50 1 யோசேப்பு தன் தகப்பனுடைய முகத்தின்மேல் விழுந்து, அவனுக்காக அழுது, அவனை முத்தமிட்டான். 2 பின்பு யோசேப்பு தனக்குப் பணிவிடைசெய்த வைத்தியர்களைத் தன் தகப்பனுடைய சரீரத்தை நறுமணத் தைலமிட்டுப் பதப்படுத்தும்படி கட்டளையிட்டான். அப்படியே வைத்தியர்கள் இஸ்ரவேலைப் பதப்படுத்தினார்கள். 3 அதற்கு நாற்பது நாட்கள் தேவைப்பட்டன, ஏனெனில் பதப்படுத்துவதற்கு அவ்வளவு நாட்கள் தேவை. எகிப்தியர் அவனுக்காக எழுபது நாட்கள் அழுதார்கள்.
4 துக்கநாட்கள் முடிந்தபோது, யோசேப்பு பார்வோனுடைய குடும்பத்தாரோடே பேசி, “உங்கள் கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைத்ததானால், பார்வோனிடத்தில் தயவுசெய்து சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால், 5 ‘என் தகப்பன் என்னை ஆணையிட்டு, “இதோ, நான் மரணமடையப்போகிறேன்; கானான் தேசத்தில் நான் எனக்கென்று வெட்டிவைத்த கல்லறையிலே என்னை அடக்கம்பண்ணு” என்று சொன்னார். ஆகையால், தயவுசெய்து நான் போய் என் தகப்பனை அடக்கம்பண்ணி, திரும்பிவருகிறேன்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றான்.
6 அப்பொழுது பார்வோன்: “உன் தகப்பன் உன்னை ஆணையிட்டபடியே, நீ போய் அவரை அடக்கம்பண்ணு” என்றான்.
7 அப்படியே யோசேப்பு தன் தகப்பனை அடக்கம்பண்ணப் போனான். அவனோடேகூடப் பார்வோனுடைய ஊழியக்காரர் யாவரும், அவனுடைய குடும்பத்தின் மூப்பர்களும், எகிப்துதேசத்தின் மூப்பர்கள் அனைவரும், 8 யோசேப்பின் குடும்பத்தார் யாவரும், அவனுடைய சகோதரரும், அவனுடைய தகப்பனுடைய குடும்பத்தாரும் போனார்கள். அவர்களுடைய குழந்தைகளையும், ஆடுகளையும், மாடுகளையும் மாத்திரம் கோசேன் நாட்டிலே விட்டுவைத்தார்கள். 9 இரதங்களும் குதிரைவீரர்களும் அவனோடேகூடப் போனார்கள். அது மிகவும் பெரிய கூட்டமாயிருந்தது. 10 அவர்கள் யோர்தானுக்கு அப்பாலிருக்கிற ஆத்தாத் என்னும் போரடிக்கிற களத்திற்கு வந்தபோது, அங்கே மிகவும் பெரிதும் கசப்புமான புலம்பலோடே புலம்பினார்கள்; யோசேப்பு தன் தகப்பனுக்காக ஏழுநாள் துக்கங்கொண்டாடினான். 11 அத்தேசத்தின் குடிகளாகிய கானானியர் ஆத்தாத் என்னும் களத்தில் நடந்த துக்கத்தைக் கண்டபோது, “இது எகிப்தியருடைய கசப்பான துக்கம்” என்றார்கள். ஆகையால் அந்த இடத்திற்கு ஆபேல்மிஸ்ராயீம் என்று பேரிடப்பட்டது; அது யோர்தானுக்கு அப்பாலிருக்கிறது. a a v11 ஆபேல்மிஸ்ராயீம் என்றால் “எகிப்தின் துக்கம்” என்று அர்த்தம் — கானானியர் அங்கே கண்ட மகா புலம்பலை முன்னிட்டு அந்த இடத்திற்கு அவர்கள் இப்பேரிட்டார்கள். 12 அவன் தன் குமாரருக்குக் கட்டளையிட்டபடியே அவர்கள் அவனுக்குச் செய்தார்கள்; 13 அவனுடைய குமாரர் அவனைக் கானான் தேசத்திற்குக் கொண்டுபோய், மம்ரேக்கு எதிரே இருக்கிற மக்பேலா என்னும் நிலத்திலுள்ள குகையிலே அவனை அடக்கம்பண்ணினார்கள்; அந்த நிலத்தை ஆபிரகாம் ஏத்தியனாகிய எப்பெரோனிடத்தில் கல்லறைச் சொந்தமாக விலைக்கு வாங்கியிருந்தான். 14 யோசேப்பு தன் தகப்பனை அடக்கம்பண்ணினபின்பு, அவனும் அவனுடைய சகோதரரும், அவனுடைய தகப்பனை அடக்கம்பண்ண அவனோடேகூடப் போயிருந்த யாவரும் எகிப்துக்குத் திரும்பிவந்தார்கள்.
