ഉൽപത്തി 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹യോസേഫ് തന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖത്തിന്മേൽ കുനിഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെച്ചൊല്ലി കരഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെ ചുംബിച്ചു. ²അനന്തരം യോസേഫ് തന്റെ സേവകരായ വൈദ്യന്മാരോട് തന്റെ പിതാവിന്റെ ശരീരം സുഗന്ധവർഗം പൂശി സൂക്ഷിക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. അങ്ങനെ വൈദ്യന്മാർ ഇസ്രായേലിന്റെ ശരീരം സുഗന്ധവർഗം പൂശി സൂക്ഷിച്ചു. ³സുഗന്ധവർഗം പൂശുന്നതിന്റെ പതിവുസമയമായ നാല്പതു ദിവസം അതിനു വേണ്ടിവന്നു; ഈജിപ്തുകാർ അദ്ദേഹത്തെച്ചൊല്ലി എഴുപതു ദിവസം കരഞ്ഞു.

⁴അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിലാപദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ യോസേഫ് ഫറവോന്റെ കുടുംബത്തോടു സംസാരിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ എനിക്കു കൃപ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി ഫറവോനോട് ഇപ്രകാരം പറയുവിൻ: ⁵എന്റെ പിതാവ് എന്നെക്കൊണ്ട്: ‘ഞാൻ മരിക്കുന്നു; കനാനിൽ ഞാൻ എനിക്കായി വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ കല്ലറയിൽ എന്നെ അടക്കുക’ എന്നു സത്യം ചെയ്യിച്ചു. ആകയാൽ ദയവായി ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോയി എന്റെ പിതാവിനെ അടക്കട്ടെ, പിന്നെ ഞാൻ മടങ്ങിവരാം.”

⁶ഫറവോൻ പറഞ്ഞു: “അദ്ദേഹം നിന്നെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്യിച്ചതുപോലെ നീ പോയി നിന്റെ പിതാവിനെ അടക്കുക.”

⁷യോസേഫ് തന്റെ പിതാവിനെ അടക്കുവാൻ പോയി; അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ഫറവോന്റെ സകല ഭൃത്യന്മാരും അവന്റെ കുടുംബത്തിലെ മൂപ്പന്മാരും ഈജിപ്തുദേശത്തെ സകല മൂപ്പന്മാരും പോയി, ⁸യോസേഫിന്റെ സകല കുടുംബവും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും അവന്റെ പിതാവിന്റെ കുടുംബവും പോയി. അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളും മാത്രം ഗോശെൻദേശത്ത് ശേഷിച്ചു. ⁹രഥങ്ങളും കുതിരച്ചേവകരും അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ പോയി. അതു ഏറ്റവും വലിയൊരു സംഘമായിരുന്നു. ¹⁰യോർദാനക്കരെയുള്ള ആതാദിന്റെ മെതിക്കളത്തിൽ അവർ എത്തി, അവിടെ വലിയ, അതിഘോരമായ വിലാപത്തോടെ കരഞ്ഞു; യോസേഫ് തന്റെ പിതാവിനുവേണ്ടി ഏഴു ദിവസം വിലാപം ആചരിച്ചു. ¹¹ദേശനിവാസികളായ കനാന്യർ ആതാദിന്റെ മെതിക്കളത്തിലെ വിലാപം കണ്ടപ്പോൾ, “ഇത് ഈജിപ്തുകാരുടെ കഠിനമായ വിലാപമാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥലത്തിന് ആബേൽ-മിസ്രയീം എന്നു പേരിട്ടു; അതു യോർദാനക്കരെയാകുന്നു. ^a a v11 ആബേൽ-മിസ്രയീം എന്നതിന് “ഈജിപ്തിന്റെ വിലാപം” എന്നർഥം — അവിടെ തങ്ങൾ കണ്ട മഹാവിലാപംനിമിത്തം കനാന്യർ ആ സ്ഥലത്തിന് ഈ പേരിട്ടു. ¹²അദ്ദേഹം കല്പിച്ചിരുന്നതുപോലെ അവന്റെ പുത്രന്മാർ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി ചെയ്തു. ¹³അവന്റെ പുത്രന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ കനാൻദേശത്തേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയി, മമ്രെക്ക് എതിരെയുള്ള, അബ്രാഹാം ഹിത്യനായ എഫ്രോനോട് ശ്മശാനഭൂമിയായി വിലയ്ക്കുവാങ്ങിയ മക്പേലാ നിലത്തിലെ ഗുഹയിൽ അദ്ദേഹത്തെ അടക്കി. ¹⁴യോസേഫ് തന്റെ പിതാവിനെ അടക്കിയശേഷം, തന്റെ സഹോദരന്മാരോടും തന്റെ പിതാവിനെ അടക്കുവാൻ തന്നോടുകൂടെ പോയിരുന്ന എല്ലാവരോടുംകൂടെ ഈജിപ്തിലേക്കു മടങ്ങി.

