ယာကုပ်၏သားတို့ အီဂျစ်ပြည်၌
အဲဂုပ္တုပြည်၌ ဣသရေလလူတို့ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခြင်းသည် ကျွန်ခံခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်သွား၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေကို ပေါ်ထွန်းစေ၍၊ ဘေးဒဏ်ဆယ်ပါးဖြင့် ဖာရောဘုရင်ကို ချိုးနှိမ်၍၊ ပင်လယ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး၊ လူတို့ကို သိနာတောင်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူ၏—ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်သည် ပဋိညာဉ်အားဖြင့် သူတို့နှင့် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ချည်နှောင်၍ သူတို့အလယ်၌ ကျိန်းဝပ်ရန် ကြွလာတော်မူ၏။
1 1ယာကုပ်နှင့်အတူ မိမိအိမ်ထောင်စုအသီးသီးဖြင့် အီဂျစ်ပြည်သို့ လိုက်လာကြသော ဣသရေလ၏သားတို့၏အမည်များကား အောက်ပါအတိုင်းတည်း။ 2ရုဗင်၊ ရှိမောင်၊ လေဝိနှင့် ယုဒ၊ 3ဣသခါ၊ ဇာဗုလုန်နှင့် ဗင်္ယာမိန်၊ 4ဒန်နှင့် နဿလိ၊ ဂဒ်နှင့် အာရှာတို့တည်း။ 5ယာကုပ်မှ ဆင်းသက်လာသူ အားလုံးပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ယောက်ဖြစ်၏။ ယောသပ်မူကား အီဂျစ်ပြည်၌ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်၏။ 6ထို့နောက် ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုအပေါင်း၊ ထိုမျိုးဆက်တစ်ခုလုံးတို့သည် သေလွန်ကြကုန်၏။ 7သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သားသမီးများစွာမွေးဖွား၍ အလွန်တိုးပွားများပြားလာကာ ခွန်အားကြီးမားလာသဖြင့် တစ်ပြည်လုံး သူတို့ဖြင့်ပြည့်နှက်သွား၏။
8ထိုအခါ ယောသပ်ကို မသိသော ဘုရင်သစ်တစ်ပါးသည် အီဂျစ်ပြည်၌ အာဏာရလာ၏။ 9ထိုဘုရင်က မိမိ၏ပြည်သားတို့အား “ကြည့်လော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါတို့ထက် ပိုမိုများပြား၍ အင်အားကြီးမား၏။ 10လာကြ၊ သူတို့ကို ပရိယာယ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ကြစို့။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် တိုးပွားများပြားလာ၍ စစ်ဖြစ်သောအခါ ငါတို့၏ရန်သူများဘက်သို့ ဝင်ကာ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဤပြည်မှ ထွက်သွားကြလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။ 11သို့ဖြစ်၍ သူတို့ကို ချွေးတပ်လုပ်အားဖြင့် ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ရန် အုပ်ချုပ်သူများကို ခန့်ထား၍ ဖာရော၏ ဘဏ္ဍာသိုလှောင်မြို့များဖြစ်သော ပိသုံမြို့နှင့် ရာမသက်မြို့တို့ကို တည်ဆောက်စေကြ၏။ 12သို့ရာတွင် အီဂျစ်လူမျိုးတို့ ဖိနှိပ်လေ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ ပိုမိုတိုးပွား၍ ပြန့်နှံ့လေဖြစ်သဖြင့် အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ကြောက်ရွံ့လာကြ၏။ 13သို့ဖြစ်၍ အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ရက်စက်စွာ ကျွန်အဖြစ် စေခိုင်းကြ၏။ 14အင်္ဂတေနှင့် အုတ်လုပ်ငန်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးစသော ပင်ပန်းကြီးစွာသောအလုပ်များဖြင့် သူတို့၏ဘဝကို ခါးသီးစေကြ၏။ သူတို့စေခိုင်းသမျှ ကြမ်းတမ်းသောအလုပ်တိုင်း၌ အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် သူတို့ကို ရက်စက်စွာ စေခိုင်းကြ၏။
15ထို့နောက် အီဂျစ်ဘုရင်သည် ဟေဗြဲဝမ်းဆွဲဆရာမနှစ်ဦးဖြစ်သော ရှိဖရနှင့် ပုအာတို့အား 16“ဟေဗြဲအမျိုးသမီးတို့ မီးဖွားရာ၌ သင်တို့ကူညီသောအခါ မွေးဖွားခုံကို စောင့်ကြည့်လော့။ သားယောက်ျားလေးဖြစ်လျှင် သတ်ပစ်ကြ၊ သမီးမိန်းကလေးဖြစ်လျှင်မူ အသက်ရှင်စေကြ” ဟု မိန့်ဆို၏။ 17သို့ရာတွင် ဝမ်းဆွဲဆရာမတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် အီဂျစ်ဘုရင် မိန့်မှာသည့်အတိုင်း မပြုဘဲ ယောက်ျားကလေးတို့ကို အသက်ရှင်စေကြ၏။ 18သို့ဖြစ်၍ အီဂျစ်ဘုရင်သည် ဝမ်းဆွဲဆရာမတို့ကို ခေါ်၍ “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြု၍ ယောက်ျားကလေးတို့ကို အသက်ရှင်စေကြသနည်း” ဟု မေး၏။
19ဝမ်းဆွဲဆရာမတို့က ဖာရောအား “ဟေဗြဲအမျိုးသမီးတို့သည် အီဂျစ်အမျိုးသမီးတို့နှင့် မတူပါ။ သူတို့သည် ကျန်းမာသန်စွမ်းကြသဖြင့် ဝမ်းဆွဲဆရာမ မရောက်မီ မွေးဖွားကြပါသည်” ဟု လျှောက်၏။
20သို့ဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဝမ်းဆွဲဆရာမတို့အား ကျေးဇူးပြုတော်မူ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည်လည်း တိုးပွားများပြား၍ အလွန်ခွန်အားကြီးလာကြ၏။ 21ဝမ်းဆွဲဆရာမတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိတို့ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်စုများကို ပေးသနားတော်မူ၏။ 22ထို့နောက် ဖာရောသည် မိမိ၏ပြည်သားအပေါင်းတို့အား “ဟေဗြဲတို့မှ ဖွားမြင်သော သားယောက်ျားလေးတိုင်းကို နိုင်းလ်မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့။ သမီးမိန်းကလေးတိုင်းကိုမူ အသက်ရှင်စေကြလော့” ဟု အမိန့်ပေး၏။