pari sa pinakasulud nga hulot — sa Adlaw sang Pagbayad sang Sala — agud husayon ang kahimtangan sa tunga sang katawohan kag sang Dios.
^bHebreo 9:14 — Ang pagbayad ni Cristo sa sala buhat sang tatlo ka Persona — ginahalad ni Jesus ang iya kaugalingon, ginabaton sang aton Amay ang halad, kag ginahimo sang Espiritu nga walay katapusan nga mabisa ang halad. Ang krus indi ang Amay nga nagabatok sa Anak, kondi ang aton Amay, ang Anak, kag ang Espiritu Santo nga nagahimo nga tingob agud luwason kita.
^cHebreo 9:16 — Ang amo man nga tinaga nagakahulugan sang ‘katipan’ kag sang ‘testamento’; sa bersikulo 16–17 ginagamit sang manunulat ang kahulugan nga testamento — ang testamento nagaepekto lamang kon mapatay ang tawo.