तिनीहरूका सामु राखिएका व्यवस्थाहरू
करारलाई दैनिक जीवनमा उतार्ने मुद्दा-नियमहरू: हिब्रू दास सातौँ वर्षमा स्वतन्त्र हुन्छ, वा प्रेमको कारण बस्छ; छोरीको भोजन, लुगा र अधिकार सुरक्षित राखिन्छ; ज्यानको बदला ज्यान; हान्ने गोरु, जसको चेताउनी पाइसकेको मालिक जिम्मेवार हुन्छ। दासको आँखा वा दाँत गुम्यो भनेसमेत त्यसले स्वतन्त्रता पाउँछ।
21 1“अब तिमीले तिनीहरूका सामु राख्नुपर्ने नियमहरू यी हुन्:
2“जब तिमीले कुनै हिब्रू दासलाई किन्छौ, त्यसले छ वर्ष सेवा गर्छ; सातौँ वर्षमा त्यो केही नतिरी स्वतन्त्र भएर जान्छ।
3“यदि त्यो एक्लै आएको थियो भने, त्यो एक्लै नै जान्छ; यदि विवाहित थियो भने, त्यसकी पत्नी त्यससँगै जान्छे। 4यदि त्यसको मालिकले त्यसलाई पत्नी दिएको छ र तिनले त्यसका निम्ति छोरा वा छोरी जन्माएकी छन् भने, ती पत्नी र छोराछोरी तिनको मालिकका हुन्छन्, र त्यो एक्लै जान्छ। 5तर यदि त्यस दासले स्पष्ट रूपले यसो भन्छ भने, ‘म मेरो मालिक, मेरी पत्नी र मेरा छोराछोरीलाई प्रेम गर्छु; म स्वतन्त्र भएर जान्नँ,’ 6तब त्यसको मालिकले त्यसलाई हाम्रा पिताको सामु ल्याउँछ, अनि ढोका वा ढोकाको चौकोसमा लगेर आरीले त्यसको कान छेड्छ; त्यसपछि त्यसले आफ्नो जीवनभर त्यसको सेवा गर्छ। a a v6 त्यस दासको कान ढोकाको चौकोसमा छेडिन्थ्यो, जुन त्यसले आफ्नो मालिकको घरानाको भएर जीवनभर रहने आफ्नो स्वतन्त्र रोजाइको स्थायी र देखिने चिन्ह थियो ।
7“जब कुनै मानिसले आफ्नी छोरीलाई दासीको रूपमा बेच्छ, तब त्यो पुरुष दासहरूझैँ स्वतन्त्र भएर जाँदिन। 8यदि आफ्नै निम्ति छानेको मालिकलाई त्यो मन पर्दिन भने, त्यसले त्यसलाई उद्धार गर्न दिनुपर्छ। त्यसले त्यसलाई विदेशी जातिकहाँ बेच्न सक्दैन, किनकि त्यसले त्यससँग विश्वासघात गरेको छ। 9यदि त्यसले त्यसलाई आफ्नो छोराको निम्ति नियुक्त गर्छ भने, त्यसले त्यसलाई छोरीसरह व्यवहार गर्नुपर्छ। 10यदि त्यसले अर्की पत्नी ल्याउँछ भने, त्यसले त्यसको भोजन, त्यसको वस्त्र वा त्यसको वैवाहिक अधिकार घटाउनुहुँदैन। 11यदि त्यसले यी तीन कुरा दिँदैन भने, त्यो कुनै रुपैयाँ नतिरी स्वतन्त्र भएर जान्छे।
ज्यानको बदला ज्यान
12“जसले कुनै मानिसलाई यसरी प्रहार गर्छ कि त्यो मर्छ, त्यसलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ। 13तर यदि त्यसले ढुकेर बसेको थिएन र मैले त्यो हुन दिएँ भने, त्यो भाग्न सक्ने एउटा ठाउँ म तिम्रा निम्ति तोकिदिनेछु। 14तर यदि कुनै मानिसले छलपूर्वक आफ्नो छिमेकीलाई मार्न षड्यन्त्र रच्छ भने, त्यसलाई मर्नका निम्ति मेरो वेदीबाट पनि लैजाऊ।
15“जसले आफ्नो बुबा वा आमालाई प्रहार गर्छ, त्यसलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।
16“जसले कुनै मानिसलाई अपहरण गरेर बेच्छ, वा त्यसलाई राखेकै अवस्थामा समातिन्छ, त्यसलाई अवश्य मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।
17“जसले आफ्नो बुबा वा आमालाई सराप्छ, त्यसलाई मृत्युदण्ड दिइनुपर्छ।
