ዘፀአት 1

1 ¹ከያዕቆብ ጋራ ወደ ግብፅ የመጡት፣ እያንዳንዳቸው ከቤተ ሰባቸው ጋራ የመጡት የእስራኤል ልጆች ስሞች እነዚህ ናቸው፦ ²ሮቤል፣ ስምዖን፣ ሌዊ፣ ይሁዳ፣ ³ይሳኮር፣ ዛብሎን፣ ብንያም፣ ⁴ዳን፣ ንፍታሌም፣ ጋድ፣ አሴር። ⁵ከያዕቆብ የተወለዱት ሁሉ ሰባ ሰዎች ነበሩ፤ ዮሴፍ ግን አስቀድሞ በግብፅ ነበረ። ⁶ዮሴፍም ሞተ፤ ወንድሞቹም ሁሉ፣ ያም ትውልድ ሁሉ ሞቱ። ⁷የእስራኤል ሕዝብ ግን ፍሬያማ ሆኑ፤ ተራቡ፣ በዙ፣ እጅግም ብርቱ ሆኑ፤ ምድሪቱም በእነርሱ ተሞላች።

⁸ዮሴፍን የማያውቅ አዲስ ንጉሥም በግብፅ ነገሠ። ⁹ሕዝቡንም እንዲህ አለ፤ “እነሆ፣ የእስራኤል ሕዝብ ከእኛ ይልቅ በዝተዋል፤ ብርቱም ናቸው። ¹⁰ኑ፤ በጥበብ እንያዛቸው፤ ያለዚያ ይበዛሉ፤ ጦርነትም በተነሣ ጊዜ ከጠላቶቻችን ጋራ ተባብረው ይወጉናል፤ ከምድራችንም ይወጣሉ።” ¹¹ስለዚህ በግዳጅ ሥራ ያስጨንቋቸው ዘንድ የሥራ አለቆችን በላያቸው ሾሙባቸው፤ ለፈርዖንም የማከማቻ ከተሞችን፣ ይኸውም ጲቶምንና ራምሴስን ሠሩ። ¹²ግብፃውያን ባስጨነቋቸው መጠን ግን የእስራኤል ሕዝብ ይበልጡን ይበዙና ይስፋፉ ነበር፤ ስለዚህ ግብፃውያን የእስራኤልን ሕዝብ ፈሩ። ¹³ግብፃውያንም የእስራኤልን ሕዝብ ያለ ርኅራኄ በባርነት አሠሯቸው። ¹⁴በጭቃና በጡብ ሥራ፣ በእርሻም ሥራ ሁሉ በከባድ ድካም ኑሯቸውን አስመረሩባቸው። በዚህም ሁሉ ከባድ ሥራ ግብፃውያን ያለ ርኅራኄ አሠሯቸው።

¹⁵የግብፅም ንጉሥ ለዕብራውያን አዋላጆች፣ ስሟ ሲፓራ ለተባለችው ለአንዷ፣ ፉዓ ለተባለችውም ለሌላዪቱ እንዲህ አላቸው፤ ¹⁶“ዕብራውያን ሴቶችን በማዋለድ በምትረዷቸው ጊዜ፣ በመውለጃ ድንጋይ ላይ ተመልከቱ፤ ወንድ ልጅ ቢሆን ግደሉት፤ ሴት ልጅ ብትሆን ግን በሕይወት ትኑር።” ¹⁷አዋላጆቹ ግን የሰማዩን አባታችን ፈሩ፤ የግብፅ ንጉሥ እንዳዘዛቸውም አላደረጉም፤ ወንዶቹን ልጆች በሕይወት አቆዩአቸው። ¹⁸የግብፅም ንጉሥ አዋላጆቹን ጠርቶ፣ “ይህን ለምን አደረጋችሁ? ወንዶቹንስ ልጆች ለምን በሕይወት አቆያችሁ?” አላቸው።

¹⁹አዋላጆቹም ፈርዖንን፣ “ዕብራውያን ሴቶች እንደ ግብፃውያን ሴቶች አይደሉም፤ ብርቱዎች ናቸውና አዋላጅ ሳይደርስ ይወልዳሉ” አሉት።

²⁰ስለዚህ አባታችን ለአዋላጆቹ መልካም አደረገላቸው፤ ሕዝቡም በዙ፤ እጅግም ብርቱ ሆኑ። ²¹አዋላጆቹም አባታችንን ስለ ፈሩ፣ የራሳቸውን ቤተ ሰብ ሰጣቸው። ²²ፈርዖንም ሕዝቡን ሁሉ እንዲህ ብሎ አዘዘ፤ “ለዕብራውያን የሚወለደውን ወንድ ልጅ ሁሉ ወደ ዓባይ ጣሉት፤ ሴት ልጅ ሁሉ ግን በሕይወት ትኑር።”