ଏବ୍ରୀ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ପ୍ରଥମ ନିୟମର ମଧ୍ୟ ଉପାସନା ନିମନ୍ତେ ବିଧିବିଧାନ ଓ ଏକ ପାର୍ଥିବ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଥିଲା। ²ଗୋଟିଏ ତମ୍ବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା—ପ୍ରଥମଟି—ଯହିଁରେ ଦୀପରୁଖା, ମେଜ ଓ ଦର୍ଶନୀୟ ରୁଟି ଥିଲା; ଏହା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବୋଲି କଥିତ। ³ଦ୍ଵିତୀୟ ବିତାନର ପଛରେ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବୋଲି କଥିତ ଏକ ତମ୍ବୁ ଥିଲା। ⁴ସେଥିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଧୂପବେଦି ଓ ଚାରିଆଡ଼େ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଣ୍ଡିତ ନିୟମ-ସିନ୍ଦୁକ ଥିଲା, ଯହିଁରେ ମାନ୍ନାପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ହାରୋଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଯଷ୍ଟି ପଲ୍ଲବିତ ହୋଇଥିଲା ତାହା, ଓ ନିୟମର ଫଳକ ଥିଲା। ⁵ତହିଁ ଉପରେ ମହିମାର କିରୂବମାନେ ଅନୁଗ୍ରହ-ଆସନକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଥିଲେ—ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏବେ ବିବରଣୀ ଦେଇ ପାରୁ ନାହୁଁ।

⁶ଏହିପରି ଆୟୋଜନ ହୋଇଥିବାରୁ ଯାଜକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାଧନ କରୁ କରୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରଥମ ତମ୍ବୁ ଭିତରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ⁷କେବଳ ମହାଯାଜକ ବର୍ଷକୁ ଥରେ, ସର୍ବଦା ରକ୍ତ ଘେନି, ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ଅଜ୍ଞାନକୃତ ପାପ ନିମନ୍ତେ ତାହା ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ଦ୍ଵିତୀୟ ତମ୍ବୁ ଭିତରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ^a a v7 ମହାଯାଜକ ବର୍ଷକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦିନ—ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିବସରେ—ଲୋକମାନଙ୍କ ଓ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁ ଠିକ୍ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସର୍ବାନ୍ତରସ୍ଥ କକ୍ଷ ଭିତରକୁ ଯାଉଥିଲେ। ⁸ଏତଦ୍ଵାରା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଏହା ଦେଖାଉଥିଲେ ଯେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଥମ ତମ୍ବୁ ବିଦ୍ୟମାନ ଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ-ପଥ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ⁹ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ନିମନ୍ତେ ଏକ ରୂପକ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ଯେଉଁ ଉପହାର ଓ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଏ, ତାହା ଉପାସକର ବିବେକକୁ ସିଦ୍ଧ କରି ପାରେ ନାହିଁ, ¹⁰ମାତ୍ର ତାହା କେବଳ ଭୋଜନ, ପାନ ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ବିଷୟକ—ସଂସ୍କାରର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରୋପିତ ଶାରୀରିକ ବିଧିବିଧାନ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ମହତ୍ତର ମହାଯାଜକ

