ထွက်မြောက် 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹“သင်သည်သူတို့ရှေ့တွင်ချမှတ်ပေးရမည့်ပညတ်တရားများကားဤသို့တည်း။

²“ဟေဗြဲအမျိုးသားကျွန်တစ်ဦးကိုဝယ်ယူလျှင် ထိုသူသည်ခြောက်နှစ်ပတ်လုံးအစေခံရမည်။ သတ္တမနှစ်တွင်မူ အဖိုးအခမပေးဘဲလွတ်မြောက်ရမည်။

³“သူသည်တစ်ကိုယ်တည်းဝင်လာခဲ့လျှင်တစ်ကိုယ်တည်းထွက်သွားရမည်။ အိမ်ထောင်ရှိလျှင်မူ သူ၏ဇနီးသည်သူနှင့်အတူထွက်သွားရမည်။ ⁴သူ၏သခင်သည်သူ့အားမယားတစ်ဦးပေးစားသဖြင့် ထိုမိန်းမသည်သားသမီးများကိုဖွားမြင်လျှင် မယားနှင့်သားသမီးတို့သည်သခင်နှင့်သာဆိုင်၍ သူသည်တစ်ကိုယ်တည်းထွက်သွားရမည်။ ⁵သို့ရာတွင် ကျွန်က ‘ကျွန်ုပ်သည်သခင်ကိုလည်းကောင်း၊ မယားနှင့်သားသမီးတို့ကိုလည်းကောင်းချစ်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည်လွတ်မြောက်ခွင့်ကိုမယူလိုပါ’ ဟုအတိအလင်းဆိုလျှင် ⁶သူ၏သခင်သည်သူ့ကိုငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်သို့ခေါ်ဆောင်၍ တံခါးသို့မဟုတ်တံခါးတိုင်သို့ချဉ်းကပ်ပြီးလျှင် စူးဖြင့်သူ၏နားကိုဖောက်ရမည်။ ထိုသူသည်တစ်သက်လုံးသခင်ကိုအစေခံရမည်။ ^a a v6 ကျွန်၏နားကိုတံခါးတိုင်တွင်ဖောက်ခြင်းသည် သူသည်မိမိသခင်၏အိမ်ထောင်စုတွင်တစ်သက်လုံးပိုင်ဆိုင်ခံရန် မိမိဆန္ဒအလျောက်ရွေးချယ်ခြင်း၏ ထာဝစဉ်မြင်သာသောအမှတ်အသားဖြစ်၏။

⁷“လူတစ်ဦးသည်မိမိသမီးကိုကျွန်အဖြစ်ရောင်းချသောအခါ ထိုမိန်းကလေးသည်ယောက်ျားကျွန်တို့ကဲ့သို့လွတ်မြောက်ခွင့်မရှိစေရ။ ⁸မိမိအတွက်ရွေးချယ်ထားသောသခင်၏စိတ်ကိုမဖြေမဆည်နိုင်လျှင် သူ့အားရွေးယူခွင့်ပြုရမည်။ သူသည်ထိုမိန်းမအားသစ္စာဖောက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် တိုင်းတစ်ပါးသားတို့ထံသို့ရောင်းချခွင့်မရှိ။ ⁹သူသည်ထိုမိန်းကလေးကိုမိမိသား၏အတွက်သတ်မှတ်လျှင် သမီးရင်းသဖွယ်ပြုစုရမည်။ ¹⁰သူသည်အခြားမယားတစ်ဦးကိုသိမ်းပိုက်လျှင် ပထမမယား၏အစားအစာ၊ အဝတ်အထည်နှင့်မယားအရာဆိုင်ရာအခွင့်အရေးတို့ကိုမလျှော့ချရ။ ¹¹ဤအရာသုံးပါးကိုမပေးမစွမ်းနိုင်လျှင် ထိုမိန်းမသည်ငွေမပေးဘဲလွတ်မြောက်ရမည်။

အသက်အတွက်အသက်

¹²“လူတစ်ဦးကိုသေစေအောင်ရိုက်နှက်သောသူသည်အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်။ ¹³သို့ရာတွင် သူသည်ချောင်းမြောင်းကြံစည်ခြင်းမရှိဘဲ ငါခွင့်ပြုသဖြင့်ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင် သူပြေးဝင်ခိုလှုံနိုင်မည့်အရပ်တစ်ခုကိုသင့်အတွက်ငါခန့်ထားမည်။ ¹⁴သို့သော် လူတစ်ဦးသည်မိမိအိမ်နီးချင်းကိုလျှို့ဝှက်ကြံစည်၍သတ်ဖြတ်လျှင် ထိုသူကိုသေစေရန်ငါ၏ယဇ်ပလ္လင်တော်မှဆွဲထုတ်လော့။

¹⁵“မိမိ၏ဖခင်ကိုဖြစ်စေ၊ မိခင်ကိုဖြစ်စေရိုက်နှက်သောသူသည်အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်။

¹⁶“လူတစ်ဦးကိုပြန်ပေးဆွဲ၍ရောင်းချသောသူ၊ သို့မဟုတ်ဖမ်းဆီးထားဆဲဖမ်းမိသောသူသည်အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်။

¹⁷“မိမိ၏ဖခင်ကိုဖြစ်စေ၊ မိခင်ကိုဖြစ်စေကျိန်ဆဲသောသူသည်အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်။

¹⁸“လူတို့သည်ရန်ဖြစ်ကြရာ တစ်ဦးကအခြားတစ်ဦးကိုကျောက်ခဲဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လက်သီးဖြင့်ဖြစ်စေထိုးရိုက်သဖြင့် ထိုသူသည်မသေသော်လည်းအိပ်ရာထဲလဲနေလျှင် ¹⁹ထိုသူသည်ထ၍မိမိတောင်ဝှေးကိုထောက်လျက်ပြင်ပ၌လမ်းလျှောက်နိုင်လျှင် ရိုက်နှက်သူသည်အပြစ်ဒဏ်မခံရ။ သို့ရာတွင် ဆုံးရှုံးသွားသောအချိန်အတွက်နှင့်လုံးဝပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန်ကုန်ကျစရိတ်ကိုသာပေးလျော်ရမည်။

²⁰“လူတစ်ဦးသည်မိမိ၏ကျွန်ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ကျွန်မိန်းမဖြစ်စေကိုတုတ်ဖြင့်ရိုက်နှက်၍ ထိုကျွန်သေဆုံးလျှင် ရိုက်နှက်သူသည်လက်စားချေခြင်းကိုခံရမည်။ ²¹သို့ရာတွင် ထိုကျွန်သည်တစ်ရက်နှစ်ရက်အသက်ရှင်နေသေးလျှင် လက်စားမချေရ။ အကြောင်းမူကား ထိုကျွန်သည်သူ၏ဥစ္စာဖြစ်၏။

²²“လူတို့သည်ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြရာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမတစ်ဦးကိုထိမိ၍ သူ၏ကလေးမွေးဖွားလာသော်လည်း အခြားထိခိုက်မှုမရှိလျှင် ပြစ်မှားသူသည်ထိုမိန်းမ၏ခင်ပွန်းတောင်းဆိုသမျှ ဒဏ်ကြေးပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်၍ တရားသူကြီးတို့ဆုံးဖြတ်သည့်အတိုင်းပေးရမည်။ ²³သို့ရာတွင် အခြားထိခိုက်မှုရှိလျှင် အသက်အတွက်အသက်ကိုပေးရမည်။ ²⁴မျက်စိအတွက်မျက်စိ၊ သွားအတွက်သွား၊ လက်အတွက်လက်၊ ခြေအတွက်ခြေ၊ ^b b v24 ဤပညတ်သည်လက်စားချေမှုကိုကန့်သတ်ထား၏ — ဖြစ်ပေါ်သောထိခိုက်မှုထက်ပို၍မလုပ်ရ။ နောင်အခါ၌ ယေရှုသည်ဤပညတ်ကိုပြောင်းလဲစေတော်မူ၍ မိမိနောက်လိုက်တို့အားလက်စားမချေဘဲ မကောင်းမှုကိုမေတ္တာဖြင့်အောင်မြင်ကြရန်သွန်သင်တော်မူ၏ (မဿဲ ၅:၃၈-၃၉)။ ²⁵မီးလောင်ဒဏ်ရာအတွက်မီးလောင်ဒဏ်ရာ၊ ဒဏ်ရာအတွက်ဒဏ်ရာ၊ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာအတွက်ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာကိုပေးရမည်။

