ကမ္ဘာဦး 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹ယောသပ်သည် မိမိ၏ဖခင်၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကိုင်းညွှတ်ကာ ငိုကြွေး၍ နမ်းရှုပ်လေ၏။ ²ထို့နောက် ယောသပ်သည် မိမိထံ၌ အမှုထမ်းသော ဆေးသမားတို့အား ဖခင်၏အလောင်းကို ဆေးမွှေးဖြင့် ပြုပြင်သိမ်းဆည်းစေရန် အမိန့်ပေး၏။ ထို့ကြောင့် ဆေးသမားတို့သည် ဣသရေလ၏အလောင်းကို ဆေးမွှေးဖြင့် ပြုပြင်သိမ်းဆည်းကြ၏။ ³ဤသို့ပြုပြင်သိမ်းဆည်းခြင်းအတွက် ပုံမှန်ကြာမြင့်သည့်အတိုင်း အရက်လေးဆယ် လိုအပ်၏။ အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့သည် သူ့အတွက် အရက်ခုနစ်ဆယ်ပတ်လုံး ငိုကြွေးကြ၏။

⁴ငိုကြွေးမြည်တမ်းသည့် နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သောအခါ ယောသပ်သည် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်သားတို့အား “အကျွန်ုပ်သည် သင်တို့ထံ၌ မျက်နှာသာရရှိခဲ့ပါလျှင် ဖာရောဘုရင်အား ဤသို့ လျှောက်ထားပေးကြပါ၊ ⁵အကျွန်ုပ်၏ဖခင်က ‘ငါသေတော့မည်။ ခါနာန်ပြည်၌ ငါကိုယ်တိုင်အတွက် တူးထားသော သင်္ချိုင်းဂူ၌ ငါ့ကို သင်္ဂြိုဟ်လော့’ ဟု အကျွန်ုပ်အား ကျိန်ဆိုစေခဲ့ပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ ယခု အကျွန်ုပ်အား အထက်သို့တက်သွား၍ ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ခွင့်ပြုပါ။ ထို့နောက် အကျွန်ုပ် ပြန်လာပါမည်” ဟု ပြောဆို၏။

⁶ဖာရောဘုရင်က “သင့်ဖခင် ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည့်အတိုင်း အထက်သို့တက်သွား၍ သင့်ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁷ယောသပ်သည် မိမိ၏ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် အထက်သို့ တက်သွား၏။ ဖာရောဘုရင်၏ ကျွန်အပေါင်း၊ နန်းတော်အကြီးအကဲများနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ အကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြ၏။ ⁸ထို့အပြင် ယောသပ်၏ အိမ်ထောင်စုသားအပေါင်း၊ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ဖခင်၏အိမ်ထောင်စုသားတို့သည်လည်း လိုက်ပါသွားကြ၏။ သူတို့၏ သားသမီးများ၊ သိုးအုပ်များနှင့် နွားအုပ်များကိုသာ ဂေါရှင်ပြည်၌ ချန်ထားခဲ့ကြ၏။ ⁹ရထားများနှင့် မြင်းစီးသူရဲများသည်လည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြ၏။ အလွန်ကြီးမားသော လူစုလူဝေးဖြစ်၏။ ¹⁰သူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အာတဒ်ကောက်နယ်တလင်းသို့ ရောက်ရှိကြ၍ ထိုအရပ်၌ အလွန်ကြီးလေးသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းဖြင့် ငိုကြွေးကြ၏။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ဖခင်အတွက် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။ ¹¹ထိုပြည်သားများဖြစ်သော ခါနာန်အမျိုးသားတို့သည် အာတဒ်ကောက်နယ်တလင်း၌ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို မြင်သောအခါ “ဤသည်ကား အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းတည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်ကို အာဗေလမိဇရိမ်ဟု မှည့်ခေါ်ကြ၏။ ထိုအရပ်သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း၌ ရှိ၏။ ^a a v11 အာဗေလမိဇရိမ်၏အနက်မှာ “အဲဂုတ္တုပြည်၏ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ခါနာန်အမျိုးသားတို့သည် ထိုအရပ်၌ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကြီးမားသည့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကြောင့် ထိုအရပ်ကို ဤသို့ မှည့်ခေါ်ကြခြင်းဖြစ်၏။ ¹²ယာကုပ်၏ သားတို့သည် မိမိတို့ဖခင် မှာကြားခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့အတွက် ပြုကြ၏။ ¹³သားတို့သည် သူ့ကို ခါနာန်ပြည်သို့ ပင့်ဆောင်သွား၍ မံရေမြို့ရှေ့တွင်ရှိသော မပ္ပေလလယ်ကွက်၏ ဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ထိုလယ်ကွက်ကို အာဗြဟံသည် သင်္ချိုင်းမြေအဖြစ် ဟိတ္တိအမျိုးသား ဧဖရုန်ထံမှ ဝယ်ယူခဲ့သတည်း။ ¹⁴ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသူ အပေါင်းတို့နှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

ညီအစ်ကိုတို့၏ ရှေးကကြောက်ရွံ့ခြင်း

¹⁵ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုတို့သည် မိမိတို့ဖခင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ “ယောသပ်သည် ငါတို့ကို မုန်းတီး၍ ငါတို့ပြုမိခဲ့သော ဆိုးညစ်မှုအားလုံးအတွက် လက်စားချေမည်ဆိုလျှင် အဘယ်သို့နည်း” ဟု အချင်းချင်း ဆိုကြ၏။ ¹⁶ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယောသပ်ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လျက် “ကိုယ်တော်၏ ဖခင်သည် မသေဆုံးမီ ဤသို့ မှာကြားခဲ့ပါ၏၊ ¹⁷ယောသပ်အား ဤသို့ ပြောကြားလော့။ ‘သင့်ညီအစ်ကိုတို့သည် သင့်အား မကောင်းမှုပြုမိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ ပြစ်မှားမှုနှင့် အပြစ်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်လွှတ်ပါ’ ဟု မှာကြားခဲ့ပါ၏။ ယခု ကိုယ်တော်၏ဖခင် ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်၏ ကျွန်တို့၏ ပြစ်မှားမှုကို ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောကြားကြ၏။ သူတို့ ဤသို့ ပြောဆိုသောအခါ ယောသပ်သည် ငိုကြွေးလေ၏။ ¹⁸သူ၏ ညီအစ်ကိုတို့သည်လည်း ရောက်လာ၍ သူ၏ရှေ့၌ ပျပ်ဝပ်လျက် “ကြည့်ပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါ၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ¹⁹သို့ရာတွင် ယောသပ်က သူတို့အား “မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နေရာ၌ ရှိသလော။ ²⁰သင်တို့သည် ငါ့အား မကောင်းမှုပြုရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့ ဖြစ်ပျက်နေသည့်အတိုင်း လူများစွာတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အလို့ငှာ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုအမှုကို ကောင်းမှုအဖြစ် ကြံစည်တော်မူ၏။ ²¹ယခု မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ သားသမီးများအတွက် ထောက်ပံ့ကျွေးမွေးမည်” ဟု ဆို၏။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို နှစ်သိမ့်စေသောစကားဖြင့် နှစ်သိမ့်စေလေ၏။

ယောသပ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များ

²²ထိုသို့ဖြင့် ယောသပ်သည် မိမိ၏ဖခင် အိမ်ထောင်စုနှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်၌ နေထိုင်လေ၏။ ယောသပ်သည် အသက်တစ်ရာ့တစ်ဆယ်နှစ် အသက်ရှင်၏။ ²³ယောသပ်သည် ဧဖရိမ်၏ သားမြေးတို့ကို တတိယမျိုးဆက်တိုင်အောင် မြင်တွေ့ရ၏။ မနာရှေ၏သား မာခိရ၏ သားတို့သည်လည်း ယောသပ်၏ ဒူးပေါ်တွင် မွေးဖွားကြ၏။ ^b b v23 မွေးကင်းစ ကလေးကို အဖိုးဖြစ်သူ၏ ဒူးပေါ်တွင် တင်ခြင်းသည် မွေးစားခြင်းနှင့် မိမိလူအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကို ပြသသည့် ရှေးထုံးတမ်းစဉ်လာ ဟန်ပန်ဖြစ်၏။ ယောသပ်သည် ထိုကလေးများကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများအဖြစ် တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ကြေညာခြင်းဖြစ်၏။ ²⁴ယောသပ်သည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုတို့အား “ငါ သေတော့မည်။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့ထံသို့ ဧကန်မုချ ကြွလာ၍ ကူမတော်မူပြီးလျှင် ဤပြည်မှ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူသောပြည်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ^c c v24 ယောသပ်၏ နောက်ဆုံးစကားသည် ကျွန်ဘဝမှ ထွက်မြောက်ရာ ခရီးကို မျှော်ကြည့်ခြင်းဖြစ်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏ သားသမီးတို့ကို ကျွန်ဘဝ၌ စွန့်ပစ်၍ ထားတော်မမူ။ သူတို့ကို နေရပ်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် ကြွလာတော်မူ၏။ ²⁵ထို့နောက် ယောသပ်သည် ဣသရေလ၏ သားတို့အား “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့ထံသို့ ဧကန်မုချ ကြွလာ၍ ကူမတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ငါ၏ အရိုးတို့ကို ဤအရပ်မှ ယူဆောင်သွားကြလော့” ဟု ကျိန်ဆိုစေ၏။ ²⁶ယောသပ်သည် အသက်တစ်ရာ့တစ်ဆယ်နှစ်တွင် ကွယ်လွန်လေ၏။ သူတို့သည် သူ့အလောင်းကို ဆေးမွှေးဖြင့် ပြုပြင်သိမ်းဆည်း၍ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ခေါင်းတလားတွင် ထည့်ထားကြ၏။