சகோதரரின் பழைய பயம்
15 யோசேப்பின் சகோதரர் தங்கள் தகப்பன் மரித்துப்போனதைக் கண்டபோது, “ஒருவேளை யோசேப்பு நம்மைப் பகைத்து, நாம் அவனுக்குச் செய்த எல்லாத் தீமைக்காகவும் நமக்குப் பதிலளிப்பானோ” என்றார்கள். 16 ஆகையால் அவர்கள் யோசேப்பினிடத்தில் ஆள் அனுப்பி, “உன் தகப்பன் மரணமடையுமுன்னே கட்டளையிட்டதாவது: 17 ‘யோசேப்பினிடத்தில் நீ சொல்லவேண்டியது: உன் சகோதரர் உனக்குத் தீமைசெய்தபடியால், அவர்களுடைய மீறுதலையும் அவர்களுடைய பாவத்தையும் தயவுசெய்து மன்னித்துவிடு.’ இப்போதும், உன் தகப்பனுடைய பிதாவானவரின் ஊழியக்காரராகிய எங்கள் மீறுதலைத் தயவுசெய்து மன்னியும்” என்றார்கள். அவர்கள் தன்னோடே பேசினபோது யோசேப்பு அழுதான். 18 அவனுடைய சகோதரரும் வந்து அவனுக்கு முன்பாக விழுந்து, “இதோ, நாங்கள் உமக்கு அடிமைகள்” என்றார்கள். 19 அதற்கு யோசேப்பு அவர்களை நோக்கி: “பயப்படாதேயுங்கள்; நான் எங்கள் பிதாவின் ஸ்தானத்தில் இருக்கிறேனோ? 20 நீங்கள் எனக்கு விரோதமாகத் தீமையை நினைத்தீர்கள்; எங்கள் பிதாவோ, இந்நாளில் நடக்கிறபடி அநேக ஜனங்களின் ஜீவனைக் காப்பாற்றும்படி, அதை நன்மையாக்கும்படி நினைத்தார். b b v20 யோசேப்பு எங்கள் பிதாவை மீட்பராகக் குறிப்பிடுகிறான் — அவர் தன் சகோதரரின் தீமையை எடுத்து, அதை அநேகருடைய ஜீவனைக் காப்பாற்றும் நன்மையாக நெய்தார். 21 ஆகையால் பயப்படாதேயுங்கள்; நான் உங்களையும் உங்கள் பிள்ளைகளையும் பராமரிப்பேன்” என்று சொல்லி, அவர்களை ஆற்றி, அவர்களுடைய இருதயத்தோடே பேசினான்.
யோசேப்பின் கடைசி ஆண்டுகள்
22 யோசேப்பும் அவனுடைய தகப்பனுடைய குடும்பத்தாரும் எகிப்திலே தங்கினார்கள். யோசேப்பு நூற்றுப்பத்து வருஷம் உயிரோடிருந்தான். 23 யோசேப்பு எப்பிராயீமுடைய மூன்றாம் தலைமுறைப் பிள்ளைகளைக் கண்டான். மனாசேயின் குமாரனாகிய மாகீரின் பிள்ளைகளும் யோசேப்பின் முழங்கால்களின்மேல் பிறந்தார்கள். c c v23 புதிதாய்ப் பிறந்த குழந்தையை முற்பிதாவின் முழங்கால்களின்மேல் வைப்பது தத்தெடுத்தலையும் உரிமையையும் குறிக்கும் பூர்வகால அடையாளச் செயலாகும் — யோசேப்பு இந்தப் பிள்ளைகளைத் தன் சொந்தப் பிள்ளைகளாக முறைப்படி உரிமைகொண்டாடினான். 24 பின்பு யோசேப்பு தன் சகோதரரை நோக்கி: “நான் மரணமடையப்போகிறேன்; ஆனாலும் எங்கள் பிதா நிச்சயமாய் உங்களைச் சந்தித்து உதவிசெய்து, இந்த தேசத்திலிருந்து அவர் ஆபிரகாமுக்கும் ஈசாக்குக்கும் யாக்கோபுக்கும் ஆணையிட்டுக்கொடுத்த தேசத்திற்கு உங்களைக் கொண்டுபோவார்” என்றான். d d v24 யோசேப்பின் மரணகால வார்த்தைகள் யாத்திராகமனத்தை நோக்கிப் பார்க்கின்றன — எங்கள் பிதா தம் பிள்ளைகளை அடிமைத்தனத்தில் விட்டுவிடுவதில்லை; அவர்களை வீட்டிற்குக் கொண்டுவரவே வருகிறார். 25 பின்பு யோசேப்பு இஸ்ரவேலின் புத்திரரை ஆணையிடச்செய்து: “எங்கள் பிதா நிச்சயமாய் உங்களைச் சந்தித்து உதவிசெய்வார்; அப்பொழுது என் எலும்புகளை இங்கேயிருந்து எடுத்துக்கொண்டுபோவீர்களாக” என்றான். 26 யோசேப்பு நூற்றுப்பத்து வயதிலே மரித்தான். அவர்கள் அவனை நறுமணத் தைலமிட்டுப் பதப்படுத்தினார்கள்; அவன் எகிப்திலே ஒரு பெட்டியில் வைக்கப்பட்டான்.
