ઉત્પત્તિ 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹યૂસફ પોતાના પિતાના ચહેરા પર નમી પડ્યા, તેમના પર રડ્યા અને તેમને ચુંબન કર્યું. ²પછી યૂસફે પોતાની સેવા કરનાર વૈદોને પોતાના પિતાના શબમાં સુગંધી મસાલા ભરવાની આજ્ઞા કરી. તેથી વૈદોએ ઇઝરાયલના શબમાં મસાલા ભર્યા. ³આ માટે ચાળીસ દિવસ જોઈતા હતા, કેમ કે શબ સાચવવાનો સામાન્ય સમય એટલો જ હતો; મિસરીઓ તેમને માટે સિત્તેર દિવસ રડ્યા.

⁴જ્યારે તેમના શોકના દિવસો વીતી ગયા, ત્યારે યૂસફે ફારુનના કુટુંબને કહ્યું, “જો તમારી દૃષ્ટિમાં મારા પર કૃપા થઈ હોય, તો કૃપા કરીને ફારુનને કહો: ⁵મારા પિતાએ મને સમ ખવડાવ્યા હતા કે ‘હું મરી રહ્યો છું; કનાનમાં મેં પોતાને માટે ખોદેલી કબરમાં મને દફનાવજે.’ તો હવે કૃપા કરીને મને જવા દો, જેથી હું મારા પિતાને દફનાવું, પછી પાછો આવીશ.”

⁶ફારુને કહ્યું, “તારા પિતાએ તને જેમ સમ ખવડાવ્યા, તેમ જઈને તારા પિતાને દફનાવ.”

⁷યૂસફ પોતાના પિતાને દફનાવવા ગયા; તેમની સાથે ફારુનના સર્વ ચાકરો, તેના કુટુંબના વડીલો અને મિસર દેશના સર્વ વડીલો ગયા, ⁸તથા યૂસફનું આખું કુટુંબ, તેમના ભાઈઓ અને તેમના પિતાનું કુટુંબ ગયાં. ફક્ત તેમનાં બાળકો, ઘેટાંબકરાં અને જાનવરો ગોશેન દેશમાં રહી ગયાં. ⁹રથો તથા ઘોડેસવારો પણ તેમની સાથે ગયા. એ ઘણો મોટો સમુદાય હતો. ¹⁰તેઓ યર્દનની પેલે પાર આટાદના ખળા પાસે આવ્યા, અને ત્યાં મોટા તથા અતિશય ભારે વિલાપ સાથે શોક કર્યો; યૂસફે પોતાના પિતાને માટે સાત દિવસ શોક પાળ્યો. ¹¹જ્યારે તે દેશના રહેવાસી કનાનીઓએ આટાદના ખળા પાસેનો શોક જોયો, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, “આ તો મિસરીઓનો કારમો શોક છે.” તેથી તે જગ્યાનું નામ આબેલ-મિસ્રાઈમ પડ્યું; તે યર્દનની પેલે પાર છે. ^a a v11 આબેલ-મિસ્રાઈમ એટલે “મિસરનો શોક” — કનાનીઓએ ત્યાં જે મોટો વિલાપ જોયો તેને માટે તેઓએ તે જગ્યાને એ નામ આપ્યું. ¹²જેમ તેમણે પોતાના પુત્રોને આજ્ઞા કરી હતી, તેમ તેઓએ તેમને માટે કર્યું. ¹³તેમના પુત્રો તેમને કનાન દેશમાં લઈ ગયા અને માખ્પેલાહના ખેતરની ગુફામાં તેમને દફનાવ્યા; એ ખેતર ઇબ્રાહિમે કબરસ્તાન તરીકે હિત્તી એફ્રોન પાસેથી ખરીદ્યું હતું, જે મામરેની સામે છે. ¹⁴પોતાના પિતાને દફનાવ્યા પછી, યૂસફ પોતાના ભાઈઓ અને પોતાના પિતાને દફનાવવા તેમની સાથે ગયેલા સર્વની સાથે મિસરમાં પાછા આવ્યા.

ભાઈઓનો જૂનો ભય

¹⁵યૂસફના ભાઈઓએ પોતાના પિતા મરણ પામ્યા છે એ જોઈને કહ્યું, “કદાચ યૂસફ આપણો દ્વેષ કરે અને આપણે તેમનું જે ભૂંડું કર્યું તે બધાનો બદલો આપણને વાળે તો?” ¹⁶તેથી તેઓએ યૂસફને સંદેશો મોકલ્યો કે, “તમારા પિતાએ મરણ પહેલાં આ આજ્ઞા આપી હતી: ¹⁷યૂસફને કહેજો: ‘કૃપા કરીને તારા ભાઈઓનો અપરાધ અને પાપ માફ કર—તેઓએ તારું ભૂંડું કર્યું હતું.’ હવે કૃપા કરીને તમારા પિતાના ઈશ્વરના સેવકોનો અપરાધ માફ કરો.” જ્યારે તેઓ યૂસફ સાથે આ બોલ્યા, ત્યારે તે રડ્યા. ¹⁸તેમના ભાઈઓ પણ આવ્યા અને તેમની આગળ પડ્યા અને કહ્યું, “જુઓ, અમે તમારા ચાકર છીએ.” ¹⁹પણ યૂસફે તેઓને કહ્યું, “ગભરાશો નહિ, કેમ કે શું હું આપણા પિતાની જગ્યાએ છું? ²⁰તમે તો મારી વિરુદ્ધ ભૂંડું ધાર્યું હતું, પણ આપણા પિતાએ તેને સારા માટે ધાર્યું, જેથી ઘણા લોકોના જીવ બચે, જેમ આજે થઈ રહ્યું છે તેમ. ²¹તો હવે ગભરાશો નહિ; હું તમારી અને તમારાં બાળકોની સંભાળ રાખીશ.” આમ તેમણે તેઓના હૃદયને સ્પર્શે એવી વાત કરીને તેઓને દિલાસો આપ્યો.

યૂસફનાં છેલ્લાં વર્ષો

²²આમ યૂસફ પોતે તથા પોતાના પિતાનું કુટુંબ મિસરમાં રહ્યા. યૂસફ એકસો દસ વર્ષ જીવ્યા. ²³યૂસફે એફ્રાઇમનાં સંતાન ત્રીજી પેઢી સુધી જોયાં; મનાશ્શાના પુત્ર માખીરનાં સંતાન પણ યૂસફના ઘૂંટણ પર જન્મ્યાં. ^b b v23 નવજાત બાળકને કુળપિતાના ઘૂંટણ પર મૂકવું એ દત્તક લેવાની તથા પોતાપણાની પ્રાચીન નિશાની હતી — યૂસફ આ બાળકોને વિધિવત્ રીતે પોતાનાં ગણી રહ્યા હતા. ²⁴યૂસફે પોતાના ભાઈઓને કહ્યું, “હું મરી રહ્યો છું, પણ આપણા પિતા જરૂર આવીને તમારી મદદ કરશે અને તમને આ દેશમાંથી કાઢીને, જે દેશ વિષે તેમણે ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક તથા યાકૂબની આગળ સમ ખાધા હતા, તે દેશમાં લઈ જશે.” ^c c v24 યૂસફના મરણ સમયના શબ્દો નિર્ગમન તરફ નજર કરે છે — આપણા પિતા પોતાનાં બાળકોને ગુલામીમાં રહેવા દેતા નથી; તે તેઓને ઘેર પાછાં લાવવા આવે છે. ²⁵પછી યૂસફે ઇઝરાયલના પુત્રોને સમ ખવડાવ્યા: “આપણા પિતા જરૂર આવીને તમારી મદદ કરશે; ત્યારે અહીંથી મારાં હાડકાં લઈ જજો.” ²⁶યૂસફ એકસો દસ વર્ષની ઉંમરે મરણ પામ્યા. તેઓએ તેમના શબમાં સુગંધી મસાલા ભર્યા અને મિસરમાં તેમને એક શબપેટીમાં મૂક્યા.