¹¹କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି, ତହିଁର ମହାଯାଜକ ହୋଇ ଆସି, ହସ୍ତକୃତ ନୁହେଁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ନୁହେଁ, ଏପରି ମହତ୍ତର ଓ ଅଧିକ ସିଦ୍ଧ ତମ୍ବୁ ଦେଇ, ¹²ଛେଳି ଓ ବାଛୁରିର ରକ୍ତ ଘେନି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆପଣା ରକ୍ତ ଘେନି ଅନନ୍ତ ମୁକ୍ତି ସାଧନ କରି ଏକାଥରକେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ¹³କାରଣ ଯଦି ଛେଳି ଓ ବୃଷର ରକ୍ତ, ପୁଣି ଅଶୁଚି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସିଞ୍ଚିତ ଗୋବତ୍ସାର ଭସ୍ମ ଶାରୀରିକ ଶୁଚିତା ନିମନ୍ତେ ପବିତ୍ର କରେ, ¹⁴ତେବେ ଯେଉଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆପଣାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବଳିରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ରକ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ସେବା କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୃତ କର୍ମରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିବେକକୁ କେତେ ଅଧିକ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଚି କରିବ! ^b b v14 ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ତିନି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ—ଯୀଶୁ ଆପଣାକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହି ନୈବେଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଆଉ ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା ସେହି ନୈବେଦ୍ୟକୁ ସଫଳ କରନ୍ତି। କ୍ରୁଶ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ପୁତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଏକସଙ୍ଗେ କାର୍ଯ୍ୟ। ¹⁵ଏହି କାରଣରୁ ସେ ଏକ ନୂତନ ନିୟମର ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଟନ୍ତି: ଗୋଟିଏ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରଥମ ନିୟମ ଅଧୀନରେ କୃତ ଅପରାଧରୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଅଛି, ଯେପରି ଆହୂତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଅନନ୍ତ ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ¹⁶କାରଣ ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର ଥାଏ, ସେଠାରେ ତହିଁର କାରକର ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରମାଣିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ^c c v16 ସମାନ ଶବ୍ଦ 'ନିୟମ' ଓ 'ଇଚ୍ଛାପତ୍ର / ବସୀୟତ୍‍ନାମା' ଉଭୟକୁ ବୁଝାଏ; ୧୬-୧୭ ପଦରେ ଲେଖକ ଇଚ୍ଛାପତ୍ରର ଅର୍ଥ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଇଚ୍ଛାପତ୍ର କେବଳ ବ୍ୟକ୍ତିର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ। ¹⁷କାରଣ ଇଚ୍ଛାପତ୍ର କେବଳ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟରେ ବୈଧ ଅଟେ, ଯେହେତୁ ତହିଁର କାରକ ଜୀବିତ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର କୌଣସି ଶକ୍ତି ନ ଥାଏ। ¹⁸ଏଣୁ ପ୍ରଥମ ନିୟମ ସୁଦ୍ଧା ରକ୍ତ ବିନା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ¹⁹ମୋଶା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଜ୍ଞା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଲା ଉତ୍ତାରେ, ସେ ଜଳ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ମେଷଲୋମ ଓ ଏଜୋବ ସହିତ ବାଛୁରି ଓ ଛେଳିର ରକ୍ତ ଘେନି, ପୁସ୍ତକ ସ୍ଵୟଂ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉଭୟ ଉପରେ ସିଞ୍ଚନ କରି, ²⁰କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ନିୟମ ଆଜ୍ଞା କଲେ, ଏହା ତହିଁର ରକ୍ତ।”

²¹ସେହିପରି ସେ ତମ୍ବୁ ଓ ଉପାସନାର ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ଉପରେ ରକ୍ତ ସିଞ୍ଚନ କଲେ। ²²ବସ୍ତୁତଃ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ରକ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଶୁଚି କରାଯାଏ; ଆଉ ରକ୍ତପାତ ବିନା କ୍ଷମା ହୁଏ ନାହିଁ।

²³ଅତଏବ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବିଷୟର ଏହି ପ୍ରତିରୂପଗୁଡ଼ିକ ଏହିସବୁ ବିଧି ଦ୍ଵାରା ଶୁଚି କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବିଷୟ ସ୍ଵୟଂ ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବଳିଦାନ ଦ୍ଵାରା ଶୁଚି କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା। ²⁴କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହସ୍ତକୃତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଅର୍ଥାତ୍ ସତ୍ୟ ବିଷୟର ପ୍ରତିରୂପ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ ନ କରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗ ସ୍ଵୟଂ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ²⁵ଆଉ ଯେପରି ମହାଯାଜକ ପର-ରକ୍ତ ଘେନି ବର୍ଷକୁ ଥରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଭିତରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଆପଣାକୁ ବାରମ୍ବାର ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ। ²⁶ନୋହିଲେ ଜଗତର ପତ୍ତନ ସମୟଠାରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନେକ ଥର ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଆନ୍ତା। ତାହା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେ ଆପଣାକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇ ପାପ ଲୋପ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯୁଗସମୂହର ପରିସମାପ୍ତିରେ ଏକାଥର ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ²⁷ଆଉ ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥରେ ମରିବା, ଆଉ ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ବିଚାର, ଏହା ନିରୂପିତ ଅଛି, ²⁸ସେହିପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଅନେକଙ୍କ ପାପ ବହନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏକାଥର ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହୋଇ, ପାପ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଆଗ୍ରହରେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପରିତ୍ରାଣ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ।