याकोबाचे पुत्र मिसरात
1 1 याकोबाबरोबर जे इस्राएलाचे पुत्र आपापल्या कुटुंबासह मिसरात आले, त्यांची नावे ही आहेत: 2 रऊबेन, शिमोन, लेवी व यहूदा, 3 इस्साखार, जबुलून व बन्यामीन, 4 दान व नफताली, गाद व आशेर. 5 याकोबाच्या पोटी जन्मलेले सर्व मिळून सत्तर जण होते; योसेफ तर आधीच मिसरात होता. 6 मग योसेफ मरण पावला, त्याचे सर्व भाऊही मरण पावले, आणि ती सगळी पिढी संपली. 7 पण इस्राएलाचे लोक फळफळले, त्यांची भरभराट झाली, ते बहुगुणित झाले व अतिशय बलवान झाले; इतके की तो देश त्यांनी भरून गेला.
8 आता मिसरावर एक नवा राजा सत्तेवर आला, ज्याला योसेफ ठाऊक नव्हता. 9 तो आपल्या लोकांना म्हणाला, “पाहा, इस्राएली लोक आपल्यापेक्षा अधिक व बलवान झाले आहेत.” 10 चला, आपण त्यांच्याशी चतुराईने वागू या, नाहीतर ते आणखी बहुगुणित होतील, आणि लढाई उठली तर ते आपल्या शत्रूंना जाऊन मिळतील, आपल्याविरुद्ध लढतील आणि देश सोडून निघून जातील. 11 म्हणून त्यांनी त्यांच्यावर वेठबिगारीचे अधिकारी नेमले, यासाठी की जबरदस्तीच्या कामाने त्यांना पिळून काढावे; आणि त्यांनी फारोसाठी पिथोम व रामसेस ही कोठारांची नगरे बांधली. 12 पण जसजसे मिसरी लोक त्यांच्यावर जुलूम करत, तसतसे इस्राएली लोक अधिकाधिक बहुगुणित होत व पसरत गेले; इतके की मिसरी लोकांना इस्राएलाच्या लोकांची धास्ती वाटू लागली. 13 म्हणून मिसरी लोकांनी इस्राएलाच्या लोकांना निर्दयपणे गुलामासारखे राबवले, 14 चुना, विटा व शेतातली सर्व प्रकारची कामे — या कठोर श्रमांनी त्यांनी त्यांचे जीवन कडू करून टाकले; ही सगळी कामे त्यांनी निर्दयपणे त्यांच्यावर लादली.
15 मग मिसराचा राजा इब्री सुइणींना म्हणाला — त्यांतल्या एकीचे नाव शिफ्रा व दुसरीचे पुवा होते — 16 “जेव्हा तुम्ही इब्री स्त्रियांची बाळंतपणे करता, तेव्हा प्रसूतीच्या बैठकीकडे नीट लक्ष द्या: जर मुलगा झाला तर त्याला ठार मारा; पण मुलगी झाली तर तिला जिवंत राहू द्या.” 17 पण त्या सुइणी आमच्या स्वर्गीय पित्याचे भय बाळगत होत्या, आणि मिसराच्या राजाने त्यांना आज्ञा केली तसे त्यांनी केले नाही; त्यांनी मुलांना जिवंत राहू दिले. 18 तेव्हा मिसराच्या राजाने त्या सुइणींना बोलावून त्यांना विचारले, “तुम्ही असे का केले, मुलांना जिवंत का राहू दिले?”
19 सुइणींनी फारोला उत्तर दिले, “इब्री स्त्रिया मिसरी स्त्रियांसारख्या नाहीत — त्या धट्ट्याकट्ट्या आहेत; सुईण पोहोचायच्या आधीच त्या बाळंत होतात.”
20 म्हणून आमचा पिता त्या सुइणींशी भला वागला, आणि ते लोक बहुगुणित होऊन फार बलवान झाले. 21 आणि त्या सुइणी आमच्या पित्याचे भय बाळगत होत्या, म्हणून त्याने त्यांना त्यांची स्वतःची घराणी दिली. 22 मग फारोने आपल्या सर्व लोकांना आज्ञा दिली, “इब्री लोकांच्या पोटी जन्मणारा प्रत्येक मुलगा नाईल नदीत टाकून द्या, पण प्रत्येक मुलगी जिवंत राहू द्या.”