18“जब मानिसहरू झगडा गर्छन् र एउटाले अर्कोलाई ढुङ्गा वा मुड्कीले हान्छ, अनि त्यो मानिस मर्दैन तर ओछ्यानमा पर्छ, 19तब यदि त्यो उठेर आफ्नो लौरो टेकेर बाहिर हिँड्छ भने, त्यसलाई प्रहार गर्नेले कुनै दण्ड पाउँदैन; त्यसले खेर गएको समय र त्यसको पूर्ण निको हुनेसम्मको खर्च मात्र तिर्नुपर्छ।
20“जब कुनै मानिसले आफ्नो दास वा दासीलाई लट्ठीले प्रहार गर्छ र त्यो दास मर्छ, तब त्यसको बदला लिइनुपर्छ। 21तर यदि त्यो एक-दुई दिन बाँच्छ भने, कुनै बदला लिइँदैन, किनकि त्यो दास त्यसको सम्पत्ति हो।
22“जब मानिसहरू लडाइँ गर्छन् र कुनै गर्भवती स्त्रीलाई यसरी हान्छन् कि त्यसको बच्चा जन्मन्छ, तर अरू कुनै हानि हुँदैन भने, त्यस स्त्रीको पतिले माग गरेजति जरिवाना अपराधीले तिर्नुपर्छ, र न्यायकर्ताहरूले ठहराएबमोजिम तिर्नुपर्छ। 23तर यदि अरू हानि भयो भने, तब तिमीले ज्यानको बदला ज्यान दिनुपर्छ, 24आँखाको बदला आँखा, दाँतको बदला दाँत, हातको बदला हात, खुट्टाको बदला खुट्टा, b b v24 यस व्यवस्थाले बदलामाथि एउटा सीमा राख्यो — गरिएको चोटभन्दा बढ्ता होइन । पछि येशूले यसलाई रूपान्तरण गर्नुभयो, र आफ्ना अनुयायीहरूलाई बदला नलिन, तर दुष्टतालाई प्रेमले जित्न सिकाउनुभयो (मत्ती 5:38-39) । 25डामको बदला डाम, घाउको बदला घाउ, निलडामको बदला निलडाम।
26“यदि कुनै मानिसले आफ्नो दास वा दासीको आँखामा प्रहार गरेर त्यो नष्ट पार्छ भने, त्यसले आँखाको क्षतिपूर्तिस्वरूप त्यस दासलाई स्वतन्त्र गरिदिनुपर्छ। 27यदि त्यसले आफ्नो दास वा दासीको दाँत झार्छ भने, त्यसले दाँतको क्षतिपूर्तिस्वरूप त्यसलाई स्वतन्त्र भएर जान दिनुपर्छ।
28“यदि कुनै गोरुले कुनै पुरुष वा स्त्रीलाई हानेर मार्छ भने, त्यसलाई ढुङ्गाले हानी मारिनुपर्छ र त्यसको मासु खाइनुहुँदैन, तर त्यसको मालिक दोषी हुँदैन। 29तर यदि त्यस गोरुलाई हान्ने बानी थियो र त्यसको मालिकलाई चेतावनी दिइएको थियो तर त्यसले त्यसलाई थुनेन, अनि त्यसले कुनै पुरुष वा स्त्रीलाई मार्छ भने, त्यस गोरुलाई ढुङ्गाले हानी मारिन्छ र त्यसको मालिकलाई पनि मृत्युदण्ड दिइन्छ। 30यदि छुटकाराको मोल माग गरिन्छ भने, त्यसले आफ्नो ज्यान बचाउन माग गरिएजति तिर्नुपर्छ। 31त्यसले छोरालाई होस् वा छोरीलाई हानोस्, यही नियम लागू हुन्छ। 32यदि त्यस गोरुले कुनै दास वा दासीलाई हान्छ भने, त्यसको मालिकले तिनीहरूको मालिकलाई करिब बाह्र औंस चाँदी तिर्नुपर्छ, र त्यस गोरुलाई ढुङ्गाले हानी मारिन्छ।
33“यदि कुनै मानिसले कुनै खाडल उघार्छ वा खन्छ र त्यसलाई नछोपी छोड्छ, अनि त्यसमा कुनै गोरु वा गधा खस्छ भने, 34त्यस खाडलको मालिकले त्यसको क्षतिपूर्ति गर्नुपर्छ र त्यस पशुको मालिकलाई रुपैयाँ तिर्नुपर्छ, अनि त्यो मरेको पशु त्यसको हुन्छ।
35“जब एक जनाको गोरुले अर्काको गोरुलाई यसरी घाइते बनाउँछ कि त्यो मर्छ, तब तिनीहरूले जिउँदो गोरु बेचेर त्यसको मोल बाँड्छन्, र मरेको पशु पनि बाँड्छन्। 36तर यदि त्यस गोरुलाई हान्ने बानी थियो भन्ने थाहा थियो र त्यसको मालिकले त्यसलाई थुनेन भने, त्यसले गोरुको बदला गोरु तिर्नुपर्छ, र त्यो मरेको पशु त्यसको हुन्छ।”