Ayeuna parantos aya citakanana

Kajadian 50 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Yusup Ngamakamkeun Ramana

Mesir ngabelasungkawaan Yakub tujuh puluh poé, sarta iring-iringan nagara mawa manéhna ka Kanaan. Sanggeus bapana teu aya, sadulur-sadulur sieun dibales sarta ngarang wasiat bapana samémeh maot. Yusup ceurik sarta ngajawab: aranjeun niat jahat, Rama urang niat hadé, sarta kuring bakal nyumponan kabutuhan aranjeun.

Pasal 50.

Yusup tuluy nyuuh kana beungeut ramana bari ceurik, sarta nyium anjeunna. Geus kitu Yusup marentah ka para tabib nu ngawulaan anjeunna sangkan ngabalsem ramana. Nya para tabib teh ngabalsem Israil. Pikeun eta perelu opat puluh poe, nya eta waktu nu ilahar pikeun ngabalsem. Urang Mesir midangdam ka anjeunna tujuh puluh poe lilana.

Sanggeus liwat poe-poe pisedih, Yusup nyarita ka kulawarga Piraon, “Upami abdi kenging kawelas ti aranjeun, mugi aranjeun kersa nguningakeun ka Piraon: Bapa abdi parantos nyumpah ka abdi, ‘Ajal kami geus deukeut; kubur kami di pajaratan nu ku kami geus digali pikeun sorangan di tanah Kanaan.’ Nu matak, mugi abdi ayeuna diwidian angkat ngamakamkeun bapa abdi, saparantosna abdi bakal wangsul deui.”

Tuluy Piraon ngawaler, “Bral geura indit, kubur bapa maneh, sakumaha anjeunna geus nyumpah ka maneh.”

Yusup tuluy angkat pikeun ngamakamkeun ramana. Marengan anjeunna, milu sakabeh ponggawa Piraon, para kokolot kulawargana, jeung sakabeh kokolot tanah Mesir, katut sakabeh kulawarga Yusup, dulur-dulurna, sarta kulawarga ramana. Ngan barudak maranehna, domba jeung sapina, nu ditinggalkeun di tanah Gosen. Milu deuih kareta-kareta perang jeung pasukan kuda. Jadi eta rombongan teh kacida gedena. Sanggeus narepi ka pangirikan Atad, di peuntaseun Walungan Yordan, maranehna midangdam di dinya kalawan tarik jeung kacida sedihna. Yusup nyepeng tujuh poe pisedih pikeun ramana. Waktu urang pribumi, nya eta urang Kanaan, nenjo pidangdam di pangirikan Atad, maranehna ngaromong, “Ieu mah pidangdam nu kacida peurihna ti urang Mesir.” Ku sabab eta eta tempat teh dingaranan Abel-Misraim; perenahna di peuntaseun Walungan Yordan. a a v11 Abel-Misraim hartina ‘pidangdam urang Mesir’ — urang Kanaan ngaranan eta tempat ku sabab pidangdam gede nu disaksian ku maranehna di dinya. Nya para putrana ngalaksanakeun pikeun anjeunna sakumaha nu geus diparentahkeun ka maranehna. Para putrana mawa anjeunna ka tanah Kanaan sarta ngamakamkeun anjeunna di guha di tegal Makpela, nu ku Ibrahim geus dibeuli ti Epron urang Het pikeun jadi pajaratan, nu nyanghareup ka Mamre. Sanggeus ngamakamkeun ramana, Yusup wangsul deui ka Mesir jeung dulur-dulurna sarta sakabeh nu geus marengan anjeunna ngamakamkeun ramana.

Kasieun Lawas Dulur-dulur Yusup

Dulur-dulur Yusup, ningali bapana parantos maot, pok ngaromong, “Kumaha lamun Yusup mikaceuceub ka urang tuluy males sagala kajahatan nu geus dipigawe ku urang ka anjeunna?” Ku sabab eta maranehna ngirim beja ka Yusup, ungelna, “Rama anjeun parantos maparin parentah kieu samemeh anjeunna tilar dunya: Bejakeun ka Yusup: ‘Hampura kalepatan jeung dosa dulur-dulur maneh — maranehna geus milampah jahat ka maneh.’ Ayeuna mugi hampura kalepatan abdi-abdi Allahna bapa anjeun.” Yusup ceurik waktu maranehna cacarita ka anjeunna. Dulur-dulurna oge daratang terus nyaruuh di payuneun anjeunna, pok ngaromong, “Tingali, abdi sadaya teh jadi abdi anjeun.” Tapi waler Yusup ka maranehna, “Ulah sarieun, na kami ieu dina kalungguhan Rama urang? Maraneh baroga maksud jahat ka kami, tapi Rama urang ngersakeun eta jadi kahadean, pikeun nyalametkeun nyawa jalma loba, sakumaha nu kajadian ayeuna. Ku kituna, ulah sarieun; kami anu bakal nyukupan kaperluan maraneh jeung anak-anak maraneh.” Kitu anjeunna ngalilipur maranehna, bari nyarios anu ngareugreugkeun hatena.

Taun-taun Pamungkas Yusup

Yusup terus matuh di Mesir, anjeunna sareng kulawarga ramana. Yusup hirup nepi ka yuswa 110 taun. Yusup ningali anak incu Epraim nepi ka turunan katilu. Anak-anak Makir putra Menase oge dilahirkeun dina lahunan Yusup. b b v23 Nempatkeun orok nu kakara lahir dina lahunan hiji karuhun teh tanda baheula pikeun ngangkat anak jeung ngaku kulawarga — Yusup sacara resmi ngaku ieu barudak jadi anak-anakna sorangan. Yusup saur ka dulur-dulurna, “Ajal kami geus deukeut, tapi Rama urang tangtu bakal sumping nulungan maraneh sarta ngaluarkeun maraneh ti ieu tanah ka tanah nu ku Mantenna geus disumpahkeun ka Ibrahim, ka Ishak, jeung ka Yakub.” c c v24 Ucapan Yusup di ahir hirupna nunjuk ka hareup kana Budalan — Rama urang moal ngantep putra-putra-Na dina pangjajahan; Mantenna sumping pikeun mawa maranehna balik ka lemburna. Geus kitu Yusup nyumpahan putra-putra Israil, “Rama urang tangtu bakal sumping nulungan maraneh; bawa tulang-taleng kami ti dieu.” Yusup tilar dunya dina yuswa 110 taun. Anjeunna dibalsem tuluy disimpen dina peti di Mesir.