²⁶“လူတစ်ဦးသည်မိမိ၏ကျွန်ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ကျွန်မိန်းမဖြစ်စေ၏မျက်စိကိုရိုက်၍ပျက်စီးစေလျှင် ထိုမျက်စိအတွက်လျော်ကြေးအဖြစ်ကျွန်ကိုလွတ်မြောက်စေရမည်။ ²⁷မိမိ၏ကျွန်ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ကျွန်မိန်းမဖြစ်စေ၏သွားကိုရိုက်ကျိုးစေလျှင် ထိုသွားအတွက်လျော်ကြေးအဖြစ်သူတို့ကိုလွတ်မြောက်စေရမည်။

²⁸“နွားတစ်ကောင်သည်ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေကိုဝှေ့၍သေစေလျှင် ထိုနွားကိုကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ရမည်ဖြစ်၍ အသားကိုမစားရ။ သို့ရာတွင် နွားရှင်မှာအပြစ်မရှိ။ ²⁹သို့ရာတွင် ထိုနွားသည်ယခင်ကတည်းကဝှေ့တတ်သည်ကိုနွားရှင်အားသတိပေးထားသော်လည်း ခြံမသွင်းဘဲထားသဖြင့် ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ မိန်းမဖြစ်စေကိုသေစေလျှင် ထိုနွားကိုကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်၍ နွားရှင်ကိုလည်းအသေသတ်ရမည်။ ³⁰ရွေးကြေးတောင်းခံလျှင် သူသည်မိမိအသက်ချမ်းသာရန် တောင်းဆိုသမျှကိုပေးဆောင်ရမည်။ ³¹သားကိုဖြစ်စေ၊ သမီးကိုဖြစ်စေဝှေ့သည်ဖြစ်စေ ဤနည်းတူစွာစီရင်ရမည်။ ³²ထိုနွားသည်ကျွန်ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ကျွန်မိန်းမဖြစ်စေကိုဝှေ့လျှင် နွားရှင်သည်သူတို့၏သခင်အား ငွေသားတစ်ဆယ့်နှစ်အောင်စခန့်ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်၍ ထိုနွားကိုကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ရမည်။

³³“လူတစ်ဦးသည်တွင်းတစ်တွင်းကိုဖွင့်လှစ်သည်ဖြစ်စေ၊ တူးသည်ဖြစ်စေ အဖုံးမဖုံးဘဲထားသဖြင့် နွားသို့မဟုတ်မြည်းတစ်ကောင်ကျလျှင် ³⁴တွင်းရှင်သည်လျော်ကြေးပေးရမည်ဖြစ်၍ တိရစ္ဆာန်ရှင်အားငွေပေးလျော်ရမည်။ သေသောတိရစ္ဆာန်မူကားတွင်းရှင်နှင့်ဆိုင်၏။

³⁵“လူတစ်ဦး၏နွားသည်အခြားသူတစ်ဦး၏နွားကိုသေစေအောင်ထိခိုက်လျှင် အရှင်နွားကိုရောင်း၍အဖိုးကိုခွဲဝေကြရမည်။ သေသောနွားကိုလည်းခွဲဝေကြရမည်။ ³⁶သို့ရာတွင် ထိုနွားသည်ဝှေ့တတ်ကြောင်းသိထားပြီးဖြစ်လျက် နွားရှင်ကခြံမသွင်းဘဲထားခဲ့လျှင် နွားအတွက်နွားဖြင့်ပြန်လျော်ရမည်ဖြစ်၍ သေသောနွားမူကားသူနှင့်ဆိုင်၏။”