സഹോദരന്മാരുടെ പഴയ ഭയം

¹⁵യോസേഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാവ് മരിച്ചുവെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, “ഒരുപക്ഷേ യോസേഫ് നമ്മെ ദ്വേഷിച്ച്, നാം അവനോടു ചെയ്ത സകല ദോഷത്തിനും പകരം ചെയ്താലോ?” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁶അതുകൊണ്ട് അവർ യോസേഫിന് ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു: “താങ്കളുടെ പിതാവ് മരിക്കുംമുമ്പ് ഇപ്രകാരം കല്പിച്ചിരുന്നു: ¹⁷യോസേഫിനോട് ഇങ്ങനെ പറയുവിൻ: ‘ദയവായി താങ്കളുടെ സഹോദരന്മാരുടെ അതിക്രമവും പാപവും ക്ഷമിക്കേണമേ—അവർ താങ്കളോടു ദോഷം ചെയ്തുവല്ലോ.’ ഇപ്പോൾ താങ്കളുടെ പിതാവിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരുടെ അതിക്രമം ദയവായി ക്ഷമിക്കേണമേ.” അവർ തന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ യോസേഫ് കരഞ്ഞു. ¹⁸അവന്റെ സഹോദരന്മാരും വന്ന് അവന്റെ മുമ്പാകെ വീണ്, “ഇതാ, ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ ദാസന്മാരാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁹എന്നാൽ യോസേഫ് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്തോ? ²⁰നിങ്ങൾ എനിക്കെതിരെ ദോഷം നിരൂപിച്ചു, എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അതു നന്മയ്ക്കായി നിരൂപിച്ചു, ഇന്നു സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ അനേകം ജനങ്ങളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നുതന്നെ. ²¹ആകയാൽ ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ഞാൻ നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പോറ്റിപ്പുലർത്തും.” അങ്ങനെ അവൻ അവരുടെ ഹൃദയത്തോടു സംസാരിച്ച് അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

യോസേഫിന്റെ അവസാനവർഷങ്ങൾ

²²അങ്ങനെ യോസേഫും അവന്റെ പിതാവിന്റെ കുടുംബവും ഈജിപ്തിൽ പാർത്തു. യോസേഫ് നൂറ്റിപ്പത്തു വർഷം ജീവിച്ചു. ²³യോസേഫ് എഫ്രയീമിന്റെ മൂന്നാം തലമുറവരെയുള്ള മക്കളെ കണ്ടു; മനശ്ശെയുടെ പുത്രനായ മാഖീരിന്റെ മക്കളും യോസേഫിന്റെ മടിയിൽ ജനിച്ചു. ^b b v23 ഒരു നവജാതശിശുവിനെ ഗോത്രപിതാവിന്റെ മടിയിൽ വയ്ക്കുന്നത് ദത്തെടുക്കലിന്റെയും സ്വന്തമാക്കലിന്റെയും പുരാതനമായ ഒരു ആംഗ്യമായിരുന്നു — യോസേഫ് ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തന്റെ സ്വന്തമായി ഔപചാരികമായി അവകാശപ്പെടുകയായിരുന്നു. ²⁴യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ മരിക്കുന്നു, എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ നിശ്ചയമായും വന്ന്, അബ്രാഹാമിനോടും ഇസഹാക്കിനോടും യാക്കോബിനോടും അവിടുന്ന് സത്യംചെയ്ത ദേശത്തേക്ക് ഈ ദേശത്തുനിന്നു നിങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകും.” ^c c v24 യോസേഫിന്റെ അന്ത്യവാക്കുകൾ പുറപ്പാടിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു — നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ മക്കളെ അടിമത്തത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല; അവരെ നാട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ അവിടുന്ന് വരുന്നു. ²⁵അനന്തരം യോസേഫ് ഇസ്രായേൽ പുത്രന്മാരെക്കൊണ്ടു സത്യംചെയ്യിച്ചു: “നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ നിശ്ചയമായും വരും; എന്റെ അസ്ഥികൾ ഇവിടെനിന്നു കൊണ്ടുപോകുവിൻ.” ²⁶യോസേഫ് നൂറ്റിപ്പത്തു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു. അവർ അവന്റെ ശരീരം സുഗന്ധവർഗം പൂശി സൂക്ഷിച്ച് ഈജിപ്തിൽ ഒരു ശവപ്പെട്ടിയിൽ വെച്ചു.