Księga Wyjścia 1

1 ¹Oto imiona synów Izraela, którzy przyszli do Egiptu z Jakubem, każdy ze swoim domem: ²Ruben, Symeon, Lewi i Juda, ³Issachar, Zebulon i Beniamin, ⁴Dan i Neftali, Gad i Aser. ⁵Wszystkich, którzy pochodzili od Jakuba, było siedemdziesiąt osób; Józef zaś był już w Egipcie. ⁶Potem umarł Józef i wszyscy jego bracia, i całe to pokolenie. ⁷Lecz synowie Izraela byli płodni, zaroili się, rozmnożyli i stali się niezmiernie potężni, tak że napełniła się nimi ziemia.

⁸Tymczasem w Egipcie doszedł do władzy nowy król, który nie znał Józefa. ⁹Rzekł do swojego ludu: „Oto Izraelici są liczniejsi i potężniejsi od nas. ¹⁰Chodźcie, postąpmy z nimi przebiegle, bo inaczej się rozmnożą, a gdy wybuchnie wojna, przyłączą się do naszych wrogów, będą z nami walczyć i wyjdą z kraju.” ¹¹Ustanowili więc nad nimi nadzorców robót, aby ich gnębili ciężką pracą, i budowali dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramzes. ¹²Lecz im bardziej ich uciskali, tym bardziej się mnożyli i rozrastali, tak że Egipcjanie zaczęli się lękać synów Izraela. ¹³Egipcjanie więc bezlitośnie zmuszali synów Izraela do niewolniczej pracy. ¹⁴Uprzykrzali im życie ciężką pracą przy glinie i cegle oraz wszelką pracą w polu. Do każdej z tych ciężkich robót zmuszali ich bezlitośnie.

¹⁵Potem król Egiptu rzekł do hebrajskich położnych, z których jedna nazywała się Szifra, a druga Pua: ¹⁶„Gdy będziecie pomagać Hebrajkom przy porodzie, patrzcie na stołek porodowy: jeśli to syn, zabijcie go, a jeśli córka, niech żyje.” ¹⁷Lecz położne bały się naszego Ojca niebieskiego i nie czyniły tego, co im rozkazał król Egiptu, ale pozostawiały chłopców przy życiu. ¹⁸Wtedy król Egiptu wezwał położne i rzekł do nich: „Dlaczego to uczyniłyście, że pozostawiacie chłopców przy życiu?”

¹⁹Położne odpowiedziały faraonowi: „Hebrajki nie są takie jak Egipcjanki — są pełne sił i rodzą, zanim przyjdzie do nich położna.”

²⁰Nasz Ojciec był więc dobry dla położnych, a lud mnożył się i stawał się bardzo potężny. ²¹A ponieważ położne bały się naszego Ojca, obdarzył je własnymi domami. ²²Wtedy faraon rozkazał całemu swojemu ludowi: „Każdego syna, który urodzi się Hebrajczykom, wrzućcie do Nilu, a każdą córkę zostawcie przy życiu.”